ΒΕΛΗ ΚΑΙ... ΒΕΛΑΚΙΑ

>>> Άρχισαν πάλι να υποτονθορύζουν στα τηλεπαράθυρα >>> την λύση της οικουμενικής ή κυβερνήσεως σωτηρίας ή όπως αλλιώς θέλετε να την πείτε >>> προκειμένου να "βγεί η χώρα από την κρίση" >>> Μα καλά, πως γίνεται όλοι αυτοί που όταν ο καθένας ξεχωριστά όταν κυβερνούσε την χώρα >>> μας οδηγούσε στην οικονομική καταστροφή και στην διάλυση >>> τώρα ισχυρίζονται πως όλοι μαζί, ενωμένοι θα μας σώσουν;;;!!!! >>> Κλασσικό σχήμα λογικού αδιεξόδου που θα ζήλευαν ακόμη και οι Στωικοί ή οι μαθητές της Ελεατικής Σχολής...
__________________________________________________________________________________________________

Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2014

Ο Πειραιώς Σεραφείμ για την ορκωμοσία της Ρένας Δούρου

Μέ «διθυράμβους καί κσταση» ποδέχθηκαν τά ΜΜΕ τήν «πολιτική» λεγομένη ρκομωσία τν κλεγέντων στόν πρτο καί δεύτερο βαθμό τς Τοπικς Ατοδιοίκησης.
Εναι νδεικτικός τς δεοληψίας κφωνηθείς «πολιτικός» ρκος τς κ. Ρένας Δούρου, Περιφερειάρχου ττικς πού ρχίζει μέ τήν φράση: «Θεωρώντας
τι πολιτικός ρκος νταποκρίνεται στήν ατοτέλεια τς πολιτικς καί δημόσιας σφαίρας καί διασφαλίζει τήν ατονομία της δηλώνω στήν τιμή καί τήν συνείδησή μου...».
ρκος μως προϋποθέτει τήν ερότητα τς ρχς στήν ποία ρκίζεσαι, προϋποθέτει μία περβατική ννοια τήν ποία πικαλεσαι ς μάρτυρα τν προθέσεων καί τν νεργειν σου.
λοι σοι κ τν κλεγέντων στήν τοπική Ατοδιοίκηση προέβησαν σέ ρκοδοσία στήν τιμή καί τήν συνείδηση τους δέν πιστεύουν στήν ερότητα το νθρωπίνου προσώπου καί στήν περβατικότητα τς πάρξεώς τους διότι ατό προϋποθέτει πίστη στό Θεο, σέ μία ξωκόσμια κτιστη ρχή πό τήν ποία πηγάζει κτιστή πραγματικότητα, συνείδηση το καλο κγαθο καί ποία πέρκειται τν ντινομιν το κτιστο κόσμου καί διαίτερα τς φθορς καί το θανάτου.
πομένως ποϊεροποίηση το ρκου πού κστασίασε τά ΜΜΕ, ετέλισε καί γελοιοποίησε τήν συγκεκριμένη διαδικασία διότι ο ρκισθέντες δέν πιστεύουν τι εναι εκόνες το Δημιουργο Θεο, τι πάρχει Δημιουργός Θεός καί τι χουν θάνατη ψυχή πό τήν ποία πηγάζει τό συνειδέναι καί τιμή.
ς λιστές καί θεϊστές ποδίδουν τήν παρξη το κόσμου καί κατά συνέπεια τήν παρξή τους στήν τυχαιότητα, τήν ξέλιξη καί τήν φυσική πιλογή καί δέχονται τι παρξή τους ρχίζει πό τό τίποτα, πό τό μηδέν καί καταλήγει στό τίποτα καί τό μηδέν φο μέ τήν παύση τς καρδιοαναπνευστικς λειτουργίας τους κμηδενίζονται καί φανίζονται.
ποτελον κατά τήν ντίληψή τους μία τυχαία συνάρμοση κυττάρων καί ο λες λειτουργίες τους θεμελιώνονται σέ μία τυχαία μείξη κκρίσεων πό τυχαία σχηματισθέντα ργανα πού τυχαία κάποιο λογο καί συνείδητο κβαντικό πεδίο δημιούργησε πό τό μηδέν, μετά πό κάποια τυχαία μεγάλη κρηξη.
