Φ Ι Λ Ο Τ Ι Μ Ι Α

Η πληρωμένη απάντηση

2012-02-02T15:02:00.000+02:00

Με αφορμή τον πλοίαρχο Σκετίνο του Costa Concordia, ο Spiegel αποκάλεσε δειλούς και ανίκανους τους Ιταλούς. Η πληρωμένη απάντηση στους Γερμανούς ήρθε απο την εφημερίδα il giornale. ''Σε μας ντροπή είναι ο Σκετίνο και σε σας το Άουσβιτς''.
Πότε άραγε κι εμείς, θα δούμε κάτι το τόσο δυνατό και από κάποια Ελληνικά ΜΜΕ;
THG

Ατέλειωτο ταξίδι πηγαινέλα*

2012-02-02T15:00:00.000+02:00

Tου κ. Στεφάνου Κασιμάτη

Δεν κατάλαβα αν τελικά ο Κοσταρίκας έφυγε για το Ισραήλ τούτη τη φορά, αλλά ό, τι και αν συμβαίνει εδώ, στην κυβέρνηση ή το ΠΑΣΟΚ, μην περιμένετε να τον βλέπουμε συχνά στην Ελλάδα έως ότου εκλεγεί πρόεδρος στη Σοσιαλιστική Διεθνή. Θυμίζω ότι στην πρόσφατη σύνοδο της Διεθνούς εγκρίθηκε από τους συνέδρους η πρότασή του για την ανοιχτή εκλογή του προέδρου της. Συνεπώς, αφού ο επόμενος
πρόεδρος πρόκειται να εκλεγεί από τα μέλη των κατά τόπους σοσιαλιστικών κομμάτων μελών της Διεθνούς, η διεθνής περιοδεία του Γιώργου έχει τον χαρακτήρα προεκλογικής εκστρατείας. Διότι η επανεκλογή του είναι η μοναδική ελπίδα του να έχει δουλειά (με την έννοια της θέσης, ενός κάποιου ρόλου -όχι, προς Θεού, κατά κυριολεξία...) μετά την εκλογή νέου αρχηγού στο ΠΑΣΟΚ. Υπό την προϋπόθεση, βέβαια, ότι θα υπάρχει ΠΑΣΟΚ μέχρι τον Μάρτιο, ώστε να εκλέξει αρχηγό...Πάντως, το γεγονός ότι ο Κοσταρίκας προτάσσει τον διεθνή σοσιαλιστικό τουρισμό έναντι των προτεραιοτήτων της κυβέρνησης Παπαδήμου, την οποία υποτίθεται ότι στηρίζει το κόμμα του οποίου ακόμη ηγείται (τύποις), μας δίνει το μέτρο της αντίληψης που έχει περί ευθύνης. Χρειάζεται να θυμίσω ότι σε όλες τις δημόσιες ομιλίες του, αφότου ανέλαβε ο Λουκάς Παπαδήμος, ο Γιώργος διατρανώνει ότι ο σχηματισμός της κυβέρνησης ήταν προσωπικό του επίτευγμα; Τώρα, λοιπόν, καταλαβαίνουν οι πάντες πόσο το εννοούσε. Απορώ ειλικρινά με την αναισθησία που του επιτρέπει να μας διδάσκει από καθέδρας δημοκρατικούς θεσμούς, ενώ την ίδια ώρα συμπεριφέρεται με την αμεριμνησία ανεύθυνου πρίγκιπος...
*Από τους στίχους που έγραψε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος για τη μεγάλη επιτυχία του βάρδου της πασοκαρίας Τόλιδος Βοσκοπούλου.

Σ. Καργάκος: οι γερμανικές εκτελέσεις: ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

2012-02-02T14:46:00.000+02:00

Του Σαράντου Καργάκου

Ιστορικού – Συγγραφέως

Απέφευγα για λόγους προσωπικής ευαισθησίας (έχουμε κι εμείς βέβαια τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα μας!) ν’ αναφερθώ στο περιβόητο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Ήμουν εξήμισυ ετών όταν ανήμερα σχεδόν του Αγίου Νικολάου του 1943 οι Γερμανοί πηγαίνανε για σκοτωμό τ’ αδέρφια του πατέρα μου. Η μάνα μου λέει πως με κρατούσε από το χέρι. Πέρασε το αυτοκίνητο με
τους μελλοθάνατους από μπροστά μας, ο μικρός θείος μου που ήταν δεν ήταν 30 ετών, σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτισε μ’ ένα πικρό χαμόγελο.
Και μετά το αυτοκίνητο χάθηκε σε κάποια στροφή. Τότε για πρώτη φορά άκουσα κι έμαθα τη λέξη εκτέλεση. Κι η λέξη έμεινε άσβηστη στη συνείδησή μου, γιατί έκτοτε είχαμε
κι άλλες, κι άλλες πολλές ακόμη εκτελέσεις. Έφευγαν από κοντά μας αγαπημένα πρόσωπα κι ο κόσμος έλεγε: «Τα πήγαν για εκτέλεση»!

Κάποτε τα δεινά έληξαν και στον τόπο εγκαθιδρύθηκε μια κουτσή και στραβή τάξη. Η οικογένειά μου περνούσε δύσκολες ώρες αφόρητης φτώχειας. Η Κατοχή μάς είχε εξουθενώσει. Κάποιοι δικηγόροι ξεκίνησαν έναν αγώνα για αποζημιώσεις. Μάζευαν υπογραφές από συγγενείς θυμάτων. Υπόσχονταν -αν θυμάμαι καλά- δύο χιλιάδες το «κεφάλι». Πήγαν και στον πατέρα μου να υπογράψει, μα ο φτωχούλης αρνήθηκε με βδελυγμία. «Δεν κοστολογούνται τα κεφάλια των αδελφών μου», είπε. Κι ένιωσε πως ανταπέδιδε με τη φράση αυτή την καλύτερη τιμωρία στην επηρμένη μεταπολεμική Γερμανία, τη Γερμανία του οικονομικού θαύματος, που στηρίχθηκε στην ξένη εργασία και στην αφειδώς παρεχόμενη αμερικανική βοήθεια.

Αν σ’ όλη αυτή τη μακρά διαδικασία με πληγώνει κάτι, είναι όχι αυτή καθαυτή η εκτέλεση, αλλά η «νομιμότητα» αυτής της εκτέλεσης. Οι γερμανικές αρχές είχαν διακηρύξει πως για κάθε σκοτωμένο Γερμανό θα εκτελούνταν 40 άμαχοι Έλληνες. Ας το σκεφθούμε αυτό: 40 Έλληνες έναντι ενός Γερμανού! Έτσι μας κοστολόγισαν κι έτσι μας κοστολογούν. Ένας Έλληνας είναι υποπολλαπλάσιο του Γερμανού. Αυτό εκφράζει όχι απλώς τη ναζιστική θηριωδία αλλά τη γενικώτερη ευρωπαϊκή νοοτροπία. Γιατί, όπως πολύ σοφά έλεγε ο Ντισραέλι, «μπορεί μια αποικία ν’ απέκτησε ανεξαρτησία, αλλά δεν παύει γι’ αυτό το λόγο να είναι αποικία».

Αν σήμερα οι Γερμανοί δυστροπούν να πληρώσουν την επιδικασθείσα από τα Δικαστήρια αποζημίωση στους μαρτυρικούς κατοίκους του Διστόμου (και όχι μόνον του Διστόμου), δεν το κάνουν μόνο από τσιγκουνιά, το κάνουν για να μας ταπεινώσουν ακόμη μια φορά. αρνούνται υπόσταση στα δικαστήριά μας. Ουσιαστικά δεν αναγνωρίζουν σε μας υπόσταση κράτους. Παραπέμπουν το ζήτημα στον Υπουργό. Αυτός είναι ένας περιδεής εκπρόσωπος της Νέας Τάξης που δεν λογοδοτεί στον ελληνικό λαό αλλά στα Διευθυντήρια των Νέων Καιρών.

Αυτό που όμως με θλίβει δεν είναι η ψυχική κακομοιριά των κυβερνώντων, είναι το ηθικό κατάντημα κάποιων δημοσιογράφων. Άκουγα ένα μεσημέρι κάποιον ραδιοσχολιαστή που με άκρως περιφρονητική φωνή στιγμάτιζε τη συμπεριφορά των Διστομιτών, επειδή κατέφυγαν στα ασφαλιστικά μέτρα κατά των Γερμανών. Κι έλεγε: «Πού φθάσαμε…»! Έπρεπε να είχε ζήσει τη γερμανική φρίκη της Κατοχής, για να είχε δει το πού φθάνε το κτήνος όταν κυριεύει την ανθρώπινη ψυχή. Τι έκαναν οι κάτοικοι του Διστόμου από το να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη; Μήπως έπρεπε κι αυτοί – κι όχι μόνο αυτοί- να συμπεριφερθούν γερμανικά, δηλαδή να πιάσουν καμμιά πεντακοσαριά Γερμανούς τουρίστες και να τους κρατήσουν ομήρους ή να τους εκτελέσουν; Στα αντίποινα των Γερμανών εμείς δεν απαντήσαμε με αντίποινα. Οι Γερμανοί τιμωρήθηκαν ελάχιστα γι’ αυτά που διέπραξαν στον τόπο μας. Κάλυψαν ένα ελάχιστο μέρος των αποζημιώσεων που όφειλαν. Συνέχισαν τη ναζιστική πολιτική, όχι βέβαια στη γραμμή του Χίτλερ (δεν είναι ακόμη καιρός) αλλά στη γραμμή του Γκαίμπελς. Παραπλάνηση και εξαπάτηση. Και μετά αποθράσυνση. Θα ‘ρθει στιγμή που θα μας ζητήσουν αποζημίωση για τις σφαίρες που ξόδεψαν για να μας… σκοτώσουν.

Μέρος Δεύτερο

Το κείμενο που προηγήθηκε είχε γραφτεί προ πολλών ετών για να δημοσιευθεί στην εφημερίδα όπου αρθρογραφούσα επαγγελματικώς. Δεν δημοσιεύθηκε· και σε λίγες ημέρες «εκτελέστηκα» και δημοσιογραφικώς. Μου τράβηξαν το χαλί επιτηδείως κάτω από τα πόδια μου. Τώρα που ήλθαν οι δύσκολοι καιροί και η Γερμανία μάς φόρεσε καπίστρι, πολλοί σταθμοί και πάμπολλα έντυπα μού ζητούν να μιλήσω και να γράψω για τις περιβόητες αποζημιώσεις. Μου ζητήθηκε να μιλήσω και για τις εκτελέσεις. Κι αντιμετώπισα τις λοιδορίες δύο «καναλοκύνων». Αναφερόμουν στην εκτέλεση των συγγενών μου και στην υπέροχη στάση της γιαγιάς μου. Ήμουν μπροστά, όταν ο πατέρας τής ανακοίνωσε την εκτέλεση των δύο παιδιών της, των δύο αδελφών του. Η γιαγιά -βαθιά χριστιανική ψυχή- κατέβασε το μαύρο τσεμπέρι ως τα μάτια και πριν τυλίξει με αυτό το στόμα για να μη βγει κραυγή οδύνης, κατόρθωσε να μουρμουρίσει:

– Ο θεός να τους συγχωρέσει για το κακό που μου έκαναν!…

Κι έπειτα κλείστηκε στη βαθιά σιωπή της. Που και που ένα σιγαλό – σαν αγεράκι απαλό- μοιρολόι.

Πέρασαν κάποια χρόνια. Ήμουν στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου, την λεγόμενη τότε «Ογδόη». Ο πατέρας έφθασε ένα μεσημέρι ράκος στο σπίτι. Τον είχε επισκεφθεί στο κατάστημα του «Δραγώνα» (Αιόλου 89) ο άνθρωπος που είχε βάλει στη λίστα των μελλοθάνατων τα αδέρφια του. ήταν ετοιμοθάνατος· τον «κουράριζε» στον Άγιο Σάββα, εξάδελφός μου ογκολόγος. Του έμεναν λίγες ημέρες ζωής. Ζήτησε από τον εξάδελφό μου την άδεια να βγει για λίγες ώρες· έπρεπε κάποιον να δει. Και πήγε να βρει τον πατέρα μου. Δεν μπορούσε να ανέβει στον ημιώροφο. Τον ζήτησε και κατέβηκε ο πατέρας. Σαν τον είδε πάνιασε.

– Ήλθα να πάρω τη συγγνώμη σου, του είπε ο άλλος. Σε λίγες μέρες πεθαίνω…

Ο πατέρας, βαθιά συγκλονισμένος, μόλις κατόρθωσε να ψελλίσει μία φράση:

– Να ‘σαι συγχωρεμένος…

Ανέβηκε γρήγορα τις σκάλες και κλείστηκε στο γραφειάκι που ήταν το λογιστήριο. Δεν ήθελε να τον δει κανείς με δάκρυα στα μάτια. Ήταν ένας μικρόσωμος άνθρωπος με υψηλή περηφάνεια. Μας τα είπε στο σπίτι με αναφιλητά. Ήταν η πρώτη φορά που μάλωσα με τον πατέρα μου. Με τη σκληρότητα της νεανικής ηλικίας πίστευα πως η συγγνώμη σ’ έναν εγκληματία συνιστά αδικία. Σήμερα το ίδιο θα έπραττα κι εγώ, Αυτό δεν σημαίνει πως έκοψα να είμαι Μανιάτης. Αλλά η πείρα μιας μακράς ζωής με εδίδαξε ότι η καλύτερη εκδίκηση είναι η συγγνώμη. Γι’ αυτό συγχωρώ και τον δημοσιογράφο – κάποτε φίλο- και τα παρασαρκώματα που τον περιστοιχίζουν, που, χωρίς να φορούν την στολή της «Βέρμαχτ», συνεχίζουν με άλλα μέσα το έργο τους.

Συγχωρώ ακόμη και τους Γερμανούς δημοσιογράφους, τραπεζίτες και πολιτικούς για όσα μας κάνουν. Κι όχι απλώς τους συγχωρώ, αλλά τους ευγνωμονώ. Από τη δική τους αγνώμονα στάση, θα ξεπηδήσει η δική μας ανάταση, η νέα εθνική μας επανάσταση. Όχι κατά των Γερμανών αλλά κατά των υπολειμμάτων του δωσιλογισμού που «κοπροκρατούν» (το ρήμα του Ελύτη) πολιτικά και οικονομικά τη δόλια πατρίδα μας.

