ΒΕΛΗ ΚΑΙ... ΒΕΛΑΚΙΑ

>>> Άρχισαν πάλι να υποτονθορύζουν στα τηλεπαράθυρα >>> την λύση της οικουμενικής ή κυβερνήσεως σωτηρίας ή όπως αλλιώς θέλετε να την πείτε >>> προκειμένου να "βγεί η χώρα από την κρίση" >>> Μα καλά, πως γίνεται όλοι αυτοί που όταν ο καθένας ξεχωριστά όταν κυβερνούσε την χώρα >>> μας οδηγούσε στην οικονομική καταστροφή και στην διάλυση >>> τώρα ισχυρίζονται πως όλοι μαζί, ενωμένοι θα μας σώσουν;;;!!!! >>> Κλασσικό σχήμα λογικού αδιεξόδου που θα ζήλευαν ακόμη και οι Στωικοί ή οι μαθητές της Ελεατικής Σχολής...
__________________________________________________________________________________________________

Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

Τα Ιμια ήταν το λιγότερο που χάσαμε εκείνη τη νύχτα...

Του Στρατή Μαζίδη
Δεκαοκτώ χρόνια συμπληρώθηκαν από το θερμό επεισόδιο στα Ιμια. Η τότε ελληνική κυβέρνηση ανάμεσα στα όλα όσα είπε, προσέθετε ότι δε χάθηκε ελληνικό έδαφος και πως οι βραχονησίδες παραμένουν υπό την κυριαρχία μας.
Το ίδιο έπραξαν και οι επόμενες με τη διαφορά ότι ελληνικό πόδι δεν ξαναπάτησε ποτέ στα μικρά αυτά νησάκια.
Τα Ιμια έκτοτε λες και στοιχειώθηκαν. Όμως
τελικά η απώλεια υπήρξε πολύ μεγαλύτερη διότι σαφώς κανείς λογικός άνθρωπος δεν πιστεύει ότι κρατήσαμε το ελληνικό αυτό έδαφος. Όποιος δεν το πιστεύει, απλά ας κάνει μια επίσκεψη. Αν μπορέσει!

Εκείνο το βράδυ χάσαμε πολύ περισσότερα. Όλη τη νύχτα στα ρεπορτάζ και τις τηλεοράσεις περνούσε η εικόνα μιας αληθινά ισχυρής ελληνικής πολεμικής μηχανής, με αξιωματικούς πρωταγωνιστές του 1987 να παραμένουν σε καίριες θέσεις και τον πολιτικό κόσμο να δίνει το μήνυμα της ενότητας και της εθνικής υπερηφάνειας.

Ποιος περίμενε εκείνη την κατάληξη; Νομίζω κανένας. Η απώλεια του ελικοπτέρου με τους τρεις αξιωματικούς όπως κι αν επήλθε, η αποβίβαση τούρκων κομάντος στη δεύτερη νησίδα και η αποχώρηση στα πλαίσια των επιταγών των ΗΠΑ τις οποίες ευχαριστήσαμε ήταν κάτι το αναπάντεχο.

Πολλά ακούστηκαν για εκείνο το βράδυ. Αρκετά σενάρια μπορεί να διαβάσει κανείς στο ίντερνετ με "αλήθειες που δε θα μάθουμε ποτέ", τα "πραγματικά γεγονότα", το πως και γιατί εξαφανίστηκε η ομάδα των τούρκων επίλεκτων.

Μια όμως πραγματικότητα έμεινε. Μαζί με τα Ιμια απωλέσαμε μεγάλο μέρος της εθνικής μας αξιοπρέπειας. Φάγαμε τη σφαλιάρα και το κεφάλι μας έμεινε γυρισμένο προς τα κάτω. Κοντύναμε σε μπόι και σεβασμό.

Η κατάρριψη του Ηλιάκη το 2006 και η μη σύλληψη του τούρκου πιλότου, απέδειξαν ότι θα χρειαστούμε πολύ καιρό για να ξαναβρούμε την περπατησιά μας. Κι η συγκυρία, πολιτική κι οικονομική, δεν είναι η καλύτερη...
http://www.freepen.gr

0 Σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια και παρατηρήσεις