ΒΕΛΗ ΚΑΙ... ΒΕΛΑΚΙΑ

>>> Άρχισαν πάλι να υποτονθορύζουν στα τηλεπαράθυρα >>> την λύση της οικουμενικής ή κυβερνήσεως σωτηρίας ή όπως αλλιώς θέλετε να την πείτε >>> προκειμένου να "βγεί η χώρα από την κρίση" >>> Μα καλά, πως γίνεται όλοι αυτοί που όταν ο καθένας ξεχωριστά όταν κυβερνούσε την χώρα >>> μας οδηγούσε στην οικονομική καταστροφή και στην διάλυση >>> τώρα ισχυρίζονται πως όλοι μαζί, ενωμένοι θα μας σώσουν;;;!!!! >>> Κλασσικό σχήμα λογικού αδιεξόδου που θα ζήλευαν ακόμη και οι Στωικοί ή οι μαθητές της Ελεατικής Σχολής...
__________________________________________________________________________________________________

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Το επόμενο ημίχρονο στον Παράδεισο...

Κάποτε το ποδόσφαιρο δεν ήταν «προϊόν» ούτε οι ομάδες ανώνυμες εταιρείες.
Κάποτε την νίκη επί του αντιπάλου γιόρταζαν οι  ποδοσφαιριστές σε κάποιο ταβερνάκι με φασολάδα και ρετσίνα που πλήρωναν οι ίδιοι από την τσέπη τους και το πρίμ της διοίκησης ήταν το επιδόρπιο, κάποιο παγωτό ή τα φρούτα.
Κάποτε το αποτέλεσμα κάθε αγώνα δεν εξαρτάτο από το «στοίχημα» αλλά από τις ιδρωμένες φανέλες των ποδοσφαιριστών.
Κάποτε οι ελληνικές ομάδες είχαν έλληνες παίκτες και όχι όπως σήμερα που, μαύροι,
άσπροι, κίτρινοι από τα πέρατα της γης, απλώς φοράνε πράσινες, κόκκινες, κίτρινες φανέλες.
Κάποτε οι φίλαθλοι πανηγύριζαν, φώναζαν,  έβριζαν, πλακώνονταν στο ξύλο, για τον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό, την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ, κτλ.  Σήμερα πανηγυρίζουν, φωνάζουν, βρίζουν, σπάει ο ένας το κεφάλι του άλλου για τις ανώνυμες εταιρείες του Μαρινάκη, του Αλαφούζου και των λοιπών μεγαλομετόχων επειδή νομίζουν ότι πρόκειται για τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό κτλ...
Κάποτε εκεί, γύρω στο 1960, μια από τις μεγάλες μορφές του ελληνικού ποδοσφαίρου και του Παναθηναϊκού, ο Κώστας Λινοξυλάκης, όργωνε τα γήπεδα. Σήμερα, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 81 ετών. 
Το επόμενο ημίχρονο στον Παράδεισο...  με την κερκίδα πάντα να χειροκροτεί και τους ακροατές του ραδιοφώνου να ριγούν...  
οπ

0 Σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια και παρατηρήσεις