Υ.Γ. Το πρωτότυπο κείμενο είναι δημοσιευμένο σε πολυτονικό

Πηγή: Αθηναϊκό Ημερολόγιο 2012, Εκδόσεις Φιλιππότη

Γ. Παναγιωτακόπουλος : ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ δεν θα παρευρεθώ στη συνεδρίαση της Κ.Ο.

2012-02-02T14:37:00.000+02:00

ΑΠΑΝΤΗΣΗ του Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Μέλους Π. Σ. ΠΑ.ΣΟ.Κ

ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΗ του Δημοσιογράφου

ΛΑΜΠΡΟΥ ΚΑΛΑΡΡΥΤΗ

02/02/12

ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ δεν θα παρευρεθώ στη συνεδρίαση της Κ.Ο., στην οποία εκλήθην ως μέλος τους Π.Σ. του ΠΑΣΟΚ γιατί δεν θα είμαι εγώ αυτός που θα νομιμοποιήσω με την παρουσία μου όλες αυτές τις αποφάσεις που δυο χρόνια τώρα, ακόμα και αυτή την ώρα, συνεχίζουν να λαμβάνονται ερήμην του
ΠΑΣΟΚ.
Η σύγκληση της Κ.Ο. πραγματοποιείται σε μια κρίσιμη συγκυρία και για τη ΧΩΡΑ και για την Παράταξη. Πραγματοποιείται σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής κρίσης. Μια ακόμα επίθεση στις κοινωνικές κατακτήσεις χρόνων και στα λαϊκά εισοδήματα, κατ’ εντολή των τροϊκανών, βρίσκεται προ των πυλών. Η Ελλάδα κατεδαφίζεται.
Τις παραπάνω πολιτικές διαμορφώνει η κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου που αποτελείται από τους ίδιους Υπουργούς που ήταν μέλη και στην κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου και οδήγησαν τη χώρα στο σημερινό αδιέξοδο.
Επί δυο χρόνια τώρα τους ακούω και τους διαβάζω, ότι αγωνίζονται για τη σωτηρία της πατρίδας. Επί δύο χρόνια οι Βουλευτές, στο όνομα της σωτηρίας αυτής, ψηφίζουν μνημόνια και μεσοπρόθεσμα, ακολουθούμενα από ανάλγητα μέτρα.
Η «σωτηρία της πατρίδας» στο όνομα της οποίας ψηφίζουν αυτά τα αντιλαϊκά και αντιαναπτυξιακά μέτρα, όχι μόνο δεν ΕΡΧΕΤΑΙ αλλά συνεχώς ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΤΑΙ. Η πατρίδα, ακριβώς λόγω των μέτρων αυτών, έχει βουλιάξει και η ελληνική κοινωνία έχει βυθιστεί στην απόγνωση.
Δυστυχώς, οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ που συμμετέχουν στην κυβέρνηση Παπαδήμου, συνεχίζουν να συζητούν για νέα, ακόμα σκληρότερα μέτρα, χωρίς κανείς από αυτούς να χαράσσει μία «κόκκινη γραμμή» έναντι των εκβιαστών, και δίχως να αντιλαμβάνονται ότι ο ελληνικός λαός έχει προ πολλού ξεπεράσει τα όριά του και δεν έχει άλλες αντοχές. Για όλους αυτούς τους λόγους, δεν πρόκειται να παρευρεθώ.

Η Γαλλία θα στρίψει αριστερά;

2012-02-02T12:10:00.000+02:00

Γεώργιος ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Σαν βόμβα έπεσε ο λόγος του σοσιαλιστή υποψήφιου για την προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας Φρανσουά Ολάντ στο Μπουρζέ. «Ο εχθρός μου, ο αληθινός εχθρός μου, δεν έχει όνομα, δεν έχει πρόσωπο, δεν έχει κόμμα. Ποτέ δεν θα θέσει υποψηφιότητα. Ποτέ λοιπόν δεν θα εκλεγεί και παρ' όλα αυτά κυβερνά. Αυτός ο εχθρός είναι ο κόσμος του χρηματοπιστωτικού συστήματος» διακήρυξε, προκαλώντας κατάπληξη, γιατί ποτέ δεν εθεωρείτο ο Ολάντ αριστερό στοιχείο στο Γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα και αυτή η ευθεία, ολομέτωπη επίθεση κατά του «κόσμου του
χρηματοπιστωτικού συστήματος» σηματοδοτεί μια σοβαρότατη πολιτική στροφή, αν φυσικά εφαρμόσει ο Ολάντ αντίστοιχη πολιτική σε περίπτωση που κερδίσει στις γαλλικές προεδρικές εκλογές που θα γίνουν στις 6 Μαΐου.
Ο σοσιαλιστής υποψήφιος συνέχισε ακάθεκτος. «Προειδοποιώ τους οικονομικούς εγκληματίες, τους απατεώνες, τους μικρούς αρχηγούς συμμοριών, όλους αυτούς που μπόρεσαν να πιστέψουν ότι ο νόμος δεν τους αφορά: η Δημοκρατία θα σας πιάσει!» τόνισε με ιδιαίτερη έμφαση.
«Θέλω να κάνω το 2012 τη μεταρρύθμιση της λειτουργίας των χρηματοοικονομικών αγορών που εγκαταλείφθηκε καθ' οδόν από τον Νικολά Σαρκοζί. Δεν πρόκειται μόνο για ζήτημα δικαιοσύνης. Είναι θέμα επιβίωσης της οικονομίας και της κυριαρχίας της χώρας μας» είχε τονίσει νωρίτερα ο σοσιαλιστής υποψήφιος σε επιστολή του προς τον εκπρόσωπο της αριστερής πτέρυγας του κόμματός του, τον Αρνό Μοντεμπούρ, η υποστήριξη του οποίου ανέδειξε τελικά τον Φρανσουά Ολάντ ως υποψήφιο των σοσιαλιστών για την προεδρία της Δημοκρατίας.
Με τη γραμμή αυτή ο Ολάντ ανοίγει πλέον ξεκάθαρο ιδεολογικό και πολιτικό μέτωπο κατά της Δεξιάς του Σαρκοζί, ελπίζοντας παράλληλα να συσπειρώσει με αυτές τις θέσεις γύρω του και τους ψηφοφόρους της κομμουνιστικής Αριστεράς στον δεύτερο γύρο. Πιθανότατα θα το πετύχει αυτό, αν παραμείνει αρκετά πιστός σε αυτήν τη γραμμή.
Είναι διασκεδαστική, αλλά ταυτόχρονα και αποκαλυπτική η επίθεση που έκανε εναντίον του Ολάντ η δήθεν σοσιαλαριστερίζουσα εφημερίδα «Λιμπερασιόν», η οποία όμως ανήκει στον μεγαλοτραπεζίτη ντε Ροτσίλντ - και μάλιστα από τη θέση του κύριου άρθρου της, γράφοντας μεταξύ άλλων:
«Δεν πρέπει όμως να κάνουμε τις τράπεζες αποδιοπομπαίο τράγο για όλα τα κακά μας. Η Γαλλία δεν θα βγει από την κρίση κηρύσσοντάς τους τον πόλεμο. Οι τράπεζες χρηματοδοτούν την οικονομία, δημιουργούν πλούτο, συνεισφέρουν στην ανάπτυξη» γράφει η «Λιμπερασιόν» εμφανώς ταραγμένη.
Αγωνιωδώς προσπαθεί να περισώσει τουλάχιστον ό,τι σώζεται: να προλάβει εκ των προτέρων ώστε η ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος να είναι όσο το δυνατόν λιγότερο περιοριστική για τα κέρδη των τραπεζιτών.
«Η χρηματοοικονομική ρύθμιση είναι μια υπόθεση πάρα πολύ σοβαρή για να την εγκαταλείψει ο Ολάντ στους αγύρτες δημαγωγούς» καταλήγει το κύριο άρθρο της. Η στροφή του Ολάντ προς τα αριστερά και η αφόρητη πίεση της Μαρίν Λεπέν από τα δεξιά που έχει κάνει σημαία του προγράμματός της την έξοδο της Γαλλίας από το ευρώ, οδήγησαν τον δεξιό Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί σε μια άκρως ριψοκίνδυνη επιλογή, ειδικά σε μια χώρα σαν την Γαλλία: να υποστηρίζει ακραία νεοφιλελεύθερες πολιτικές επιλογές και μάλιστα να εμφανίζεται ως ο απολύτως πιστός στο Βερολίνο φιλογερμανικός πόλος του γαλλικού πολιτικού σκηνικού.
Από την άλλη πλευρά, ο Ολάντ με τις τελευταίες του τοποθετήσεις εδραιώνει την εικόνα του πολιτικού που όντως θα απαιτήσει την επαναδιαπραγμάτευση του νέου δημοσιονομικού συμφώνου σταθερότητας που προωθεί για ψήφιση στις χώρες της Ευρωζώνης η Γερμανία. Αυτό γεννά νέες ελπίδες στις χώρες του Νότου της Ευρώπης ότι με πρόεδρο τον Ολάντ η Γαλλία ίσως επιχειρήσει εκ νέου να αντιπαρατεθεί με το Βερολίνο και να συγκροτήσει μέτωπο κατά της απόλυτης γερμανικής επικυριαρχίας στη Γηραιά Ηπειρο.
ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ
Η Μέρκελ φυσικά ψηφίζει Σαρκοζί
Αναφανδόν υπέρ της επανεκλογής ως προέδρου της Γαλλίας του Νικολά Σαρκοζί τάσσεται δημοσίως πλέον η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ. Οχι μόνο λόγω ιδεολογικής συγγένειας αφού είναι και οι δύο δεξιοί, αλλά κυρίως λόγω του φόβου ότι η γραμμή που πρεσβεύει ο Φρανσουά Ολάντ των σοσιαλιστών θα διαταράξει τις γερμανογαλλικές σχέσεις αν αυτός εκλεγεί πρόεδρος. «Η Γαλλία βρίσκεται ενώπιον στροφής προς τα αριστερά» ήταν ο τίτλος ανάλυσης της γερμανικής εφημερίδας «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». «Αν επιβεβαιωθούν στις κάλπες οι δημοσκοπήσεις, τότε μελλοντικά θα υπάρξουν αξιοσημείωτοι τριγμοί στις σχέσεις μεταξύ Βερολίνου και Παρισιού» προειδοποιούσε τους Γερμανούς ιθύνοντες με σχόλιό της η συντηρητική εφημερίδα της Φρανκφούρτης.

Το καρφί του Λοβέρδου για τον «αγαπημένο» Βενιζέλο

2012-02-01T22:59:00.001+02:00

Μόλις χθές είδαμε τον κ. Λοβέρδο να αγκαλιάζεται σε δημόσιο χώρο με τον αγαπημένο του, τον Ευάγγελο Βενιζέλο και μαζί να δίνουν, μπροστά στις κάμερες, όρκους αιώνιας αγάπης και αφοσίωσης.
Σήμερα όμως ο κ. Λοβέρδος άλλαξε τροπάριο.
Μετά την λήξη του αγώνα μπάσκετ, μεταξύ της ομάδας της Βουλής στην οποία έπαιζε και ο κ. Λοβέρδος, και των βετεράνων του Ιωνικού Νικαίας, ο υπουργός υγείας έκανε την ακόλουθη δήλωση : «Δεν μπορείς να είσαι υπουργός
διατροφής και άθλησης και να έχεις πάρει 40 κιλά. Εγώ έχω χάσει 15 κιλά».
Με τον τρόπο αυτό, ο κ. Λοβέρδος εμμέσως πλην σαφώς τα «έχωσε» στον έχοντα ατομικό και βεβαίως όχι ειδικό βάρος, κ. Βενιζέλο.
Δηλαδή κύριε Λοβέρδε μας, εσείς χάσατε 15 κιλά ως υπουργός υγείας, άθλησης και διατροφής. Αυτός όμως, που για κακή μας τύχη, διευθύνει την απισχνασμένη οικονομία μας και επιβάλλει σε όλους τους πολίτες αυστηρή λιτότητα και εξουθενωτική δίαιτα, θα έπρεπε, σύμφωνα με το σκεπτικό σας, να είχε χάσει τουλάχιστον 50 κιλά. Αλλά όπως φαίνεται, ο κ. Βενιζέλος ακολουθεί το παράδειγμα των γιατρών, που κρατώντας ένα τσιγάρο στο χέρι, συμβουλεύουν τους ασθενείς να κόψουν το κάπνισμα επειδή βλάπτει την υγεία.
Υστερόγραφο : για την ιστορία, αναφέρω ότι το τελικό αποτέλεσμα του αγώνα μπάσκετ είναι : Βουλή-Ιωνικός Νικαίας 74-78, και ότι ο κ. Λοβέρδος παρά την απώλεια 15 κιλών, δεν σημείωσε καλάθι. Έτσι κι΄ αλλοιώς η συνεργασία του με τον κ. Βενιζέλο τον «βαραίνει» και τον εμποδίζει να ανέβει ψηλά και να καρφώσει.... .
Τςςς

Κατάντησαν πολιτικό γραφείο το Υπ. Οικονομικών μιας χρεοκοπημένης χώρας!..

2012-02-01T21:49:00.001+02:00

Όλα ωραία και καλά με το πανηγύρι της διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ και την «τεράστια έκπληξη» της συνεργασίας LO.VE., αλλά ας μας εξηγήσει κάποιος τι δουλειά έχουν να γίνονται ανακοινώσεις καθαρά κομματικού χαρακτήρα (για να μην πω μικροκομματικού) μέσα σε ένα υπουργείο και δει το σημαντικότερο Υπουργείο μέσα στην κρίση.
Το ότι ο «άσωτος υιός» κατάλαβε ότι δεν έχει καμία τύχη απέναντι στον «πατέρα του» και επέστρεψε
μετανοημένος στην «οικία» του, έχει βέβαια ένα ενδιαφέρον (κυρίως αν όχι αποκλειστικά για όσους ασχολούνται με το ΠΑΣΟΚ), σίγουρα όμως δεν αποτελεί αντικείμενο του υπουργείου οικονομικών ή της κυβέρνησης ή του κράτους. Είναι ντροπή από το ίδιο «βήμα» απ’ όπου ανακοινώνουν κατά καιρούς τα μέτρα αποδόμησης της ζωής μας να κάνουν αυτάρεσκες συνεντεύξεις με τις οποίες προσπαθούν να διασώσουν ότι έχει απομείνει από την επιρροή τους στους πολίτες. Μήπως μπερδεύουν λίγο το υπουργείο με το πολιτικό τους γραφείο; Μήπως έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο θράσους ώστε να θεωρούν ότι θα είναι διαρκώς υπουργοί και ότι τα υπουργεία τους ανήκουν;
Και οι δύο είναι συνταγματολόγοι, αλλά και οι δύο έχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια την ορθή λειτουργία των κρατικών θεσμών. Αυτό το θράσος μας θυμίζει άλλες εποχές, όταν ο Σημίτης εκβίαζε ότι θα ρίξει την κυβέρνηση αν δεν γίνει πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, όταν ο Πάγκαλος μίλαγε για αέρηδες που πήραν την Ελληνική σημαία στα Ίμια. Τελικά ο νεοφιλελευθερισμός στο ΠΑΣΟΚ ζει και βασιλεύει και οι «εκσυγχρονιστές» εκφραστές του συσπειρώνονται ξανά. Τότε ήταν η ομάδα των τεσσάρων και ο Σημίτης, σήμερα είναι η τρόικα (και ο Μόσιαλος μπαλαντέρ) και ο Μπενίτο. Τα μέσα παραμένουν τα ίδια (εκβιασμοί, διαπλοκή, μοίρασμα της πίτας) και ο σκοπός.

