Μία τόση δα ανακρίβεια

Tου Στεφάνου Κασιμάτη

Ο δικός μου λόγος περιττεύει όταν πρόκειται για το άμεμπτο ήθος και τον αδαμάντινο χαρακτήρα του Γιώργου Βουλγαράκη. Το ποιόν του ανθρώπου το γνωρίζει ο οιοσδήποτε ασχολείται με τα πολιτικά σε τούτο τον τόπο, έστω και από την παθητική θέση του τηλεθεατή. Το γνωρίζουν οι χιλιάδες των πολιτών που πίνουν νερό στο όνομά του και τον έχουν ως πρότυπο εντιμότητας.
Εντούτοις, στη δήλωση με την οποία απαντά στις
καταγγελίες του αποχωρήσαντος χθες από τους Ανεξάρτητους Eλληνες Γ. Κουράκου, ο Γ. Βουλγαράκης αναφέρει ότι «προσωπικά είμαι από επιλογή εκτός πολιτικής».
Αν θυμάμαι καλά όμως, τον Γ. Βουλγαράκη έθεσε εκτός πολιτικής ο Αντώνης Σαμαράς, όταν προσερχόμενος στα γραφεία του κόμματος -που τότε ήσαν ακόμη στη Ρηγίλλης- δήλωσε ότι «δεν θα πληρώνουμε εμείς αιωνίως τους Βουλγαράκηδες και τους Ρουσόπουλους». Είναι κρίμα παρόμοιες ανακρίβειες να βρίσκουν τη θέση τους στον πάντα μεστό και διαυγή λόγο του Γ. Βουλγαράκη -όσο και αν την ύπαρξή τους δικαιολογεί η δίκαια οργή που τον ταράζει-, διότι επιτρέπουν στους κακόβουλους να αμφισβητήσουν την πανθομολογούμενη αξιοπιστία του. 
Ας το προσέξει, παρακαλώ, διότι παραμένει στην πρώτη γραμμή των χρυσών εφεδρειών του έθνους...
(Δεν θα απέκλεια, βέβαια, μία άλλη εκδοχή των γεγονότων: η δήλωση του Αντ. Σαμαρά να έγινε έπειτα από επίμονες παρακλήσεις του ίδιου του Γ. Βουλγαράκη, προκειμένου να παρουσιασθεί ως άνωθεν επιβεβλημένη η οικειοθελής αποχώρησή του από την πολιτική, διαφορετικά ο λαός μας, με την αγάπη και την αφοσίωση στο πρόσωπό του, ποτέ δεν θα του επέτρεπε κάτι τέτοιο! Διότι, πρέπει να ξέρετε, ο λαός δεν είναι μόνον ο εξυπνότερος στον κόσμο είναι και ο πιο συναισθηματικός...)