Η «δημοκρατία» σώζει τη μαύρη τρύπα

του Στέφανου Κασιμάτη 

«Σώσαμε τις συντάξεις του ΤΕΒΕ!». Ηταν το περιεχόμενο του sms που έστελνε το ΠΑΣΟΚ σε διαφόρους αποδέκτες την περασμένη Πέμπτη, θριαμβολογώντας για την τροπολογία που ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης αναγκάστηκε να αποσύρει ηττημένος από τις δημοκρατικές δυνάμεις. Εστω! Σώσαμε, λοιπόν, τις συντάξεις της προνομιακής πρώτης ταχύτητας του ΤΕΒΕ, εκείνες που έχουν ποσοστό
αναπλήρωσης 130% - διότι αυτές και μόνον επρόκειτο να περικοπούν κατά 30% και η περικοπή θα αφορούσε τις μελλοντικές, όχι τις υπάρχουσες. Με την τρύπα, όμως, των 450 εκατομμυρίων του ΟΑΕΕ τι γίνεται, παιδιά; Υποθέτω ότι τη σώσαμε και αυτήν-―σωστά; Αυτό όμως δεν μας συμφέρει να το πανηγυρίζουμε. Ας το κρατήσουμε για τον εαυτό μας και, στην πορεία, βλέπουμε τι θα κάνουμε...

Ο ορυμαγδός που ξεσηκώθηκε για την περιβόητη τροπολογία Βρούτση ήταν το αποτέλεσμα ενός -όχι και τόσο πρωτότυπου- συνδυασμού δολιότητας και άγνοιας. Η άγνοια ήταν, ως επί το πλείστον, όλων εκείνων (με τους «λειτουργούς του Τύπου» πρώτους και καλύτερους...) για τους οποίους η υπεράσπιση της όποιας σύνταξης, αδιακρίτως, λειτουργεί όπως το κόκκινο πανί στον ταύρο: ορμάνε χωρίς να ξέρουν πού πάνε και τι υπερασπίζονται. Η δολιότητα όμως δεν ήταν του Βρούτση. Αυτός επιχείρησε να εφαρμόσει την προβλεπόμενη από το καταστατικό του ΟΑΕΕ ρύθμιση, σχετικά με τις προνομιακές συντάξεις, η οποία περιελήφθη στο καταστατικό του οργανισμού επειδή την υπαγόρευε το δίκαιο και η ανάγκη, αλλά κανείς δεν τολμούσε να προχωρήσει στην εφαρμογή της τα τελευταία πέντε ή έξι χρόνια, με αποτέλεσμα το σημερινό έλλειμμα του οργανισμού.

Για την κάλυψη του ελλείμματος αυτού θεσπίσθηκε επί υπουργίας Γιώργου Κουτρουμάνη του ΠΑΣΟΚ η επιβολή φόρου 0,2‰ επί του τζίρου των επιχειρήσεων. Φόρος ασύλληπτος ακόμη και για τη Βολιβαριανή Δημοκρατία του μακαρίτη, ο οποίος θεσπίσθηκε τότε με τη λογική να μπαλώσουμε τώρα τα πράγματα και αύριο «έχει ο Θεός». (Ο Θεός της Ελλάδος, πάντα, αυτός με τη φουστανέλα και τα φυσεκλίκια...). Θεσπίσθηκε, δηλαδή, για να κερδίσουμε χρόνο. Ε λοιπόν, ο χρόνος τελείωσε! Διότι κάποτε τελειώνει ο χρόνος - πάντα τελειώνει, για όλους. Μολονότι η ισχύς του φόρου θα ξεκινούσε από την πρώτη του 2013, αποφασίστηκε από όλους (κυβέρνηση, τρόικα κ.λπ.) να μην εφαρμοστεί, ως κατ’ εξοχήν αντιαναπτυξιακός ειδικά την τρέχουσα περίοδο, και αντ’ αυτού να εφαρμοστεί η πρόβλεψη του καταστατικού του ΟΑΕΕ. Τόσο απλά!

Η τροπολογία που αποσύρθηκε δεν ήταν μόνον η δίκαιη, αλλά και η γενναία λύση του προβλήματος. Με την απόσυρσή της, κέρδισαν χρόνο και εντυπώσεις οι δυνάμεις που αντιστέκονται στον εξορθολογισμό του κράτους. Θα επανέλθει, γιατί ο εξορθολογισμός είναι όρος επιβίωσης· και έως ότου εφαρμοσθεί, απλώς θα χάνουμε χρήματα όλοι μαζί, συντηρώντας «μαύρες τρύπες»...