ΥΓ: Όταν είχε ανακοινώσει την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος ο Χρυσοχοΐδης, ο Μπένυ είχε πει ότι αυτά είναι γελοία πράγματα και δεν ασχολείται μαζί τους διότι είμαστε εν μέσω κρίσης. Τώρα με αυτά που κάνει μας λέει:
Α. Ότι η κρίση έχει τελειώσει;
Β. Ότι κάνει χιούμορ και τελικά δεν θα είναι υποψήφιος;
Γ. Ότι (με βάση τα λεγόμενά του) είναι γελοίος;
Τα συμπεράσματα δικά σας………
http://kourdistoportocali.com/

Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών: Όλοι ίσοι απέναντι στο νόμο – η επιχείρηση συγκάλυψης πρέπει να εμποδιστεί

2012-02-01T19:39:00.000+02:00

Το «ταξίδι» του φακέλου της υπόθεσης ΕΛΣΤΑΤ και ο τρόπος με τον οποίον έγινε η διαχείρισή του, επαναφέρει στο προσκήνιο την απόλυτη αδήριτη και επείγουσα ανάγκη να σταματήσει τώρα αυτή η κωμωδία περί «ευθύνης Υπουργών», αφού με βάση το Σύνταγμα όλοι οι πολίτες πρέπει να είναι
ίσοι απέναντι στον Νόμο.
Όσον αφορά την ουσία της υπόθεσης, το ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΡΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ δεν θα πάψει να αγωνίζεται για την ανεπηρέαστη απόδοση της δικαιοσύνης και την ενημέρωση του Ελληνικού λαού για όλα όσα αφορούν στο μέλλον του.
Ο Ελληνικός λαός δικαιούται να ξέρει.

Για τον Τομέα Δικαιοσύνης
Σωτήρης Κοντονάσιος

ΝΔ: Οι υπουργοί δεν μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν

2012-02-01T19:37:00.000+02:00

Η Ν.Δ. δεν έδωσε λευκή επιταγή σε κανέναν και δεν στηρίζει επιλογές που βρίσκονται έξω από τον ειδικό σκοπό της κυβέρνησης δήλωσε σήμερα ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος, με αφορμή τα όσα έγιναν χθες στη Βουλή κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Δικαιοσύνης για τις αποφυλακίσεις καταδικασθέντων.
«Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς κατέστησε σαφές, από την πρώτη
στιγμή, στη συνάντηση των Πολιτικών Αρχηγών με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ότι η Νέα Δημοκρατία στηρίζει τη συγκεκριμένη αποστολή της κυβέρνησης Παπαδήμου, που είναι η ολοκλήρωση του PSI, η νέα δανειακή σύμβαση και η διενέργεια εθνικών εκλογών αμέσως μετά. Η Νέα Δημοκρατία παραμένει σταθερή στη συμφωνία αυτή», ανέφερε ο Γιάννης Μιχαλέκης.
Τόνισε, όμως, ότι «δεν έδωσε, όμως, λευκή επιταγή σε κανένα και δεν στηρίζει επιλογές που αφενός βρίσκονται έξω από τον ειδικό σκοπό της κυβέρνησης και αφετέρου συγκρούονται με τις αρχές και τις θέσεις του κόμματος».
Πρόσθεσε, επίσης, πως «μονομερείς επιλογές και αποφάσεις, όπως προσπάθησε να επιβάλει χθες ο κ. Παπαϊωάννου, δεν γίνονται δεκτές. Και αυτό ισχύει για όλα τα ζητήματα που τίθενται από αρμόδιους υπουργούς, όπως για παράδειγμα, η λαθρομετανάστευση, τα ναρκωτικά, η δόμηση κατοικίας εκτός σχεδίου, οι κρίσεις στα Σώματα Ασφαλείας, οι διορισμοί γενικών διευθυντών σε υπουργεία».
Ο Γ. Μιχελάκης κατέληξε πως «σε μία μεταβατική κυβέρνηση οι υπουργοί δεν μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν» και ότι «την αρχή αυτή ας μην δοκιμάζει κανένας να την παραβιάζει».
ΤΟ ΒΗΜΑ

Πως η λιτότητα εξασθενεί αντί να δυναμώσει την οικονομία

2012-02-01T19:33:00.000+02:00

Ο ολλανδικής καταγωγής Βρετανός φιλόσοφος και σατιρικός ποιητής Μπέρναρ Μάντβιλ είχε γράψει το 1724 ένα έργο που έμεινε κλασικό με τίτλο ‘Το παραμύθι των Μελισσών: Ιδιωτικά Ελαττώματα, Δημόσια Οφέλη’. Σε αυτό περιέγραφε με στίχους πως μια ευημερούσα κοινωνία μελισσών αποφάσιζε ξαφνικά να επιδοθεί στην αρετή της λιτότητας περικόπτοντας όλες τις πλεονάζουσες δαπάνες της και την κατανάλωση και κατέρρεε. Και ό,τι περιγράφει μοιάζει πολύ με αυτό που κάνει η Ευρωζώνη
σήμερα απειλώντας να οδηγήσει όλον τον κόσμο σε παγκόσμια ύφεση. Επειδή όμως οι στίχοι στην εποχή μας δεν είναι πειστικοί, ας δούμε τα επιχειρήματα των οικονομολόγων, και δη όχι μιας αφηρημένης οικονομικής θεωρίας, όπως του κεϋνσιανισμού αλλά των ιστορικών μελετών.

Ο οικονομολόγος του Χάρβαρντ Αλμπέρτο Αλεσίνα συνόψισε πρόσφατα όλα τα στοιχεία σχετικά με το ερώτημα για το αν η μείωση του δημοσίου ελλείμματος – δηλαδή η μείωση των δημοσίων δαπανών και η αύξηση των φόρων – έχει πάντα αρνητικές επιπτώσεις. Η απάντησή του είναι όχι. Πολλές φορές μετά από μια δραστική μείωση του ελλείμματος, η οικονομία αναπτύσσεται. Πολλές φορές η εφαρμογή προγραμμάτων λιτότητας ενισχύει όντως την εμπιστοσύνη και φέρνει ανάκαμψη.

Πρέπει όμως να εξετάσουμε το ζήτημα πιο προσεχτικά κατανοώντας ότι το πρόβλημα της σχέσης ανάμεσα στη μείωση του δημοσίου ελλείμματος και την ύφεση είναι στατιστικό. Η επίπτωση μιας μείωσης του δημοσίου ελλείμματος δεν είναι ποτέ πλήρως προβλέψιμη, επομένως πρέπει να αναρωτηθούμε πόσο πιθανό είναι ένα σχέδιο λιτότητας να καταφέρει να αποκαταστήσει την οικονομική ανάπτυξη.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα εδώ είναι να διακρίνουμε τις πιθανή αντίστροφη αιτιότητα. Για παράδειγμα, αν τα στοιχεία για τη μελλοντική οικονομική ανάπτυξη εγείρουν ανησυχίες για υπερθέρμανση της οικονομίας και πληθωρισμό, μπορεί μια κυβέρνηση να προσπαθήσει να συγκρατήσει την εγχώρια ζήτηση αυξάνοντας τη φορολογία και μειώνοντας τις δαπάνες. Στην περίπτωση αυτή η κυβέρνηση μπορεί να πετύχει μόνο εν μέρει μια αποτροπή της υπερθέρμανσης της οικονομίας και αυτό δείχνει στα μάτια των παρατηρητών ότι η λιτότητα ενισχύει την ανάπτυξη. Παρομοίως, το έλλειμμα μιας κυβέρνησης μπορεί να μειώνεται όχι εξαιτίας της λιτότητας αλλά επειδή τα χρηματιστήρια προεξοφλούν μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη κι έτσι αυξάνονται τα δημόσια έσοδα από τους κεφαλαιουχικούς φόρους. Για μια ακόμα φορά βλέπουμε ένα σχήμα που μας δείχνει ότι η λιτότητα οδηγεί στην ανάπτυξη, χωρίς αυτό να αληθεύει.

Τρεις οικονομολόγοι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ο Τζάιμ Γκουατζάρντο, ο Ντάνιελ Λι και ο Αντρέα Πεσκατόρι μελέτησαν πρόσφατα όλα τα σχέδια λιτότητας που εφάρμοσαν 17 κυβερνήσεις τα τελευταία 30 χρόνια. Η προσέγγιση που ακολούθησαν διέφερε από τις συνηθισμένες. Δεν είδαν μόνο την κίνηση των αριθμών, αλλά προσπάθησαν να διαγράψουν τις προθέσεις των κυβερνήσεων, είδαν τις δηλώσεις των κρατικών αξιωματούχων, διάβασαν ομιλίες επί του προϋπολογισμού, είδαν προγράμματα σταθερότητας μελέτησαν συνεντεύξεις με υπουργούς. Από το σύνολο αυτών των σχεδίων, ξεχώρισαν μόνο τα σχέδια λιτότητας στα οποία οι κυβερνήσεις επέβαλαν αυξήσεις φόρων και μειώσεις δαπανών επειδή τα θεωρούσαν μια φρόνιμη πολιτική με εν δυνάμει θετικές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις και απέκλεισαν τα σχέδια λιτότητας που ήθελαν να αποτρέψουν έναν κίνδυνο υπερθέρμανσης. Η ανάλυσή τους διαπίστωσε ότι πράγματι υπάρχει η τάση τα προγράμματα λιτότητας να οδηγούν σταθερά στη μείωση της καταναλωτικής δαπάνης και στην εξασθένιση της οικονομίας. Αν το συμπέρασμα αυτό είναι έγκυρο, αποτελεί σκληρή προειδοποίηση για όσα κάνει σήμερα η Ευρώπη.

Αλλά και στη μελέτη των τριών ασκήθηκε κριτική από την Βάλερι Ράμι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια που θεώρησε ότι το επιχείρημα των Γκουατζάρντο, Λι και Πεσκατόρι δεν είναι πλήρως αποδεδειγμένο. Υπάρχει πιθανότητα, υποστήριξε η Ράμι, και τα δικά τους αποτελέσματα να αντανακλούν έναν άλλο τύπο αντίστροφης αιτιότητας, εφόσον οι κυβερνήσεις μπορεί κάλλιστα να ανταποκρίνονται με προγράμματα λιτότητας στην αύξηση του δημόσιου χρέους όταν έχουν λόγους να πιστεύουν ότι οι οικονομικές συνθήκες θα καταστήσουν το χρέος σοβαρό πρόβλημα.

Όμως αυτό φαίνεται απίθανο – γιατί εύλογα κάποιος σκέφτεται ότι οι αρνητικές οικονομικές προοπτικές θα οδηγήσουν τις κυβερνήσεις μάλλον να αναβάλουν παρά να επιταχύνουν τη λήψη μέτρων λιτότητας. Απαντώντας στο σχόλιο της Ράμι, οι τρεις συγγραφείς επιχείρησαν να συνεκτιμήσουν την σοβαρότητα του προβλήματος χρέους των κρατών όπως γίνεται αντιληπτή από τις αγορές κατά την περίοδο που εφαρμόζονται τα σχέδια λιτότητας και κατέληξαν περίπου στα ίδια αποτελέσματα. Αλλά και η Ράμι θα μπορούσε να έχει δίκιο. Στην περίπτωση αυτή αποδεχόμενοι την αντίστροφη αιτιότητα, θα καταλήγαμε απλά στο συμπέρασμα ότι οι μειώσεις των δημοσίων δαπανών και οι αυξήσεις φόρων τείνουν να ακολουθούνται από ύφεση.

Σε τελική ανάλυση το πρόβλημα για το τι κάνει ένα πρόγραμμα λιτότητας δεν μπορεί να απαντηθεί κατηγορηματικά από τη στιγμή που οι οικονομολόγοι δεν μπορούν να διεξάγουν πλήρως ελεγχόμενα πειράματα. Όταν οι κλινικοί ερευνητές δοκιμάζουν ένα φάρμακο διαιρούν τα υποκείμενά τους σε ομάδες πειράματος και ομάδες ελέγχου και διεξάγουν πολλές δοκιμές. Είναι αδύνατο να κάνουμε κάτι τέτοιο με το δημόσιο χρέος.

Από τη στιγμή που δεν θέλουμε να περιοριστούμε στις αφηρημένες θεωρίες – κεϋνσιανισμός έναντι νεοφιλελευθερισμού – η μόνη λύση που έχουμε είναι να προσφύγουμε στα ιστορικά στοιχεία. Η ιστορική ανάλυση δεν μπορεί να πει με απόλυτη βεβαιότητα πώς θα αντιδράσει ο κόσμος σε ένα πρόγραμμα λιτότητας. Αλλά σύμφωνα με τις πιο ενδελεχείς μέχρι σήμερα μελέτες των Γκουατζάρντο, Λι και Πεσκατόρι, η πλειοψηφία των προγραμμάτων λιτότητας που εφαρμόζονται από ένα κράτος εκτός μιας συγκυρίας υπερθέρμανσης ακολουθείται από ύφεση. Κι αυτή είναι η περίπτωση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων λιτότητας που έχουν ήδη απογοητευτικά αποτελέσματα.
http://www.banksnews.gr/

Αποπομπή του Μ. Παπαϊωάννου από την κυβέρνηση ζητεί ο Γ.Καρατζαφέρης

2012-02-01T13:49:00.000+02:00

Σε πλήρη ρήξη οδηγούνται οι σχέσεις του ΛΑΟΣ με τον υπουργό Δικαιοσύνης κ. Μιλτ. Παπαϊωάννου, με τον κ. Γ. Καρατζαφέρη να ζητεί την αποπομπή του υπουργού Δικαιοσύνης από την κυβέρνηση.

