ΒΕΛΗ ΚΑΙ... ΒΕΛΑΚΙΑ

>>> Άρχισαν πάλι να υποτονθορύζουν στα τηλεπαράθυρα >>> την λύση της οικουμενικής ή κυβερνήσεως σωτηρίας ή όπως αλλιώς θέλετε να την πείτε >>> προκειμένου να "βγεί η χώρα από την κρίση" >>> Μα καλά, πως γίνεται όλοι αυτοί που όταν ο καθένας ξεχωριστά όταν κυβερνούσε την χώρα >>> μας οδηγούσε στην οικονομική καταστροφή και στην διάλυση >>> τώρα ισχυρίζονται πως όλοι μαζί, ενωμένοι θα μας σώσουν;;;!!!! >>> Κλασσικό σχήμα λογικού αδιεξόδου που θα ζήλευαν ακόμη και οι Στωικοί ή οι μαθητές της Ελεατικής Σχολής...
__________________________________________________________________________________________________

Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

Το «Ποτάμι» και η Χρυσή Αυγή

Στέφανος Κασιμάτης
Εχετε προσέξει τον Νίκο το Ανδρουλάκη; (Ευφωνικό νι απαγορεύεται, εφόσον μιλούμε για πασόκο...) Είναι αυτός ο νεαρός με τα γένια, το πολύ στενό μέτωπο και τα μαλλιά που φυτρώνουν μόλις ένα δάχτυλο πάνω από τα φρύδια του, τον οποίο ο Ευάγγελος ο Βενιζέλος έκανε γραμματέα (ή κάτι τέτοιο) στο ΠΑΣΟΚ. Η ύπαρξη του Ν. του Ανδρουλάκη είναι ο λόγος για τον οποίο το ΠΑΣΟΚ, με την παραδοσιακή μορφή του, είναι μοιραίο να οδηγηθεί στην
ανυπαρξία. Εννοώ, δηλαδή, ότι ακούς τον Ανδρουλάκη να μιλάει, τον ακούς να εκφέρει άχαρα ένα μείγμα ξύλινης γλώσσας πασπαλισμένο με ελληνικούρες και πιάνεις τον εαυτό σου να σκέφτεται: «Αν αυτό το πράγμα είναι ό,τι καλύτερο έχει να αναδείξει από τη νεότερη γενιά το ΠΑΣΟΚ, ώστε να το έχουν κάνει γραμματέα του κόμματος, τότε το ΠΑΣΟΚ είναι ήδη ένας νεκρός οργανισμός».
Παραδόξως, ωστόσο, ο Ν. ο Ανδρουλάκης είπε την περασμένη εβδομάδα κάτι τολμηρό και ενδιαφέρον, για τα μέτρα του. Είπε ότι το «Ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη «εδράζεται στο ίδιο πλαίσιο που εδραζόταν και η Χρυσή Αυγή». Οπως ήταν αναμενόμενο, έπεσαν όλοι επάνω του να τον φάνε, διότι, σύμφωνα με την κρατούσα πολιτική ορθότητα, η Χ.Α. είναι αποσυνάγωγος και επομένως είναι ανοίκειο να συγκρίνουμε οτιδήποτε μαζί της. Ομως, ο Ν. ο Ανδρουλάκης, ως ένα σημείο της σκέψης του τουλάχιστον, είχε δίκιο· και αν κάτι πρέπει να του καταλογίσουμε είναι ότι, για να το πω όπως το είπε ο Τσίπρας με τα ωραία αγγλικά του για τον Μπόνο, «σεντς όνλι δε χαφ τρου. Ονλι χαφ δε τρου. Ε; Ε;»
Η μισή αλήθεια που παρέλειψε να πει ο Ανδρουλάκης είναι ότι οι πολίτες οι οποίοι αποστρέφονται ό,τι πολιτικό (σχήμα ή πρόσωπο) σχετίζεται με το σύστημα που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία και είναι έτοιμοι να δοκιμάσουν «αντισυστημικές» λύσεις, δεν είναι όλοι επιπέδου Χ.Α. Το υψηλό ποσοστό των αναποφάσιστων που καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις είναι γεμάτο από αξιόλογους ανθρώπους, οι οποίοι ευχαρίστως θα στήριζαν με την ψήφο τους μια νέα προσπάθεια. Υποψιάζομαι, μάλιστα, ότι, στην κατηγορία των ψηφοφόρων που επιλέγουν να μην πάρουν θέση, οι σοβαροί ίσως να είναι περισσότεροι από τους Νεάντερταλ και τους ψεκασμένους – διότι, στο κάτω κάτω, οι τελευταίοι έχουν ήδη ένα σωρό επιλογές για να τους εκφράσουν, ενώ οι πρώτοι δεν έχουν. Οσοι προσβλέπουν σε λύσεις έξω από το σύστημα (out of the box, για να το πούμε στα ελληνικά...) δεν είναι όλοι τους το ίδιο. Ομως, ο τόνος του Ανδρουλάκη στη συγκεκριμένη δήλωση τους εξομοιώνει όλους.
Είναι ενδιαφέρον ότι, μολονότι νέος ηλικιακά, ο Ανδρουλάκης αυτή τη διάκριση δεν την καταλαβαίνει. Ωστόσο, δεν είναι ανεξήγητο. Η αδυναμία του να καταλάβει τη διάκριση είναι ειλικρινής και αποδεικνύει τον αυτισμό των περισσότερων στελεχών του παλιού συστήματος. Οταν τοποθετεί «Ποτάμι» και Χ.Α. στο ίδιο πλαίσιο, αυτό που κάνει στην πραγματικότητα ο νεαρός γραμματέας του ΠΑΣΟΚ είναι να λέει: «Μα εσύ δεν είσαι σαν εμένα!» Εκφράζει την κατάπληξή του ο καημένος, επειδή διαπιστώνει ότι δεν είναι όλοι σαν αυτόν, να θεωρούν δηλαδή ότι είναι φυσιολογικό, αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα, να κάνεις καριέρα στο ΠΑΣΟΚ. Εύχομαι περαστικά του, αν και φοβάμαι ότι κάποιες περιπτώσεις είναι ανίατες...

0 Σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια και παρατηρήσεις