Τό δυσώπητο ρώτημα πού τίθεται εναι πς πό ατή τήν τυχαιότητα πό ατό τό πρωτόζωο πού γινε ρπετό καί μετά νθρωποειδές καί μετά νθρωπος κπορεύεται θική διάσταση καί κρίση, πού νομάζεται τιμή καί συνείδηση καί πς φίστανται μέσα στήν νθρώπινη παρξη ο λεγόμενες πνευματικές κδηλώσεις, τό νσυνείδητο πνεμα, τό νσυνείδητο γώ, συνειδητή ντίληψη το καλο καί γαθο, το καθήκοντος, το δικαίου καί το ντιστρόφου τν ννοιν ατν, μεταβολή σέ δέες λων, τν λικν πιδράσεων, ντυπώσεων στό σμα μας, σωτερικν καί ξωτερικν, δυνατότητα τς μή κανοποιήσεως μέ τήν βούληση καί τή θελησή μας λων τν πιδράσεων στό σμα μας, συνειδητή καί δυναμική πίδραση πωφελς καί πιβλαβς τς πνευματοβολίας μας στό σμα μας καί στά λλα ντα καί ντικείμενα, εδική καί μαδική ποβολή, κούσια καί συνειδητή βασκανία, τηλεπάθεια, προφορικός καί νδιάθετος λόγος, συνειδητή μνήμη, νάπλαση καί ναγνώριση καί συνειδητή προσοχή, γνώση, πιστήμη καί φαντασία, πνευματική κανότητα, διοφυΐα καί μεγαλοφυΐα, σχέτως τν διαστάσεων καί το βάρους το σώματος καί το γκεφάλου, τά νειρα καί δίως τά προγνωστικά καί προφητικά ράματα.
κ το ναντίου (a contrario) φαινόμενα ψυχικά πού εναι δύνατον νά χουν ρχή τή μείξη κκρίσεων κάποιων κυττάρων, διότι εναι λλης φς, ποδεικνύουν τήν πόλυτη στάθεια τν ρνουμένων τήν περβατική τους πνευματική διάσταση πως μεταβίβαση σκέψεως, τηλενέργεια, τηλεκινησία, πνωτισμός, νοομαντία, διαίσθηση, νδοσκοπία, ραβδοσκοπία, ατόματος γραφή, ξωπλασία κτόπλασμα, καταληψία, καΐα, αώρηση, διπλή πολλαπλή προσωπικότης, δεοπληγία, ψευδαίσθηση, γγαστριμυθία κ.. πού καταδεικνύουν τήν ποστατική ντότητα ρνητικο πνευματικο κόσμου.
«ρκίστηκαν» ο γαπητοί ρχοντες τς ατοδιοίκησης στόν αυτό τους δηλ. στήν συνάρμοση τν κυττάρων το ργανισμο τους πού λως παραδόξως πό ατές τίς μονάδες λης ναβλύζουν τιμή καί συνείδηση δηλ. ννοιες πνευματικές πού προϋποθέτουν μεταφυσική ναγωγή δηλ. σχέση καί κοινωνία μέ περβατική ρχή καί δέσμευση πέναντί Της.
Τό σμα το νθρώπου παρτίζεται πό 62,81% ξυγόνο, 19,37% νθρακα, 9,31% δρογόνο, 5,14% ζωτο, 1,38% σβέστιο, 0,64% θεο, 0,63% φώσφορο, 0,26% νάτριο, 0,22% κάλιο, 0,18% χλώριο, 0,04% μαγνήσιο, 0,005% σίδηρο, καί πό λλα 24 χημικά στοιχεα σέ λάχιστες ποσότητες. Τό 60% κατά μέρο ρο εναι κοινό νερό.
πομένως πό ατά πηγάζει κατά τούς ρκισθέντες τιμή καί συνείδηση (;) καί σέ ατά ρκίζονται ο κλεκτοί μας συμπολίτες φο πανηγυρικά ρνονται μέ τήν πράξη τους τήν θεία ναγωγή το νθρωπίνου προσώπου καί τήν ερότητα το νθρωπίνου βίου στήν σχέση του μέ τόν περβατικό Δημιουργό τς ζως;