Στη σύσκεψη που είχε συγκαλέσει εκτάκτως το πρωί της Τετάρτης ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ με τους τέσσερις υπουργούς που μετέχουν στην κυβέρνηση ( τους κκ. Μ. Βορίδη, Α. Γεωργιάδη, Γ. Γεωργίου και Α. Ροντούλη), τον Γραμματέα του κόμματος κ. Ηλ. Πολατίδη και τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο κ. Αλ.Χρυσανθακόπουλο με αφορμή τον νόμο για την αποσυμφόρηση των φυλακών, ο κ. Καρατζαφέρης είπε ότι θα θέσει θέμα Παπαϊωάννου στο προσεχές συμβούλιο αρχηγών που θα γίνει υπό τον Πρωθυπουργό. Κατά τον κ. Καρατζαφέρη «θα πρέπει να εξετάσει ο Πρωθυπουργός εάν οι πολιτικές που ασκεί ο κ. Παπαϊωάννου εξυπηρετούν την κυβέρνηση».

Ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ είπε στους υπουργούς ότι το θέμα της αποσυμφόρησης των φυλακών συζητήθηκε από τους πολιτικούς αρχηγούς και ότι συμφωνήθηκε να μην έρθει προς συζήτηση στη Βουλή και όμως το ΠαΣοΚ (προφανώς με εντολή του κ. Παπανδρέου, όπως είπε) το έφερε. Και προειδοποίησε ότι σε περίπτωση που ο κ. Παπαϊωάννου φέρει προς συζήτηση στη Βουλή, την προσεχή εβδομάδα, το νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά, «τότε θα αποτελέσει σοβαρή αιτία εξόδου του ΛΑΟΣ από την κυβέρνηση».

Ο κ. Παπαϊωάννου απαντά, σε συνομιλία που είχε με «Το Βήμα», ότι «δεν είναι υπουργός του κ. Καρατζαφέρη, ούτε του κ. Σαμαρά, αλλά υπουργός στην κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου και εάν θελήσει ο Πρωθυπουργός να αποχωρήσω από την κυβέρνηση, θα το πράξω, αλλά μόνον εάν το θελήσει ο Πρωθυπουργός».

ΤΟ ΒΗΜΑ

Αηδία...

2012-02-01T11:31:00.000+02:00

Ο πανικός από την μαζική άρνηση πληρωμής του χαρατσιού, γίνεται μεγαλύτερος κάθε μέρα.
Αιτία, δεν φτάνει που τα ποσοστά άρνησης, αυξάνονται καθημερινά.
Χιλιάδες πολίτες, οργανώνονται μέσα από επιτροπές και δημιουργούν νέες, μαζικές εστίες αντίστασης.
Η επιβολή του χαρατσιού, αποδεικνύεται μπούμερανγκ για τη “κυβέρνηση”, που φαίνεται να
εγκαταλείπει τις απειλές για διακοπή ρεύματος. Ήδη τα περισσότερα υποκατάστηματα στη χώρα, δέχονται πληρωμές, μόνο με το ποσό του ρεύματος και εκδίδουν και εξοφλητικές για αυτό.
Με χθεσινή τροπολογία στη βουλή, ο Μπεννίτο – αυτός που θέλει να γίνει αρχηγός του 7% και πολλά λες – πέρασε τροπολογία, με την οποία αν κάποιος δεν πληρώσει το χαράτσι μέσα σε 4 μήνες – οι 90 μέρες έγιναν 120 – το χρέος διαγράφεται απο τη ΔΕΗ …. και πηγαίνει στην εφορία.!!!.
Η εφορία θα μπορεί να λαμβάνει ακόμη και μέτρα αναγκαστικής είσπραξης.
Πρώτον : Πρόκειται για μια ήττα της κυβέρνησης σε όλα τα επίπεδα.
Δεύτερον : Αν η ηλιθιότητα ήταν ο λόγος της πρώτης ήττας, η απόφαση αυτή αποδεικνύει, ότι η εν λόγω ιδιότητα, είναι αναπόσπαστο στοιχείο του τρόπου σκέψης των “κυβερνόντων” και του λόγου ύπαρξης των προβλημάτων που ταλαιπωρούν τη χώρα.
Το ένα λάθος μετά το άλλο.
Απο τον πρώτο εκβιασμό - σε 40 μέρες κόβουμε ρεύμα- στην πρώτη αναγκαστική υποχώρηση – σε 80 μέρες κόβουμε ρεύμα - , στην δεύτερη υποχώρηση - δεν κόβουμε άμεσα ρεύμα αλλά σας παρακαλούμε πληρώστε -, στην τρίτη αναγκαστική υποχώρηση - σφυρίζουμε αδιάφορα - και τώρα σε ένα ακόμα λάθος.
Το μόνο που θα καταφέρει ο υποψήφιος – του 7% και πολλά λες – είναι μπλοκάρει και τις εφορίες.
Ο κόσμος δεν πλήρωσε όχι γιατί άκουσε κάποιους “Δον Κιχώτες λαικιστές”, όπως ανέφερε κυβερνητικό στέλεχος. Αλλά απλά γιατί δεν έχει και επιπλέον δεν έχει καμία όρεξη να νομιμοποιήσει μια διαδικασία, που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί στην κατάσχεση της ιδιωτικής του περιουσίας.
http://olympia.gr/

Ανδρέα Λοβέρδο…. κοίτα για να δεις πόσο ανίκανος είσαι!

2012-02-01T11:26:00.001+02:00

Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2012
Ανδρέα Λοβέρδο......,
αποτυχημένε υπουργέ της Υγείας.....,
αυτήν την 85χρονη Μάνα που στον διάδρομο του νοσοκομείου "Ερυθρός" στην Αθήνα, περιμένει καρτερικά δίπλα στο ράντζο της κόρης της, γιατί δεν την παίρνεις στην αγκαλιά σου όπως πήρες σήμερα τον Βενιζέλο;;;
Γιατί Ανδρέα Λοβέρδο;;;

Ανίκανε ,

Άχρηστε,

Επικίνδυνε

http://greeksaladnews.blogspot.com/

Τα πέντε μέτρα και οι όροι του νέου μνημονίου που φέρνουν εκλογές

2012-02-01T11:18:00.000+02:00

Ζώης Τσώλης

Μετά τη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών και το «τελεσίγραφο» των ευρωπαίων εταίρων στην Ελλάδα να κλείσει το νέο μνημόνιο και το PSI σε πέντε ημέρες (μέχρι την Κυριακή), προκειμένου να εγκριθεί από το Eurogroup την ερχόμενη Δευτέρα, η οικονομική και η πολιτική ατζέντα άλλαξε και οι εξελίξεις επιταχύνονται.

Στο οικονομικό πεδίο, οι συζητήσεις για το νέο μνημόνιο μπήκαν στην τελική ευθεία. Χθες το θέμα των μισθών στον ιδιωτικό τομέα κατέβηκε από την πρώτη στην πέμπτη θέση της ατζέντας.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες η τρόικα δίνει πλέον απόλυτη προτεραιότητα σε τέσσερα πιο σοβαρά ζητήματα που άπτονται της λειτουργίας του κράτους και δημιουργούν μεγάλες δυσκολίες «αποδοχής» στην ελληνική πλευρά.

Τα ζητήματα αυτά είναι τα εξής:

1. Οι αλλαγές των εργασιακών σχέσεων και η κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο. Η τρόικα απαιτεί την κατάργηση 150.000 μόνιμων θέσων στο δημόσιο έως το 2015 και την απόλυση ισάριθμων υπαλλήλων. Επίσης απαιτεί την άμεση εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου και στα Σώματα Ασφαλείας και στις Ενοπλες Δυνάμεις, ενώ ασκεί αυστηρή κριτική στην κυβέρνηση για την καθυστέρηση εφαρμογής του ενιαίου μισθολογίου στον στενό δημόσιο τομέα που είχε ως αποτέλεσμα να μη μειωθούν όσο προβλεπόταν οι δαπάνες μισθοδοσίας το 2011 και να επιβαρυνθεί το έλλειμμα τουλάχιστον κατά 0,2% του ΑΕΠ. Επίσης ζητεί από τα κόμματα να δεσμευτούν ότι με την επόμενη συνταγματική μεταρρύθμιση θα προχωρήσουν στην κατάργηση της μονιμότητας στον δημόσιο τομέα.

2. Η υιοθέτηση αυστηρού μνημονίου για τον λεγόμενο «παραδημόσιο τομέα» δηλαδή τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τους φορείς της Γενικής Κυβέρνησης (Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και διάφορους οργανισμούς) που θεωρούν ότι είναι εστίες κρυφών ελλειμμάτων. Μάλιστα, κατά τον έλεγχο σημείωσαν, ότι το μόνο που ελέγχθηκε είναι οι δαπάνες μισθοδοσίας, ενώ ακόμη στους δήμους σε όλη την Ελλάδα δρουν κυκλώματα χωρίς κανέναν έλεγχο και γίνονται προσλήψεις σε δημοτικές επιχειρήσεις οι οποίες δημιουργούν νέο χρέος.

3. Η μερική ιδιωτικοποίηση των νοσοκομείων. Η τρόικα ζήτησε να μπουν ιδιώτες επιχειρηματίες μέσω διαγωνισμών και στα νέα νοσοκομεία μέσω των (ΣΔΙΤ) στη διοίκηση των νοσοκομείων τουλάχιστον ως προς το ξενοδοχειακό μέρος και να αυξηθεί η συμμετοχή των ασφαλισμένων όχι μόνο στα φάρμακα, αλλά σε όλες τις υπηρεσίες. Ακόμη απαίτησαν να υπογραφούν συμβάσεις δημοσίων νοσοκομείων με ιδιωτικές εταιρείες προκειμένου να αυξηθούν τα έσοδα των μονάδων του ΕΣΥ που έχουν υψηλότατο επίπεδο επιστημονικής κατάρτισης και περίθαλψης, αλλά «τριτοκοσμικό» – όπως το χαρακτήρισαν – μοντέλο διοίκησης και περιβάλλον για εργαζόμενους και ασθενείς.

4. Η ανάληψη άμεσης δράσης για την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας. Στο σημείο αυτό ακόμη και οι εκπρόσωποι, τεχνοκράτες, της τρόικας σήκωσαν ψηλά τα χέρια. Παρά την καταγραφή εκατοντάδων αποφάσεων που πρέπει να καταργηθούν άμεσα, δηλώνουν ότι δεν είναι ακόμη σε θέση να εισηγηθούν μέτρα ώστε να αντιμετωπιστεί το τέρας της ελληνικής γραφειοκρατίας.

5. Για τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα θα αποδεχθούν την όποια συμφωνία των κοινωνικών εταίρων και τη διατήρηση σε ισχύ της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, αλλά ζητούν την κατάργηση όλων των κλαδικών συμβάσεων με αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο που θα ισχυροποιούν τις επιχειρησιακές και ατομικές συμβάσεις εργασίας.

Η «κρυφή ατζέντα»

Κατά τις πληροφορίες, στις διαπραγματεύσεις που γίνονται τέθηκε από την τρόικα το ζήτημα της μεταναστευτικής πολιτικής και της μείωσης του πληθυσμού των μεταναστών που έχει συγκεντρωθεί στην Ελλάδα. Η τρόικα ζητεί μέτρα ενσωμάτωσης των μεταναστών στο ασφαλιστικό σύστημα και την αγορά εργασίας, αλλά όπως επισημάνθηκε αυτό προϋποθέτει να κλείσουν τα σύνορα για την είσοδο νέων μεταναστών στη χώρα. Οι ξένοι θεωρούν ότι, όσο συνεχίζεται το καθεστώς «μαύρης εργασίας» στη χώρα μας, δύσκολα θα αποκατασταθούν οι ισορροπίες που αναζητούνται στην αγορά εργασίας, η ροή εσόδων στα ασφαλιστικά ταμεία και εξίσου δύσκολα θα τεθούν υπό έλεγχο οι δαπάνες ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης που σήμερα επιβαρύνουν το ελληνικό δημόσιο.

Οσο και αν τα τρία κόμματα θέλουν να αποφύγουν την αποκάλυψη των προτάσεων για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος, σοβαροί οικονομολόγοι που εμπλέκονται στη διαδικασία σύνταξης του νέου μνημονίου θεωρούν ότι η παράμετρος αυτή επηρεάζει όλες τις μελέτες και τα συμπεράσματα που άπτονται του κόστους εργασίας στην Ελλάδα, και συνδεόνται με τα δημοσιονομικά ελλείμματα.

Τα κύματα εισόδου μεταναστών στην Ελλάδα και η μη αντιμετώπιση του προβλήματος θεωρείται η «μεγάλη πληγή» της Ευρώπης για την οποία μάλιστα οι Ευρωπαίοι σιωπούν.

Εκλογές το Μάρτιο

Στο πολιτικό πεδίο, υπό το βάρος αυτών των εξελίξεων και του τελικού εκβιασμού των δανειστών που συμπυκνώνεται στη φράση «take it or leave it» για το νέο μνημόνιο που θα καθορίσει την οικονομική πολιτική έως το 2015 και είναι προαπαιτούμενο για τη χορήγηση του νέου δανείου των 130 δισ. ευρώ και την ολοκλήρωση του PSI, τα κόμματα ενημερώθηκαν ότι όλο αυτό το πακέτο θα έρθει στη Βουλή το αργότερο έως τη Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου και θα κληθούν να το ψηφίσουν ή όχι.

Εφόσον το νέο μνημόνιο υπερψηφιστεί, θα ανακοινωθεί η τελική πρόταση για το PSI και σε λίγες ημέρες η ανταλλαγή ομολόγων με νέα και ρευστό θα ολοκληρωθεί με τη βοήθεια των Ευρωπαίων.

Αν το νέο μνημόνιο καταψηφιστεί, «λεφτά δεν υπάρχουν», η κυβέρνηση Παπαδήμου χάνει τη δεδηλωμένη και ο Πρωθυπουργός οφείλει να ζητήσει από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την προκήρυξη εκλογών εντός 20 ημερών.

Η χώρα δύσκολα θα βρει τα χρήματα προκειμένου να εξοφλήσει το ομόλογο των 14,5 δισ. ευρώ που λήγει στις 20 Μαρτίου και τότε θα κηρυχθεί σε χρεοκοπία.

