ΒΕΛΗ ΚΑΙ... ΒΕΛΑΚΙΑ

>>> Άρχισαν πάλι να υποτονθορύζουν στα τηλεπαράθυρα >>> την λύση της οικουμενικής ή κυβερνήσεως σωτηρίας ή όπως αλλιώς θέλετε να την πείτε >>> προκειμένου να "βγεί η χώρα από την κρίση" >>> Μα καλά, πως γίνεται όλοι αυτοί που όταν ο καθένας ξεχωριστά όταν κυβερνούσε την χώρα >>> μας οδηγούσε στην οικονομική καταστροφή και στην διάλυση >>> τώρα ισχυρίζονται πως όλοι μαζί, ενωμένοι θα μας σώσουν;;;!!!! >>> Κλασσικό σχήμα λογικού αδιεξόδου που θα ζήλευαν ακόμη και οι Στωικοί ή οι μαθητές της Ελεατικής Σχολής...
__________________________________________________________________________________________________

Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2014

Παίξαμε στις Βρυξέλλες ΑΝΕΤΟΙΜΟΙ με το ευρώ και χάσαμε. Ώρα να γυρίσουμε στην έδρα μας και τη δραχμή

του Στρατή Μαζίδη
Νομίζω ότι όσο περνά ο καιρός τόσο καθίσταται πλέον κατανοητό ότι το ευρώ δε φτιάχτηκε για εμάς, δεν κάνει για εμάς αλλά και εμείς ούτε κάναμε για αυτό, ούτε θελήσαμε να έρθουμε στα μέτρα του. Η ένταξη της χώρας μας στο ευρώ, για να μιλήσουμε λίγο ποδοσφαιρικά μου θύμισε εκείνες τις εποχές όπου έβγαινε μια ελληνική ομάδα πρώτη φορά στην Ευρώπη, άρπαζε πέντε γκολ, έριχνε τις ευθύνες στον καιρό, το διαιτητή και την ατυχία και γύριζε πίσω.
Δύο μόνο διαφορές υπάρχουν. Η πρώτη ότι όσοι
μας έμπασαν εκεί με τα κόλπα τους ήξεραν ότι θα σπάσουμε τα μούτρα μας και η δεύτερη ότι ενώ δεχόμαστε το ένα γκολ μετά το άλλο, εξακολουθούμε να μπαίνουμε στο ίδιο γήπεδο.

Ήταν αυτή η Ελλάδα για αυτό το ευρώ; Τι δουλειά είχε μια χώρα στην οποία η αποβιομηχάνιση προχωρούσε και προχωρά με γοργούς ρυθμούς; Μια χώρα της οποίας οι πρώτες κυβερνήσεις κρατικοποιούσαν ότι υπήρχε, είτε γαλάζιες είτε πράσινες, έμαθαν τον έλληνα να κάθεται, να δανείζει ζώα ή κτήματα και να ζει με επιδοτήσεις, δημιούργησαν το τέρας των εργατοπατέρων και βόλεψαν κομματικούς στρατούς με βασικά προσόντα τα δυνατά χειροκροτήματα στις συγκεντρώσεις και την αφισοκόλληση;

Απάντηση; Δεν είχε απολύτως καμία δουλειά. Κι αν δεν είχε τότε, δεν έχει και τώρα.

Μέχρι και τα λεμόνια της Αργεντινής που μεσολαβούν χιλιάδες ναυτικά μίλια ως τον Πειραιά, παράγονται και πωλούνται φθηνότερα.

Ένα μόνο προνόμιο είχε η είσοδος στο ευρώ, το φθηνό δανεισμό αλλά κι αυτό το χρησιμοποιήσαμε ως προς το σκόρπισμα και όχι τη δημιουργία, την ανάπτυξη καινοτομιών ή την προσαρμογή της οικονομίας στα νέα δεδομένα.

Καιρός λοιπόν να σταματήσουμε να ντροπιαζόμαστε. Ώρα να τα μαζεύουμε και να γυρίσουμε σπίτι μας. Αν μάλιστα είχαμε ήδη επιστρέψει εδώ και 3-4 χρόνια, δε θα είχαμε φτάσει σε αυτό το χάλι.

Αλλά! Αν δεν φτιάξουμε σοβαρό κράτος, αν δε νοικοκυρέψουμε και περιορίσουμε το απέραντο και αντιπαραγωγικό δημόσιο, αν δε δώσουμε κίνητρα στον ξένο να έρθει και τον έλληνα να επιχειρήσει δίχως να έχει ένα κράτος-νταβατζή να του αρπάζει τα μισά και να του δημεύει το σπίτι, ΠΡΟΚΟΠΗ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ και θα τρώμε διαρκώς το κεφάλι μας.

Όλα αυτά βέβαια δεν μπορεί να τα κάνει κανένας από όλους όσους βρίσκονται αυτή τη στιγμή μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Κι αυτό είναι σοβαρό πρόβλημα.

http://www.freepen.gr

0 Σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια και παρατηρήσεις