Διερωτται κανείς βέβαια πς χέφρονες νθρωποι κατατρύχονται πό τέτοιες δεοληψίες φο νώπιον τς ντιλήψεώς μας:
Α. Τά γεφύρωτα ργανικά χάσματα μεταξύ λων τν νοργάνων ντων,
Β. Τό γεφύρωτο χάσμα μεταξύ φυτικο κόσμου καί τν μψύχων ντων,
Γ. Τό γεφύρωτο χάσμα μεταξύ το νθρώπου καί λων τν νοργάνων καί μψύχων ντων,
Δ. έναος κίνηση τς συμπαντικς λης-μάζης,
Ε. Ο φυσικοί νόμοι,
ς. Τό γεφύρωτο χάσμα μεταξύ νοργάνου καί ργανικς λης,
Ζ. ργανική διάπλαση καί ζωή τν νοργάνων ντων,
Η. Τό πεπερασμένο το λικο σύμπαντος καί
Θ. ρμονία το λικο σύμπαντος, περμαθηματική κρίβεια καί τελονομία πού τό διέπουν ποδεικνύουν πληρέστατα τι παρών κόσμος εναι δύνατον νά χει δημιουργήσει τόν αυτό του καί τό θεμέλιο τς παρξης του δέν βρίσκεται μέσα του καί κατά συνέπεια περβατική ατή ρχή πού τόν δημούργησε καί τόν συνέχει εναι Πανάγιος καί Πανυπερτέλειος Θεός, κατ’εκόνα το ποίου χει πλασθε πό πειρη γάπη νθρωπος πού μόνος ατός πό λο τό Σύμπαν χει πίγνωση το αυτο του, μπορε νά παντήσει στό ρώτημα ποιός εσαι, χει τό «συνειδέναι» καί τήν ατεξούσια λευθερία βουλήσεως.
Εναι ξόχως τραγικά πρόσωπα ο συνάνθρωποί μας πού νέλαβαν τούς οακες τς Τοπικς Ατοδιοίκησης μέ τέτοιες σταθες, φελες νερμάτιστες καί χαοτικές πόψεις καί πως ποδεικνύεται δέν χουν διδαχθε τίποτα πό τήν στορία πού διέδραμε νθρωπότης, πό τίς παναστάσεις πού τούς μπνέουν τήν Γαλλική πανάσταση (1789) καί τήν κτωβριανή πανάσταση (1917).
Δέν διδάχθηκαν τίποτα πό τά ποτάμια αματος καί τούς μαδικούς τάφους τν θυμάτων τς νείπωτης θηριωδίας τν παναστατν πού μφοροντο πό τά δια μέ ατούς δεολογήματα.
Δέν νθυμονται τι καί ατός Ροβεσπίερος κατέληξε στήν γκιλοτίνα καί τι στίς «περιώνυμες» δίκες τς Μόσχα νας «σύντροφος» ξόντωνε τόν λλο.
Γιατί «χωρίς Θεό λα πιτρέπονται» κατά τήν ρήση το Ντοστογιέφκυ καί γιατί νά μήν πιτρέπονται;
Ο τιμηθέντες μέ τήν ψφο τν συμπολιτν τους πού ρκίστηκαν στόν αυτό τους θέλουν νά μς πείσουν τι τό πνεμα θυσίας πού παιτε δημόσια λειτουργία, λτρουϊσμός καί θυσιαστική προσφορά, τό δίκαιο, λήθεια, νιδιοτελής γάπη μπορον νά πηγάσουν πό τόν πεισιθάνατο γκλεισμό το νθρώπου στόν χωροχρόνο τς καθημερινότητας καί στόν σφυκτικό κλειό τς λης.
ν ατό δέν ποτελε μεσαίωνα καί τήν πανάληψη σταθν πόψεων τς νθρώπινης μεταπτωτικς τραγωδίας τί λλο εναι;
Νά γιατί ποτυχία τους δυστυχς προδιαγράφεται βεβαία!
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ Πειραις ΣΕΡΑΦΕΙΜ

0 Σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια και παρατηρήσεις