Και με το «ναι» και πολύ περισσότερο με το «όχι», κορυφαίες πηγές του υπουργείου Οικονομικών θεωρούν ότι πλέον άλλος χρόνος δεν υπάρχει.

Εκτιμούν ότι η χώρα έχει εισέλθει σε αντίστροφη μέτρηση για τις εκλογές και επίσης προβλέπουν ότι ο Πρωθυπουργός ίσως αναγκαστεί να προχωρήσει σε ανασχηματισμό, καθώς σε αυτή τη διαδικασία ο αντιπρόεδρος και υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος θα θελήσει να έχει τον ελάχιστο χρόνο προκειμένου να κλείσει το ζήτημα διαδοχής στο ΠαΣοΚ και να προετοιμαστεί για τις εκλογές και αφετέρου ο ΛΑΟΣ του κ. Γ. Καρατζαφέρη θα θελήσει να επαναπροσδιορίσει τη στάση του απέναντι στην κυβέρνηση Παπαδήμου και τα μέτρα «εξαθλίωσης» – όπως ο ίδιος τα χαρακτήρισε – που φέρνει το νέο μνημόνιο.

Και οι δύο πλευρές μάλιστα εκφράζονται – τουλάχιστον – άκομψα για τον ρόλο και το έργο του κ. Παπαδήμου.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Έκτακτο δελτίο προγνώσεως επικινδύνων καιρικών φαινομένων

2012-01-31T23:08:00.001+02:00

Αλλαγή του καιρού από το απόγευμα της Τετάρτης (01-02-2012) και από τα δυτικά με ισχυρές χιονοπτώσεις αρχικά και έντονες βροχοπτώσεις αργότερα και ενίσχυση των ανέμων στο Ιόνιο.
Πιο συγκεκριμένα.
Α. Το απόγευμα της Τετάρτης (01-02-2012)
1. Σε όλη τη Δυτική Ελλάδα με εξαίρεση ίσως τις Νότιες περιοχές της Πελοποννήσου θα σημειωθούν χιονοπτώσεις τοπικά ισχυρές. Σταδιακά τα φαινόμενα θα επεκταθούν σε
όλα τα Ηπειρωτικά και τα νησιά του Βορείου Αιγαίου.
2. Οι Νότιοι άνεμοι στα Δυτικά θα ενισχυθούν στα 8 με 9 μποφόρ και πιθανώς στο Ιόνιο στα 10 μποφόρ.
3. Ταυτόχρονα το βράδυ στο Ιόνιο και τα Νότια θα εκδηλωθούν ισχυρές βροχές και καταιγίδες

Β. Την Πέμπτη (02-02-2012) ισχυρές χιονοπτώσεις θα σημειωθούν σε όλα τα ορεινά καθώς και στις περισσότερες πεδινές περιοχές της Κεντρικής και Βόρειας χώρας. Σταδιακά όμως θα περιοριστούν στα ορεινά και στα πεδινά της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Θράκης. Στις υπόλοιπες περιοχές θα εκδηλώνονται βροχές και καταιγίδες που κατά διαστήματα στα Δυτικά, τα Νότια και το Ανατολικό Αιγαίο θα είναι ισχυρές.

Γ. Την Παρασκευή (03-02-2012) οι ισχυρές χιονοπτώσεις κατά διαστήματα θα περιοριστούν στα ορεινά της Ηπείρου και τα ορεινά και ημιορεινά της Μακεδονίας κυρίως της Δυτικής.

Δ. Ειδικότερα για την περιοχή της Αττικής χιονοπτώσεις πιθανόν ισχυρές θα σημειωθούν το βράδυ της Τετάρτης (01-02-2012) προς την Πέμπτη (02-02-2012) κυρίως στα Βόρεια του Νομού, γρήγορα όμως την Πέμπτη (02-02-2012) θα περιοριστούν στα ορεινά.
Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας

Μεταξύ Ιρλανδίας και Βουλγαρίας

2012-01-31T22:29:00.000+02:00

Tου κ. Πάσχου Μανδραβέλη

Υπάρχει μια απορία σχετικά με τη συζήτηση που γίνεται με τους κατώτερους μισθούς. Πώς γίνεται η νεοφιλελεύθερη Ιρλανδία να έχει κατώτατο μηνιαίο μισθό 1.462 ευρώ (στοιχεία Eurostat Ιανουαρίου) κι εμείς -που χρόνια παλεύουμε μη γίνουμε Ιρλανδία- τρέχουμε τώρα να διατηρήσουμε τα 863 ευρώ; Πώς γίνεται η Βρετανία με όλη την παράδοση της Θάτσερ, που βδελυσσόμεθα, να έχει κατώτατο μισθό 1.139 ευρώ, ενώ εμείς που δώσαμε αγώνες κατά της επάρατης ιδεολογίας της να πληρωνόμαστε
περίπου τα δύο τρίτα, κι αυτά να είναι απειλούμενα; Μήπως ήταν λάθος το εθνικό μας δόγμα «ε, δεν θα γίνουμε και Ιρλανδία» όπως είχε πει το 2002 ο κ. Σημίτης; Στο κάτω κάτω της γραφής υπάρχει τρόικα και στην Ιρλανδία, αλλά δεν ζητούν μείωση κατώτατων μισθών, παρόλο που είναι 60% μεγαλύτεροι των ελληνικών.
Επίσης στην Ιρλανδία δεν γίνεται καμιά διαπραγμάτευση περί απελευθέρωσης των επαγγελμάτων. Εχουν απελευθερωθεί εδώ και χρόνια και η οικονομία της έχει την ευελιξία να προσαρμοστεί στις συνθήκες της κρίσης πολύ πιο εύκολα και λιγότερο τραυματικά από την Ελλάδα. Εδώ η τρόικα ακόμη ψάχνει την κατάργηση των κατώτατων αμοιβών των μηχανικών. Αυτές καταργήθηκαν διά νόμου, αλλά τελευταία στιγμή μπήκε μια διάταξη που επιτρέπει στο ΤΕΕ να τιμωρεί πειθαρχικά όποιον μηχανικό θέλει να δώσει χαμηλότερες των... καταργημένων κατώτατων αμοιβών. Ούτε έχουν στην Ιρλανδία κανένα Βορίδη που να ψάχνει εκτός από τα πληθυσμιακά και περιβαλλοντικά κριτήρια για να κρατήσει κλειστό το επάγγελμα των ταξί (αλήθεια: αν το πρόβλημα είναι ο κυκλοφοριακός φόρτος και το περιβάλλον γιατί δεν μπαίνουν πληθυσμιακά κριτήρια και στα Ι. Χ.;).
Στην Ιρλανδία επίσης όταν ένας πολίτης ή ένας επιχειρηματίας αγοράζει ένα ακίνητο δεν έχει υποχρεωτική παράσταση και δεύτερου νομικού πέραν του συμβολαιογράφου. Συνήθως -και κυρίως στις μεγάλες αγοραπωλησίες- χρησιμοποιούν πολλούς δικηγόρους, αλλά δεν πληρώνουν υποχρεωτικά δικηγόρο για κάθε αγοραπωλησία άνω των 11.000 ευρώ! Το υποχρεωτικό χαράτσι δηλαδή υπέρ της συμπαθούς τάξεως των δικηγόρων, παρόλο που περιλαμβάνεται στο πρώτο Μνημόνιο, είναι ακόμη υπό διαπραγμάτευση με την τρόικα.
Επίσης οι επιχειρήσεις στην Ιρλανδία δεν είναι υποχρεωμένες να δημοσιεύουν ισολογισμούς σε δύο εφημερίδες, ένα υποχρεωτικό τέλος υπέρ των εκδοτών και των δημοσιογράφων. Γενικώς, στην Ιρλανδία δεν υποχρεούνται να πληρώνουν πολλά αφανή τέλη υπέρ τρίτων, τα οποία μπορεί το καθένα από αυτά να είναι μικρό, αλλά στο τέλος προκύπτει ένας διόλου αμελητέος λογαριασμός. Και δεν είναι μόνο τα λεφτά. Ολα αυτά τα τέλη πρέπει κάπως να πιστοποιούνται, που σημαίνει χαρτιά, υπογραφές, χρόνος, με μια λέξη: γραφειοκρατία.
Ολα αυτά, λοιπόν, δεν υπάρχουν στην Ιρλανδία και γι' αυτό ουδείς ασχολείται με τα 1.462 ευρώ που είναι ο κατώτατος μηνιαίος μισθός. Ασχολούνται με τα δικά μας 863 ευρώ γιατί βαρέθηκαν να ψάχνουν τους νόμους και τις υπουργικές αποφάσεις των Ρέππα, Βορίδη, Λοβέρδου, Χρυσοχοΐδη και λοιπών παλικαριών (48 έχουμε, μην τους ματιάξουμε) και ίσως να το πήραν απόφαση: αφού η Ελλάδα, έτσι κι αλλιώς, δεν θέλει να γίνει Ιρλανδία, αναγκαστικά θα γίνει Βουλγαρία.
Α! Να μην ξεχάσουμε. Την περασμένη εβδομάδα, η Ιρλανδία βγήκε στις αγορές...

από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Άγριος καυγάς μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών με ένα νεκρό!

2012-01-31T22:24:00.000+02:00

Συμπλοκή μεταξύ Ελλήνων και Αλβανών με έναν νεκρό σημειώθηκε το απόγευμα της Τρίτης σε καφενείο στην Στυλίδα.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του LamiaReport.gr, μια παρέα Αλβανών που τα έπινε σε ένα ουζερί ενοχλούσαν και απειλούσαν τρεις Έλληνες, που ήταν σε άλλη παρέα.
Ο ιδιοκτήτης του ουζερί τους έκανε παρατήρηση και τους έδιωξε.
Στη συνέχεια αυτοί επέστρεψαν οπλισμένοι και
άρχισαν να βρίζουν και να απειλούν τον ιδιοκτήτη και τους θαμώνες, ενώ μάλιστα κάποιοι είπαν ότι οι Αλβανοί πυροβόλησαν και εναντίον τους.
Τότε ο ιδιοκτήτης άρπαξε την καραμπίνα που είχε στην κουζίνα του ουζερί και πυροβόλησε εναντίον τους, σκοτώνοντας τον ένα από αυτούς.
Στο σημείο έχουν σπεύσει ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις διότι σύμφωνα με πληροφορίες οι Αλβανοί απειλούν με αντίποινα.
http://greeksaladnews.blogspot.com/

Ο γεννήτωρ της καταστροφής

2012-01-31T22:14:00.000+02:00

THG

Οι LEMONOSTIFEL στην Αθήνα, 18 Φεβρουαρίου, στο Baumstrasse

2012-01-31T22:02:00.001+02:00

Ηλεκτροακουστικοί, ανεβαστικοί, ρετρομεσογειακοί πάνκιδες, βαθιά λαϊκοί και αθεράπευτα ρομαντικοί οι Lemonostifel παρουσιάζουν τις ιδιαίτερες μουσικές τους με 15 όργανα επί σκηνης, σε μια ακόμη ζωντανή εμφάνιση στην Αθήνα το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου στο Baumstrasse (Σερβιων 8, Βοτανικός http://www.dentra.gr/en.html ) λίγο πριν την κυκλοφορία του δευτέρου τους cd από την All together now. Μην το χάσετε.
Λίγα λόγια για τους Lemonostifel:
Μέλη συγκροτήματος:
Βορεάδης Χάρης: datsuntrums
Καποδίστριας Νέστορας: κιθάρα, ukulele
Μαγνήσαλης Νίκος: Κρουστά, κλαρίνο, μεταλλόφωνο κι ότι χρειαστεί...
Μανουηλίδης Παναγιώτης: Ακ. Μπάσο,
Χρυσικόπουλος Γαβριήλ: Κιθάρα, τρομπέτα, μπουζούκι, μαντολίνο
Παπαιωάννου Νίκος: τσέλο
Βραχνός Βαγγέλης: τρομπέτα

Η μουσική τους είναι κυρίως χορευτική με έντονα στοιχεία πόπ, σουίνγκ, τζαζ, fank, έθνικ..... και είναι ταυτόχρονα άμεση και εγκεφαλική. Ένας συνδυασμός (μια αρμονική ανταλλαγή) πολλών μουσικών οργάνων (κιθάρες, μπάσο, κρουστά, τύμπανα, τσέλο, τρομπέτα, μπουζούκι, μαντολίνο…). Είναι 7 άτομα με διαφορετικά ακούσματα αλλά και επιρροές. Αυτό που ακούγεται στο τέλος είναι δύσκολο να χαρακτηριστεί αλλά σίγουρα περιέχει έμπνευση, ρυθμό και κέφι. Οπότε θα επιμείνουν στον όρο <<ψυχολογική υποστήριξη με βαθιά κατανόηση>>. Το πρώτο τους cd που ηχογραφήθηκε το 2009 κυκλοφόρησε με τον ομώνυμο τίτλο… «lemonostifel», και το δεύτερο έχει ήδη ηχογραφηθεί και κυκλοφορεί από την all together now.

Χώρος: Baumstrasse ( Σερβίων 8, Βοτανικός/ Αθήνα)
τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ
ώρα έναρξης: 9:30μ.μ.
διάρκεια: 2 ώρες & 30 λεπτά
πληροφορίες: http://www.dentra.gr/el/ekdiloseis/details/525-mousiko-dromeno.html

Το επιτυχημένο δίδυμο....

2012-01-31T21:51:00.000+02:00

Επιμένουν.
Δεν το βάζουν κάτω.
Μας σώζουν κατά συρροήν.
Καί τώρα, από συνήθεια, αποφάσισαν να σώσουν ο ένας τον άλλον.
Δοξάστε τους... Ψηφίστε τους... Το αξίζουν. Μας αξίζουν...
Α.Α.

Η απλή λύση στο σύνθετο πρόβλημά της Ελλάδας!

2012-01-31T21:37:00.000+02:00

Τελικά φαίνεται πως στις σύνθετες καταστάσεις υπάρχουν πολύ απλές λύσεις. Ας θυμηθούμε μόνο πως “έλυσε” ο Μέγας Αλέξανδρος το Γόρδιο Δεσμό. Απλά και αποτελεσματικά. Με μία μόνο κίνηση!
Με μια τέτοια αντίστοιχη κίνηση μπορούν να λυθούν και όλα τα προβλήματα κατοχής και απώλειας της αξιοπρέπειας που βιώνουμε όλοι οι Έλληνες. Η ευρηματική σύνθεση της φωτογραφίας που ακολουθεί ανήκει στη φίλη μας Χριστίνα Σαλέμη της οποίας τα μαχητικά κείμενα μπορείτε να δείτε εδώ και εδώ.

