ΒΕΛΗ ΚΑΙ... ΒΕΛΑΚΙΑ

>>> Δεν μας αλλάζει την ψυχή του κόσμου η καταφρόνια >>> το φέσι του Οθωμανού, του Γερμανού η μπότα! >>> Και ξέρουμε το πώς κυλούν της λευτεριάς τα χρόνια: >>> δύσκολα είναι, καθώς λεν, τα εκατό τα πρώτα!
__________________________________________________________________________________________________

Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Σφαιροκαυτερή

Αυτά είναι θεάματα μαντάμ! Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και την φρίκη μου. Σουβλάκια, τζατζίκια, καταδίωξη, πιστολίδι...
Λοιπόν, δεν φταίει η Ελλάς επειδή τα άνθη του κακού φύονται και επί του εδάφους της. Ούτε οι Έλληνες είναι «τρομοκράτες» επειδή υπάρχουν ορισμένοι με δολοφονικά ένστικτα τα οποία τα μεταμφιέζουν με ιδεολογικούς φερετζέδες. Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένας ύμνος, μια ωδή στους καταναλωτές σουβλακίων στην περιοχή του Μοναστηρακίου. Απεδείχθησαν ακλόνητοι,
βράχοι, αίλουροι και -εν πολλοίς- τυχεροί. Οι αποδείξεις περισσότερες από τις μερίδες γύρου που καταναλώνονται στο επίκεντρο του τρομοκρατικού σεισμού που μας συγκλόνισε. Πρώτα και κύρια τα βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας του σουβλατζίδικου όπου τραυματίστηκε ο Αυστραλός τουρίστας. Βλέπεις κάποιους να τρέχουν και ξάφνου κάποιος πέφτει κάτω και σχεδόν όλοι οι πελάτες του κεμπαπτσίδικου κάνουν μακροβούτια κάτω από τα τραπέζια. Αν διέκρινα σωστά, ο ταχύτερος και πλέον ετοιμοπόλεμος όλων προλαβαίνει να χρησιμοποιήσει το τραπέζι ως «ασπίδα» για να καλυφθεί! Κομάντα σωστά, την ώρα που ερχόταν το σαλατικό και οι πατάτες (κίτρινες-κίτρινες και φρεσκοτηγανισμένες). Οποιοσδήποτε εκ των πελατών, ένα πέναλτι με την Κόστα Ρίκα θα το έπιανε κύριε Σάντος μου. Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους!

Τραπεζομάντηλο

Επιπλέον, ως ντοκουμέντο του πόσο δεν μασάει η αίγα ταραμά είναι και το ακόλουθο: οι πελάτες των θρυλικών σουβλατζίδικων έμειναν ατάραχοι και κατά τη διάρκεια της ακαθέκτου εφορμήσεως των τηλεδημοσιογράφων των κεντρικών δελτίων ειδήσεων. Έβλεπες κόσμο και ντουνιά να διατηρεί την ψυχραιμία του την στιγμή που ο δαιμόνιος ρεπόρτερ σήκωνε τα στρωμένα τραπεζομάντηλα για να επιδείξει στο αδημονούν κοινό τις τρύπες από τις σφαίρες που έριξε ο Μαζιώτης. Να κοντεύει να σουβρουντιστεί το γιαουρτλού, να διακινδυνεύει η ευστάθεια της μπύρας, να υφίσταται το ρίσκο της πτώσεως τζατζικίου επί φούστας και παντελονιού και ο Έλλην (ή και ο τουρίστας) απλά να κάνει τον τερματοφύλακα. Μερικοί δε, χειρονομούσαν προς τις τηλεοπτικές κάμερες με ιλαρή και ανάλαφρη διάθεση!
Ούτε οι Εγγλέζοι στον βομβαρδισμό του Λονδίνου δεν επέδειξαν τόσο μεγάλη ψυχραιμία. Και στο φινάλε, το καλύτερο: ο Αυστραλός τραυματίας αμετανόητος φιλέλλην! Από το νοσοκομείο δήλωσε ότι θα συνεχίσει τις διακοπές του εδώ με επόμενο σταθμό την Μύκονο!
Ας μην γκρινιάζουμε συνέχεια. Και αύριο μέρα είναι. Δεν χάθηκε ανθρώπινη ζωή, όλα καλά, όλα ανθηρά. Και όπως γράφτηκε στο τουίτερ: καλό είναι να έρχεται σφαίρα το γκαρσόνι, όχι να έρχεται μόνη της η σφαίρα...

http://adiavroxoi.blogspot.gr

0 Σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια και παρατηρήσεις