ΒΕΛΗ ΚΑΙ... ΒΕΛΑΚΙΑ

>>> Άρχισαν πάλι να υποτονθορύζουν στα τηλεπαράθυρα >>> την λύση της οικουμενικής ή κυβερνήσεως σωτηρίας ή όπως αλλιώς θέλετε να την πείτε >>> προκειμένου να "βγεί η χώρα από την κρίση" >>> Μα καλά, πως γίνεται όλοι αυτοί που όταν ο καθένας ξεχωριστά όταν κυβερνούσε την χώρα >>> μας οδηγούσε στην οικονομική καταστροφή και στην διάλυση >>> τώρα ισχυρίζονται πως όλοι μαζί, ενωμένοι θα μας σώσουν;;;!!!! >>> Κλασσικό σχήμα λογικού αδιεξόδου που θα ζήλευαν ακόμη και οι Στωικοί ή οι μαθητές της Ελεατικής Σχολής...
__________________________________________________________________________________________________

Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2014

Ανεκπλήρωτος έρως

Στέφανος Κασιμάτης
Ελεος! Τόση μπακαλιαρίλα -τόσο τετριμμένο και γλυκερό συναισθηματισμό, δηλαδή- δεν βρίσκεις ούτε σε λεύκωμα δεκαεξάχρονης που μεγάλωνε τη δεκαετία του 1970 στην ελληνική επαρχία. Ο Αρης Σπηλιωτόπουλος δηλώνει ότι «η Αθήνα είναι η γυναίκα που ερωτεύτηκα περισσότερο στη ζωή μου». Πώς γίνεται να περνούν τέτοιες ανατριχιαστικές αρλούμπες το έρκος των οδόντων ενός ανθρώπου σαράντα οκτώ χρονών; Οχι ότι είναι θέμα ηλικίας, θέλω να πω· αλλά στα σαράντα οκτώ του κάποιος δεν πρέπει να έχει αποκτήσει την παιδεία και την καλλιέργεια, ώστε να τον πνίγει η αηδία όταν εκστομίζει τέτοιες
ανοησίες;
Για δυο λεπτά, όμως! Μήπως και δεν είναι έτσι; Μήπως και το εννοεί ο άνθρωπος κι εγώ ο άσπλαχνος κοροϊδεύω τον καημό του; Μπορεί, πράγματι, ο Αρης να βλέπει την Αθήνα ως γυναίκα, να είναι φουλ ερωτευμένος μαζί της, αλλά εκείνη να μην ανταποκρίνεται. Γιατί να μη συμβαίνει κάτι τέτοιο, σ’ έναν κόσμο όπου ακούμε πια και βλέπουμε τα πιο απίθανα να συμβαίνουν. Ισως γι’ αυτό δεν έχει νυμφευθεί ακόμη ο Αρης. Και, εφόσον ισχύει ο προηγούμενος ισχυρισμός, τότε γι’ αυτό επιδιώκει τη δημαρχία. Σαν έναν επίσκοπο, ας πούμε τον Σεραφείμ Πειραιώς, που νυμφεύεται την Εκκλησία ή σαν τον συριανό σύζυγο του Ροΐδη που παντρεύεται τη γυναίκα του για να απαλλαγεί από το πάθος του γι’ αυτήν. Ποιος ξέρει τι δράμα κρύβεται πίσω από φούξια πουλόβερ του Αρη...
Ωστόσο, στην ίδια συνέντευξή του, ο Αρης μας είπε ότι δεν σκοπεύει να παραιτηθεί τώρα από την έδρα του στη Βουλή, αλλά μόνο εφόσον εκλεγεί δήμαρχος. (Δήμαρχος, όχι απλός σύμβουλος...). Αλλά το ρίσκο που δεν αναλαμβάνει τώρα, μας το υπόσχεται για μετά. Διότι, αν δεν πετύχει ως δήμαρχος (με κριτήρια επιτυχίας που επαφίενται στην κρίση του ιδίου, προφανώς...), τότε θα παραιτηθεί γενικώς από την πολιτική δράση· δηλαδή, θα ιδιωτεύσει. Συγγνώμη, αλλά έχει το θράσος να υπόσχεται ως προϊόν της δικής του βούλησης αυτό που είναι η φυσική συνέπεια της αποτυχίας. Οτι, δηλαδή, αν εκλεγεί και δεν πετύχει στη δουλειά του δημάρχου δεν θα επανεκλεγεί. Αυτό μας λέει. Αυτό που εξυπακούεται ούτως ή άλλως. Με άλλα λόγια, φτιάχνει έναν περίπλοκο τρόπο για να μας πει: «Προσέξτε· γιατί αν δεν με ψηφίσετε, δεν θα βγω». Σοβαρά, Αρη; Καλά που μας προειδοποιείς, βρε παιδάκι μου! Να ξέρουμε κι εμείς τι θα κάνουμε...
Δείτε όμως πόσο ταιριάζει η μία στάση με την άλλη. Πόσο αρμονικά συνδυάζονται ο φτηνιάρικος συναισθηματισμός (τουτέστιν, μπακαλιαρισμός) με τη φτηνιάρικη κουτοπονηριά. Εχω την εντύπωση ότι μια ορισμένη φήμη περί Πατρών επιβεβαιώνεται. Δεν είναι τυχαίο, τέλος πάντων, ότι το μεγαλύτερο καρναβάλι της χώρας εκεί γίνεται...

0 Σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια και παρατηρήσεις