Συνέχισε δυνατά Χριστίνα!
http://freepen.gr/

Αποχώρησαν ΝΔ - ΛΑΟΣ από την συζήτηση του νομοσχεδίου για τις φυλακές

2012-01-31T21:33:00.000+02:00

Αποχώρησαν ΝΔ και ΛΑΟΣ από την συζήτηση επί του νομοσχεδίου του υπουργείου Δικαιοσύνης για την αποσυμφόρηση των φυλακών, αξιώνοντας από τον κ. Μιλτ. Παπαϊωάννου να τροποποιήσει την επίμαχη διάταξη η οποία προβλέπει την αποφυλάκιση όσων εκτίουν ποινές έως 10 έτη (και) για κακουργηματικές πράξεις. Αν και ο υπουργός Δικαιοσύνης προσήλθε στην συζήτηση δηλώνοντας ότι «θα είναι ο τελευταίος που θα βάλει σε δοκιμασία την συνοχή της κυβέρνησης,
με ό,τι αυτό μπορεί να συμβαίνει», αφήνοντας να εννοηθεί ότι είναι ανοιχτός σε αλλαγές κατά την διαδικασία της συζήτησης, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ κ. Ν. Δένδιας, καθώς και ο ομόλογός του κ. Αλ. Χρυσανθακόπουλος του ΛΑΟΣ διατύπωσαν εξ αρχής την θέση ότι δεν είναι διατεθειμένοι να συμμετέχουν εάν προηγουμένως ο κ. Παπαϊωάννου δεν δεσμευθεί να αλλάξει την διάταξη. «Η θέση μας είναι ξεκάθαρη: η ΝΔ δεν πρόκειται να δεχθεί συζήτηση ρύθμισης που να υπερβαίνει τα πέντε χρόνια», είπε συγκεκριμένα, αξιώνοντας την «σαφή θέση» του υπουργού, «καθώς από αυτήν», όπως εξήγησε, «συναρτάται η στάση μας».

Στο αντιμνημονιακό μέτωπο περνάει το ΠΑΣΟΚ!!!

2012-01-31T21:30:00.000+02:00

Όπως ακριβώς το είχαμε προβλέψει από αυτό εδώ το blog και είχαμε προειδοποιήσει σχετικά τον Αντώνη Σαμαρά και τη Νέα Δημοκρατία, σε σημείο που να γίνουμε δυσάρεστοι, έτσι ακριβώς και συμβαίνει. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα ανώτατα κλιμάκια του ΠΑΣΟΚ, αποφάσισαν να περάσει σιγά σιγά το κόμμα στο αντιμνημονιακό μέτωπο και να αφήσουν μόνη της τη Νέα Δημοκρατία και τον Αντώνη Σαμαρά να στηρίζουν το μνημόνιο και τα νέα δυσβάστακτα αντιλαϊκά μέτρα, αφού σε ότι αφορά τον ΛΑΟΣ γνωρίζουν ότι δεν θα του κοστίσει τίποτα μια ακόμα αντιμνημονιακή, αυτή τη φορά, πολιτική κυβίστηση.
Ειδικότερα, στο ΠΑΣΟΚ είναι απόλυτα βέβαιοι ότι οι επόμενες εκλογές θα τους…. απομακρύνουν από την εξουσία και αυτό το βρίσκουν ως μια καλή ευκαιρία
ώστε, μαζί με την αλλαγή της ηγεσίας, να καταλάβουν ένα αντιμνημονιακό μετερίζι και να εξαπολύουν εκ του ασφαλούς αντιμνημονιακές κορώνες και συνδικαλιστικούς αγώνες, για να επανέρθουν στις μεθεπόμενες εκλογές, οι οποίες εκτιμούν ότι θα γίνουν πολύ σύντομα, αφού η ΝΔ, είναι βέβαιο ότι θα απομακρυνθεί κακήν κακώς από την εξουσία. Επείγονται λοιπόν να περάσουν PSI και νέα δανειακή σύμβαση από αυτή τη συγκυβέρνηση, ώστε μετά να περάσουν ολοκληρωτικά στο αντιμνημονιακό μέτωπο και να κόψουν τη ροή της εκλογικής τους πελατείας προς την Αριστερά.
Ήδη ο Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, κ. Καρχιμάκης σε δηλώσεις του έδωσε το νέο στίγμα. Συγκεκριμένα είπε ότι «Οι εκπρόσωποι της τρόικα οφείλουν να αντιληφθούν ότι, η πίεση για λήψη μέτρων πέραν των υποχρεώσεων που έχουμε ήδη αναλάβει, θα οδηγήσει στα αντίθετα ακριβώς από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα». Επιπλέον κατηγόρησε την τρόϊκα ότι κάνει πλάτες…. στη Νέα Δημοκρατία!!!
Εκεί στη Συγγρού, απ’ ότι αντιλαμβανόμαστε, το μόνο που βλέπουν είναι οι καρέκλες της εξουσίας. Όμως τα γιαούρτια που θα έρθουν μετά από το εξαγριωμένο πλήθος και με την ευγενή χορηγία του ΠΑΣΟΚ, δεν τα βλέπουν.
Γι’ αυτό κάποιοι που την έχουν ψυλλιαστεί τη δουλειά, μιλάνε για μόνιμη λύση τύπου «Παπαδήμου» και μετά τις εκλογές, ασχέτως εκλογικού αποτελέσματος.
Οι καρέκλες τους, είναι η σωτηρία της Πατρίδας…
Πέτρος Χασάπης
olympia.gr

Πρόσκληση του κ. Καραβέλα από την Ουρουγουάη

2012-01-31T21:25:00.000+02:00

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου και περί ώρας 09.00 στη τ. Σχολή Ευελπίδων κτίριο 4 αίθουσα 1 θα διεξαχθεί η δίκη του συκοφάντη βουλευτή Καμμένου Παναγιώτη (Πάνου) του Ηλία και της Πολυτίμης.
Ενάγων ο τίμιος φτωχός φαρμακοποιός Θεόδωρος Τσουκάτος ο επονομαζόμενος και «στρατηγός» ή «ταμίας του Αρχιερέα της διαπλοκής».
Ο κύριος Καμμένος πρέπει να καταβάλει το ποσόν των 200.000 ευρώ (και όχι γερμανικών
μάρκων) διότι είχε το θράσος να επιβεβαιώσει ότι ο ενάγων, όπως ο ίδιος ομολόγησε, πήρε 1.000.000 γερμανικά μάρκα για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ και ότι δεν πίστεψε τον σωτήρα της Ελλάδος κ. Παπακωνσταντίνου, τ. υπουργό Οικονομίας που φημίζεται για την αξιοπιστία του, ότι δεν πήγαν τα χρήματα στο ταμείο της Χαριλάου Τρικούπη.

Διότι δεν σεβάστηκε τη φήμη του αγωνιστή Θεόδωρου και τόλμησε να αναφέρει στην Εξεταστική της Siemens ότι όπως παραδέχτηκε ο Χριστοφοράκος, η Siemens AEG, η Siemens ΕΛΛΑΣ, η Ελληνική, η Ελβετική, η Γερμανική δικαιοσύνη, η γνωστή συκοφάντης Αριστέα Μπουγάτσου, υπάρχει άλλο 1 .000.000 ευρώ για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ στην Ελβετία.

Όσοι παρευρεθούν για να χειροκροτήσουν, αποθεώσουν τον κύριο Τσουκάτο να συμπαρασταθούν στον άνθρωπο που συκοφαντεί ο Καμμένος, παρακαλούνται όπως σεβαστούν την διακομματική προσπάθεια επαναφοράς του Σημίτη και δεν χαλάσουν το κλίμα που διαμορφώνει η Κα Διαμαντοπούλου με τον Κ. Χατζηδάκη ,ή ο Χρύσανθος Λαζαρίδης μέ τον Γιάννο Παπαντωνίου.

Θα ακολουθήσουν οι αγωγές κατά Καμμένου μέχρι να σιωπήσει από Αντρίκο Παπανδρέου 1.000.000 Ευρώ, Ντορή Μαργέλλο 10.000.000 Ευρώ ( ο αρχηγός δεκαπλάσια), Μιράντα Ξαφά 1.000.000 Ευρώ , Χάρη Μάκα 1.000.000 Ευρώ.

Στίς επόμενες δίκες θά υπάρχει πλούσιο πρόγραμμα με κομπανίες από Γενεύη και μπαλέτα απο Κόστα Ρίκα.

Μετά τιμής

Χρήστος Καραβέλας – Ουρουγουάη

Υ.Γ καλέστε καί τους φίλους σας

Germany's Role in Europe and the European Debt Crisis

2012-01-31T21:16:00.000+02:00

By George Friedman

The German government proposed last week that a European commissioner be appointed to supplant the Greek government. While phrasing the German proposal this way might seem extreme, it is not unreasonable. Under the German proposal, this commissioner would hold power over the Greek national budget and taxation. Since the European Central Bank already controls the Greek currency, the euro, this would effectively transfer control of the Greek government to the European Union, since whoever controls a country's government
expenditures, tax rates and monetary policy effectively controls that country. The German proposal therefore would suspend Greek sovereignty and the democratic process as the price of financial aid to Greece.
Though the European Commission rejected the proposal, the concept is far from dead, as it flows directly from the logic of the situation. The Greeks are in the midst of a financial crisis that has made Greece unable to repay money Athens borrowed. Their options are to default on the debt or to negotiate a settlement with their creditors. The International Monetary Fund (IMF) and European Union are managing these negotiations.
Any settlement will have three parts. The first is an agreement by creditors to forego repayment on part of the debt. The second is financial help from the IMF and the European Union to help pay back the remaining debt. The third is an agreement by the Greek government to curtail government spending and increase taxes so that it can avoid future sovereign debt crises and repay at least part of the debt.
Bankruptcy and the Nation State
The Germans don't trust the Greeks to keep any bargain, which is not unreasonable given that the Greeks haven't been willing to enforce past agreements. Given this lack of trust, Germany proposed suspending Greek sovereignty by transferring it to a European receiver. This would be a fairly normal process if Greece were a corporation or an individual. In such cases, someone is appointed after bankruptcy or debt restructuring to ensure that a corporation or individual will behave prudently in the future.
A nation state is different. It rests on two assumptions. The first is that the nation represents a uniquely legitimate community whose members share a range of interests and values. The second is that the state arises in some way from the popular will and that only that popular will has the right to determine the state's actions. There is no question that for Europe, the principle of national self-determination is a fundamental moral value. There is no question that Greece is a nation and that its government, according to this principle, is representative of and responsible to the Greek people.
The Germans thus are proposing that Greece, a sovereign country, transfer its right to national self-determination to an overseer. The Germans argue that given the failure of the Greek state, and by extension the Greek public, creditors have the power and moral right to suspend the principle of national self-determination. Given that this argument is being made in Europe, this is a profoundly radical concept. It is important to understand how we got here.
Germany's Part in the Debt Crisis
There were two causes. The first was that Greek democracy, like many democracies, demands benefits for the people from the state, and politicians wishing to be elected must grant these benefits. There is accordingly an inherent pressure on the system to spend excessively. The second cause relates to Germany's status as the world's second-largest exporter. About 40 percent of German gross domestic product comes from exports, much of them to the European Union. For all their discussion of fiscal prudence and care, the Germans have an interest in facilitating consumption and demand for their exports across Europe. Without these exports, Germany would plunge into depression.
Therefore, the Germans have used the institutions and practices of the European Union to maintain demand for their products. Through the currency union, Germany has enabled other eurozone states to access credit at rates their economies didn't merit in their own right. In this sense, Germany encouraged demand for its exports by facilitating irresponsible lending practices across Europe. The degree to which German actions encouraged such imprudent practices -- since German industrial production vastly outstrips its domestic market, making sustained consumption in markets outside Germany critical to German economic prosperity -- is not fully realized.
True austerity within the European Union would have been disastrous for the German economy, since declines in consumption would have come at the expense of German exports. While demand from Greece is only a small portion of these exports, Greece is part of the larger system -- and the proper functioning of that system is very much in Germany's strategic interests. The Germans claim the Greeks deceived their creditors and the European Union. A more comprehensive explanation would include the fact that the Germans willingly turned a blind eye. Though Greece is an extreme case, Germany's overall interest has been to maintain European demand -- and thus avoid prudent austerity -- as long as possible.
Germany certainly was complicit in the lending practices that led to Greece's predicament. It is possible that the Greeks kept the whole truth about the Greek economy from their creditors, but even so, the German demand for suspension of Greek national self-determination is particularly striking.
In a sense, the German proposal merely makes very public what has always been the reality. For Greece to have its debt restructured, it must impose significant austerity measures, which Athens has agreed to. The Germans now want a commissioner appointed to ensure the Greek government fulfills its promise. In the process, the debt crisis will profoundly circumscribe Greek democracy by transferring fundamental elements of Greek sovereignty into the hands of commissioners whose primary interest is the repayment of debt, not Greek national interests.
The Judgment of Athens
The Greeks have two choices. First, they can accept responsibility for the debts on the terms negotiated and accede to the constraints on their budget and tax discretion whether imposed by a commissioner or by a less formal structure. Second, they can default on all debts. As we have learned from corporate behavior, bankruptcy has become a respectable strategic option. Therefore, the Greeks must consider the consequences of simply defaulting.
Default might see them frozen out of world financial markets. But even if they don't default, they will be present in those markets only under the most constrained circumstances, and to the primary benefit of creditors at that. Moreover, as many corporations have found, borrowing becomes more attractive after default, as it clears the way to new post-default debt. It is not clear that no one would lend to Greece after a default. In fact, Greece has defaulted on its debt several times and managed to regain access to international lending.
More significantly, defaulting would allow Greece to avoid fueling its internal political crisis by forfeiting its national sovereignty. Much of the political crisis inside of Greece stems from the Greek public's antipathy to austerity. But another part, which would come to the fore under the German proposal, is that the Greeks do not want to lose national sovereignty. In their long history, the Greeks have lost their sovereignty to invaders such as the Romans, the Ottomans and, most recently, the Nazis. The brutal German occupation still lives in Greek memories. The concept of national self-determination is thus not an abstract concept to the Greeks. Its loss plus austerity imposed by foreign powers would create a domestic crisis in which the Greek state would be seen as an economic and political enemy of Greek national interests along with the commissioner or some other mechanism. The political result could be explosive.
It is unclear if the Greeks will opt not to default. The certain price of default -- being forced to use their national currency instead of the euro -- actually would increase national sovereignty. There will be economic pain if the Greeks continue with the euro, and there will be economic pain if the Greeks leave the euro; the political consequences of losing sovereignty in the face of such pain could easily be overwhelming. Default, while painful to Greece, might well be less painful than the alternative.
The German Dilemma
The Germans are caught in a dilemma. On the one hand, Germany is the last country in Europe that could afford general austerity in troubled states and the resulting decline in demand. On the other hand, it cannot simply tolerate Greek-style indifference to fiscal prudence. Germany must have a structured solution that to some degree maintains demand in countries such as Spain or Italy; Germans must show there are consequences to not complying with the orderly handling of debt without default. Above all, the Germans must preserve the European Union so they can enjoy a European free-trade zone. There is thus an inherent tension between preserving the system and imposing discipline.
Germany has decided to make an example of the Greeks. The German public largely has bought into Berlin's narrative of Greek duplicity and German innocence. German Chancellor Angela Merkel has needed to frame the discussion this way, and she has succeeded. The degree to which the German public is aware of the complexities or the consequences of a generalized austerity for Germany is less clear. Merkel must now satisfy a German public that questions bailouts and sees Greece as simply irresponsible. Capitulation from Greece is necessary for her as a matter of domestic politics.
The German move into questions of sovereignty has raised the stakes in the debt crisis dramatically. Even if the Germans simply back off this demand, the Greek public has been reminded that Greek democracy is effectively at stake. While Greece may have borrowed irresponsibly, if the price of that behavior is yielding sovereignty to an unelected commissioner, that price not only would challenge Greek principles, it would bring Europe to a new crisis.
That crisis would be political, as the ongoing crisis always has been. In the new crisis, sovereign debt issues turn into threats to national independence and sovereignty. If you owe too much money and your creditors distrust you, you lose the right to national self-determination on the most important matters. Given that Germany was the historical nightmare for most of Europe, and it is Germany that is pushing this doctrine, the outcome could well be explosive. It could also be the opposite of what Germany needs.
Germany must have a free-trade zone in Europe. Germany also needs robust demand in Europe. Germany also wants prudence in borrowing practices. And Germany must not see a return to the anti-German feeling of previous epochs. Those are several needs, and some of them are mutually exclusive. In one way, the issue is Greece. But more and more, it is the Germans that are the question mark. How far are they willing to go, and do they fully understand their national interests? Increasingly, this crisis is ceasing to be a Greek or Italian crisis. It is a crisis of the role Germany will play in Europe in the future. The Germans hold many cards, and that's their problem: With so many options, they must make hard decisions -- and that does not come easily for postwar Germany.
THG

Για να σωθεί η χώρα πρέπει να πάψουμε να καθόμαστε ήσυχοι

2012-01-31T21:06:00.000+02:00

Για να σωθεί η χώρα πρέπει να πάψουμε να καθόμαστε ήσυχοι και γεμάτοι κλάψες και ενοχή.
Πρέπει να πούμε αλήθειες μεταξύ μας και πρέπει να αντιμετωπίσουμε τους καιρούς ψυχωμένα. Πρέπει να δούμε το ευρώ σαν μαχαίρι που είναι εργαλείο και όπλο ανάλογα την χρήση που του κάνεις.
Νομίζω φαίνεται όλο και πιο καθαρά ότι πρώτιστο μέτρο για να σωθεί η χώρα είναι τελειώνουμε πολιτικά με τους μνημονιακούς και του Παπαδη-μιμίκους υπουργούς για να μπορέσουμε να
θέσουμε στην Ευρώπη Ελληνικά αιτήματα.
Οι παρόντες υπεύθυνοι και κυβερνητικοί εταίροι δεν μπορούν να ανοίξουν το στοματάκι τους για τρεις λόγους:
· Είτε γιατί είναι ίδιοι που πήραν την χώρα με spread στο 150 και προκάλεσαν με τις ολιγωρίες τους και κάθε είδους βλακεία την παγκόσμια αναταραχή.
· Είτε γιατί υποστήριξαν το μνημόνιο και δεν μπορούν να βγουν τώρα να το παίξουν… Χρυσοχοΐδης.
· Είτε γιατί είναι τραπεζίτες και τρόφιμοι τραπεζών και ο πρώτος τους στόχος είναι η διάσωση του ευρώ στο οποίο δεν εννοούν να προκαλέσουν πρόβλημα.
Για τους Έλληνες δεν υπάρχει πλέον φόβος απομόνωσης τους εντός ΕΕ και χρεοκοπίας. Η απομόνωση έχει ήδη συντελεστεί τόσο στην ΕΕ όσο και στις αγορές.
Η πορεία από εδώ και εμπρός φαίνεται να περιλαμβάνει και χρεοκοπία και έξοδο από το ευρώ. Ας δούμε τι σημαίνουν και πως αποτρέπονται.
Χρεοκοπία σημαίνει αθέτηση πληρωμών έναντι Τρίτων κυρίως ξένων που δεν θα πληρωθούν τα ομολόγα τους. Αυτό θα πυροδοτήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και μόνο εκεί. Πριν φτάσουμε εκεί, εκτιμώ ότι οι ξένοι θα έχουν έρθει με προτάσεις αλλά και αν δεν έρθουν… πρόβλημα τους.
Στο εσωτερικό η στάση πληρωμών έναντι ξένων δεν σημαίνει τίποτα. Η χώρα μας ζει από το Σεπτέμβριο με τον βραχνά της 6 δόσης την οποία δεν χει πάρει ακόμη, και όμως ζει παρ΄ όλες τις φήμες για χρεοκοπία. Η χώρα θα συνεχίσει να ζει κάνοντας χρήση των εργαλείων και ευεργετημάτων του ευρώ … Μονομερώς.
Αν μάλιστα σταματήσει η χώρα μας να πληρώνει τους ξένους και στον αγώνα αυτό -υπέρ βωμών και εστιών-, αποκτήσουμε φορολογική πατριωτική συνείδηση, γίνουμε συνεπείς στους φόρους μας, τότε τα λεφτά που θα περισσέψουν είναι αρκετά για να μας δώσουν χρόνο ώστε σε λίγο διάστημα να έχουμε βρει την περπατησιά μας και να έχουμε πλεονάσματα.
Ζούμε ξανά έναν πόλεμο και όπως οι γιαγιάδες μας έπλεξαν κάλτσες για τον Φαντάρο στην Αλβανία και οι αγρότες μας έδωσαν τα άλογα τους για επίταξη και δυο γιους στο μέτωπο, έτσι και εμείς καλούμαστε να υιοθετήσουμε ένα γείτονα που έχει ανάγκη. Καλούμαστε να βοηθήσουμε να λειτουργήσει ένα σχολείο ή ένα ίδρυμα. Συνολικά θα κληθούμε να στερηθούμε για να δώσουμε στην πατρίδα μας ελπίδες. Και όλες οι στερήσεις μας θα μας δώσουν χρόνο για να διαπραγματευτούμε τόσο το χρέος μας όσο και την παραμονή μας στο ευρώ.
Η έξοδος από το ευρώ δεν είναι ανάγκη να συμβεί εφόσον η χώρα περπάτα με τις δυνάμεις της, και η χώρα μας χάρη στους Έλληνες μπορεί να μείνει τσαμπουκαλίδικα στο ευρώ με τους δικούς της όρους.
Θα επανακτήσουμε βεβαίως την δημοσιονομική κυριαρχία και την δυνατότητα έκδοση χρήματος σπάζοντας λεκτικά την συνθήκη του Μαάστριχτ και πυροδοτώντας νέες περιπέτειες για τους ευρωπαίους στην πράξη. Όμως δεν θα τυπώσουμε ευρώ ή νόμισμα που θα μπορούσε να υποτιμηθεί. Θα μείνουμε με ότι έχουμε και θα χαράξουμε δική μας πορεία προς μια ένωση που θα είναι εθελοντική και θα την χρησιμοποιούμε όπου και όπως μας συμφέρει.
Χωρίς πολλές φωνές και ανακοινώσεις κάνουμε δυο πράγματα:
Α Σπάμε το εμπάργκο πετρελαίου στο ΙΡΑΝ και έχουμε πρόσβαση σε καύσιμα, ενώ μπορούμε και να μεταπουλάμε το πετρέλαιο του, στις τρελές τιμές που θα διαμορφωθούν με το εμπάργκο.
Β Δανειζόμαστε σε προσυμφωνημένες δημοπρασίες από τρίτες φιλικές χώρες εκτός ευρωζώνης, δανειζόμαστε από το εσωτερικό και την ομογένεια..
Όλα τα παραπάνω μαζί με τα έσοδα από το τουρισμό και την φορολογική πατριωτική συνείδηση που θα πρέπει να επιτευχθεί, θα μας επιτρέψουν να κρατήσουμε σε αυτή κατάσταση σχετικής ομηρίας την Ευρωζώνη για μακρύ χρονικό διάστημα και ίσως για πάντα.
Το ευρώ θα μείνει το εθνικό μας νόμισμα και τα χρέη μας θα μείνουν σε ευρώ όπως και οι καταθέσεις και τα δάνεια αλλά ταυτόχρονα σε στάση πληρωμών με αυξανόμενες συνέπειες για το ευρώ.
Την ίδια στιγμή η Βουλή εργολαβικά θα κουρεύει ομολόγα πυροδοτώντας Spread CDS εγκεφαλικά και κρίση. Τέλος οι τράπεζες θα κουρεύουν δάνεια καταναλωτών που δεν μπορούν να πληρώσουν αποδεδειγμένα. Σταδιακά θα ζωντανέψει η αγορά και θα παράγει κέρδη θέσεις εργασίας και ανάπτυξη.
Στο εσωτερικό οι νόμοι για την φοροδιαφυγή και την διαφθορά αξιωματούχων του δημοσίου θα γίνουν δρακόντειοι, εφάμιλλοι με τους νόμους για τους τρομοκράτες. Εννοώ πορτοκαλί ρόμπες κλειστά μάτια τηλεφωνικές υποκλοπές, τουφεκισμός για τους διεφθαρμένους Δημοσίους Υπαλλήλους, οικονομικούς εγκληματίες και πολιτικούς.
Από εκεί και πέρα όποιος τέλος πάντων θέλει να σώσει το διεθνές Χρηματοπιστωτικό σύστημα ας πάει απευθείας στους δανειστές να τους πληρώσει.
Η Ελλάδα βγαίνει από την μέση παρεκτός εάν της έλθει μια συμφέρουσα πρόταση. Πολύ σύντομα θα έρθει και η πρόταση αυτή και άλλη μια ή και δύο χώρες μαζί με τις οποίες μπορούμε να συντονιστούμε.
Για να τεθούν αυτά τα αιτήματα ή τέλος πάντων κάποια αιτήματα που θα στρέφουν το μαχαίρι του ευρώ σε άλλους, για να τεθεί το ελληνικό σχέδιο που θα κάνει το χρέος μας ευρωπαϊκό πρόβλημα, πρέπει να αλλάξει το πολιτικό προσωπικό που μας κυβερνά από την ρίζα.
Οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να ανοίξουν το στοματάκι τους. Έχουν εγκλωβιστεί στα λάθη και τις φοβίες τους, έχουν μηδενική αξιοπιστία και είναι αρκετά ένοχοι στην Ευρωζώνη για να ζητήσουν το οτιδήποτε άλλο παρά ελεημοσύνη.
http://papaioannou.wordpress.com/

«Ηπια προσαρμογή» στη δραχμή προτείνουν στην Ελλάδα οι Times

2012-01-31T16:06:00.002+02:00

«H έξοδος από το ευρώ συμφέρει τη χώρα και την ευρωζώνη»
Eνα ακόμα σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη προβάλλεται σήμερα από τον ευρωπαϊκό τύπο, αυτή τη φορά από τη βρετανική εφημερίδα Times.
To δημοσίευμα αναφέρεται σε πρόταση για μια εθελοντική έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη με την υιοθέτηση μιας «νέας δραχμής» η οποία θα είναι συνδεδεμένη με το ευρώ αλλά και με το δολάριο. Με αυτόν τον
τρόπο, εκτιμά ο βρετανός αρθρογράφος, θα διασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή νομισματική σταθερότητα για την Ελλάδα και παράλληλα θα τονωθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Το σχέδιο της «ήπιας προσαρμογής» στα νέα δεδομένα δεν είναι ασύμβατο ούτε με την αναδιάρθρωση του χρέους αλλά ούτε και με τα συνακόλουθα μέτρα «δημοσιονομικής εξυγίανσης» και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας μέσω διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, σημειώνουν οι Times. Απλώς επιτρέπει στους Ελληνες να πάρουν «μια ανάσα» και παρέχει στην κυβέρνηση μεγαλύτερα περιθώρια ευελιξίας στην εφαρμογή οικονομικής πολιτικής.

Το σχέδιο θα πρέπει επικουρικά να στηριχθεί από το ΔΝΤ και τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης ώστε η Ελλάδα να
θωρακιστεί με συναλλαγματικά αποθεματικά για την ανακοπή κερδοσκοπικών επιθέσεων στο νόμισμά της.
Σημειώνεται συμπερασματικά ότι η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη είναι η προτιμότερη λύση τόσο για τη χώρα όσο και για το σύνολο των χωρών του ευρώ.

ΤΟ ΒΗΜΑ

Giannis vs myelitis v2.0. ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ

2012-01-31T16:04:00.000+02:00

ΠΑΡΤΥ

+ ΚΟΥΜΠΑΡΑΔΕΣ

Giannis vs myelitis v2.0

ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ

από τους Transverse Myelitis Bites

Οι Transverse myelitis bites κάνουν την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012 το
"Giannis vs myelitis v2.0 πάρτυ" στο Booze (Κολοκοτρώνη 57),

στην ΥΓΕΙΑ του Γιάννη.

Στην προσπάθεια μας, να βοηθήσουμε το φίλο μας Γιάννη Μιχαλόπουλο, εμείς οι Transverse myelitis
bites.. (Άλκηστις Καφετζή, Ελένη Τουφεξή, Έλενα Κουτούλια, Ελεάννα Παναγούλια, Μιχάλης Σοφιανός, Ορέστης Βασιλειάδης, Μάρκος Γκουνέλας, Σοφία Ζησίμου, Βασίλης Ντουμάνης) διοργανώνουμε μια σειρά απο events, με τίτλο Giannis vs myelitis και τοποθετούμε μια σειρά από κουμπαράδες, με στόχο τη συγκέντρωση του απαιτούμενου ποσού, ώστε να συνεχίσει τη θεραπεία και την αποκατάσταση του στο "Schön Kliniken" στο Μόναχο τον Μάρτιο.

Ο Γιάννης, υποφέρει από μία σπάνια μορφή οξείας εγκάρσιας μυελίτιδας, ένα εξαιρετικά σπάνιο νόσημα (TM society at www.myelitis.org), που χτυπάει την σπονδυλική στήλη δημιουργώντας φλεγμονές στα κινητικά κύτταρα, με αποτέλεσμα να βρίσκεται καθηλωμένος σε αναπηρική καρέκλα από τον Ιούλιο του 2011. Οι ιατρικές γνωματεύσεις κατέληξαν ότι θα πρέπει να εισαχθεί άμεσα σε ειδικευμένο κέντρο αποκατάστασης και αποθεραπείας. Η προτεινόμενη λύση είναι η εισαγωγή του στο "Schön Kliniken" στο Μόναχο (http://www.schoen-kliniken.de/ptp/), όσο το δυνατόν πιο άμεσα για να προκύψουν και τα όσο το δυνατόν καλύτερα και γρηγορότερα αποτελέσματα για την εξάλειψη των πιθανοτήτων να παραμείνει με μερική ακινησία.

Με την δική σας βοήθεια και συνεισφορά μπορούμε να βοηθήσουμε το Γιάννη να ξαναποκτήσει τον έλεγχο της ζωής του, και να ξαναείναι ικανός να κάνει αυτά που όλοι θεωρούμε αυτονόητα. Ο τρόπος είναι ένας: Δράση!, ούτε λύπη, ούτε φόβος... Ελάτε κι εσείς σε κάποιο από τα event μας, να πιείτε ένα ποτάκι στην ΥΓΕΙΑ του! Και κυριολεκτούμε!!!!!!!

ΠΑΡΤΥ + ΚΟΥΜΠΑΡΑΔΕΣ
Giannis vs myelitis v2.0
ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ
από τους Transverse Myelitis Bites

Ελεύθερη Είσοδος
6 ευρώ το πρώτο ποτό
Booze Cooperativa
Κολοκοτρώνη 57

Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί…

2012-01-31T15:57:00.000+02:00

· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί το έχουν διαβάσει όλοι οι άλλοι, το ξέρουν απ’ έξω και ανακατωτά και στην εξεταστική θα μου λένε…
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί περίμενα να μπει σε Κυριακάτικη εφημερίδα δώρο.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί μπήκε στο σπίτι ένα ρακούν και όπως το κυνηγούσα σκόνταψα στους σωλήνες του νεροχύτη, πλημμύρισε το σπίτι και…
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί δεν είναι δική μου δουλειά το τι ψηφίζω.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί ποτέ δε διαβάζω βιβλία που δεν έχουν εικόνες.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί σημασία δεν έχει η Ιθάκη αλλά ο πηγαιμός.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί δεν περίμενα ποτέ ότι θα μου
κάνετε αυτήν την ερώτηση
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί δεν ήθελα να πάρουν χαμπάρι ότι ξέρω γράμματα και μπορώ να διαβάσω.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί έτσι. Τι νομίζετε ρε; Οι άλλοι το διάβασαν;
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί δεν μπορούσα να βγάλω καλή μετάφραση με το google translator
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί περιμένω να βγει η ταινία
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί μια ζωή την έχουμε κι αν δεν την γλεντήσουμε, τι θα καταλάβουμε, τι θα καζαντήσουμε; (δις)
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί ποτέ μου δεν διαβάζω αυτά που ψηφίζω. Είναι θέμα αρχής. Και αυτό είναι μια δέσμευση.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί μου είπαν ότι δεν θα επηρεάσει έμενα και τους φίλους μου παρά μόνο το πόπολο.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί όπως είπε ο επίτιμος σε δέκα χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει ή θα έχουμε πεθάνει.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί μου είπαν ότι δεν έχει Happy End και δεν μπορώ τις στεναχώριες.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί δεν με αφορά.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί ούτως ή άλλως οι υπήκοοι, θα κάνουν πλάκα στο twitter αντί να κυνηγάνε εμένα και τη συμμορία μου
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί ήξερα ότι θα έρθει στο υπουργείο μου ο Άδωνις που το ξέρει απ’ έξω.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί ήταν μικρά τα γράμματα
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί την εμπιστεύομαι την τρόικα. Είναι ξηγημένα παιδιά.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί μου είχε πει το τέλος η Μέρκελ
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί μου είχε πει ο μ@λ@κας ο χοντρός ότι θα το διάβαζε αυτός κι εγώ θα αντέγραφα.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί νόμιζα ότι έλεγε “μνημόσυνο”.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί διάβαζα το ημερολόγιο των Μάγιας. Τα ίδια λένε και τα δύο.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί δεν έχω χρόνο. Την ημέρα είμαι υπουργός και τα βράδια είμαι ο Batman και κυνηγάω κακοποιούς.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί είμαι Έλληνας. Δεν χρειάζεται να διαβάσω τίποτα. Τα ξέρω όλα εκ γενετής.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί βαριόμουν. Αλλά του έκανα LIKE στο Facebook.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί δε θέλω μεροκάματο. Θέλω χιλιάρα μηχανή και θάνατο.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί είμαι άνδρας και το κέφι μου θα κάνω, και θα πω και μια κουβέντα παραπάνω.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί δεν άνοιγε το attachment. Μου το μπλόκαρε το Outlook express.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί έχω βουλευτική ασυλία. Είπατε κάτι;
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί πόναγε η κοιλίτσα μου κ είχα πυρετούλη. Έχω και χαρτί απ´ το γιατρό.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί σας έχω γραμμένους στα παλιά μου τα παπούτσια. Πόσο πιο απλά να σας το πει κάποιος;
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί έκαναν πολλή φασαρία κάτι αγανακτισμένοι απ’ έξω και δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί έτσι γουστάρω. Ειλικρινείς πολιτικούς δεν θέλετε; Φάτε με τώρα.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί το βράδυ είχε το επεισόδιο που η Ξένια σκότωσε τον Στέφανο.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί ήμουν απασχολημένος με την αειφόρο ανάπτυξη με ορίζοντα τον άνθρωπο.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί ό,τι σκ@τά και να έγραφε μέσα, δε με αφορούσε προσωπικά, ούτε έθιγε τα προνόμια και την περιουσία μου.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί έμεινε το iPad από μπαταρία
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί στο σχολείο, όσους διαβάζανε τους χώναμε σε σκουπιδοτενεκέδες στο διάλειμμα
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί ο Γιώργος μου είπε ότι του είπε ο Νίκος ότι του είπε στο τηλέφωνο ο Στρος Καν ότι το είδε εκείνος και ήταν ΟΚ.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί η μεγάλη αδυναμία μου είναι οι Ρώσοι κλασικοί. Οτιδήποτε άλλο με κάνει να πλήττω.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί έπινα μπυρόνια με τους φίλους μου τους αντιεξουσιαστές
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί δεν ήταν στην ύλη.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί όταν αποκοιμιέμαι φορώντας τα γυαλιά, κάνω σημάδια στη μούρη μου.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί έριχνα κάτι βραδινά μπετά.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί είχανε πει ότι θα πάμε εκδρομή εκείνη τη μέρα.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί καλέ γειτόνισσα, αφού σου τηλεφώνησα…
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί μπήκε ένα ρακούν και το άρπαξε από το γραφείο μου.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί ήταν συλλεκτικό τεύχος και το κράτησα ανέγγιχτο στη συλλογή μου με τα άλλα νομοσχέδια.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί είχαμε καλεσμένους. Πέντε η ώρα έφυγαν. Τι να έκανα; Να τους έδιωχνα;
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί σας έχω γραμμένους κι εσάς και τα παιδιά σας κι όλο σας το σόι. Για αυτό. Το καταλάβατε τώρα;
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί το Τζέλα Δέλτα δεν είχε φουγάρα.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί δεν ήθελα να χαλάσω την πιάτσα. Πήρα τηλέφωνο τους άλλους και είπαν ότι κανένας δεν θα διαβάσει για αύριο.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί τρία πράγματα υπογράφεις χωρίς να διαβάσεις: διακοποδάνειο, διαζύγιο και μνημόνιο.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί είμαι ακουστικός τύπος.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί ήταν γραμμένο στα εγγλέζικα.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί ένα διαστημόπλοιο προσγειώθηκε στο σαλόνι.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί περιμένω τη συντέλεια του κόσμου και έχω αφήσει όλους τους λογαριασμούς απλήρωτους.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί δεν είχε πάρει καλές κριτικές.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί κατά γενική ομολογία είμαι ούτως ή άλλως επιτυχημένος λόγω σύλληψης της 17Ν.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή.
· Δεν διάβασα το Μνημόνιο γιατί “…οι λεπτομέρειες του Μνημονίου δεν αποτελούσαν μέρος της πολιτικής μου ευθύνης την περίοδο εκείνη” (έτσι ακριβώς το είπε)
Πηγές:
· Twitter hash tag
· Facebook
http://freepen.gr/

Ο γκαουλάϊτερ έχασε τον δρόμο!

2012-01-31T15:51:00.001+02:00

Γεώργιος ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Ωμός σαν γνήσιος Γερμανός ο ηγέτης των σοσιαλδημοκρατών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ. Ακριβώς όμως επειδή είναι Γερμανός, τόλμησε να πει δημοσίως με απόλυτη ευθύτητα αυτό που κανένας άλλος Ευρωπαίος ηγέτης δεν είχε το θάρρος να το κάνει. Ο διορισμός επιτρόπου επί του προϋπολογισμού της Ελλάδας σηματοδοτεί ξένη κατοχή και κατάλυση της δημοκρατίας στη χώρα, δήλωσε ο Γκάμπριελ χωρίς μισόλογα και
περιστροφές. Εχει απόλυτο δίκιο.
Μόνο αυτός όμως μίλησε έτσι ανοικτά. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι δύο - τρεις Ευρωπαίοι ηγέτες που αντέδρασαν στη γραμμή Μέρκελ όχι μόνο ήταν σοσιαλδημοκράτες (με εξαίρεση τον δεξιό πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου Ζαν Κλοντ Γιούνκερ), αλλά επιπλέον προέρχονται από τις πιο στενά συμμαχικές χώρες της Γερμανίας - Αυστρία, Λουξεμβούργο, Δανία. Κάποια ευαισθησία εξέφρασαν και ο δεξιός πρωθυπουργός της Φινλανδίας και ο επίσης δεξιός υπουργός Οικονομικών της Σουηδίας.
Ηγέτες χωρών όμως που είτε βρίσκονται σε καθεστώς Μνημονίου (Πορτογαλία, Ιρλανδία) είτε απειλούνται να υπαχθούν σε παρόμοιο καθεστώς (Ισπανία, Ιταλία), δεν έβγαλαν άχνα! Οι ξένοι ηγέτες που δεν μας υπερασπίστηκαν όμως μας φταίνε; Μήπως είδε κανείς τους Ελληνες πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων που συγκυβερνούν να βγαίνουν και να κεραυνοβολούν τη Μέρκελ για τη βαθύτατη προσβολή και την επιβουλή κατά της εθνικής ανεξαρτησίας, κυριαρχίας και αξιοπρέπειας των Ελλήνων; Πού να τολμήσουν!
Ευτυχώς που τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης σήκωσαν αυτά στους ώμους τους το βάρος των αντιδράσεων, αφύπνισαν την κοινή γνώμη και συνέβαλαν στη δημιουργία ενός σφοδρότατου αντιγερμανικού κλίματος, που τελικά υποχρέωσε την κυβέρνηση Μέρκελ σε προσωρινή αναδίπλωση, με τη βοήθεια φυσικά των πολιτικών αντιδράσεων τόσο μέσα στην ίδια τη Γερμανία όσο και στις χώρες της Ευρωζώνης και της ΕΕ.
Οι Ευρωπαίοι αντιλήφθηκαν ότι η συγκεκριμένη αλαζονική επίθεση των Γερμανών εναντίον της Ελλάδας είναι μόνο η αρχή - κάτι σαν τον διαμελισμό της Τσεχοσλοβακίας κατ' απαίτηση του Χίτλερ τον Σεπτέμβριο του 1938, στα προεόρτια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Γι' αυτό και αντέδρασαν φραστικά, έχοντας παραλύσει από τρόμο σε πολιτικό επίπεδο.
«Η Γερμανία απαιτεί να πάρει η ΕΕ τον έλεγχο του προϋπολογισμού της Ελλάδας» ήταν ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της ισπανικής εφημερίδας «Ελ Παΐς» την Κυριακή, με τις σελίδες 2 και 3 αφιερωμένες στο θέμα της χώρας μας.
Οι Ισπανοί φυσικά καταλαβαίνουν πολύ καλά ότι κι αυτούς τους περιμένει η ίδια μοίρα, αν οι Γερμανοί κατορθώσουν να επιβάλουν τον διορισμό γκαουλάιτερ, κατοχικού διοικητή στην Ελλάδα. «Το Βερολίνο θέλει να θέσει την Αθήνα υπό κηδεμονία» ήταν ο εξάστηλος τίτλος της δεύτερης σελίδας της ισπανικής εφημερίδας. «Η γερμανική κυβέρνηση πρότεινε γραπτώς στους κοινοτικούς εταίρους της να υποβάλουν την Ελλάδα σε έναν απόλυτο έλεγχο του προϋπολογισμού της... Αυτό το δρακόντειο μέτρο προϋποθέτει το τέλος των υπολειμμάτων της δημοσιονομικής κυριαρχίας της χώρας των Ελλήνων» υπογράμμιζε το πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της «Ελ Παΐς».
«Ελληνική οργή κατά του σχεδίου για τον έλεγχο του προϋπολογισμού από την ΕΕ» ήταν ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος στο χθεσινό φύλλο των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου, της βρετανικής εφημερίδας στην οποία οι Ελληνες χρωστούν την αποκάλυψη του κατάπτυστου γερμανικού εγγράφου, αμέσως μόλις διανεμήθηκε στις εθνικές αντιπροσωπείες των χωρών της Ευρωζώνης. «Η γερμανική κίνηση προσβάλλει την εθνική αξιοπρέπεια (σ.σ. των Ελλήνων)» τόνιζε ο υπότιτλος στην πρώτη σελίδα.
Ακόμη και ο συντηρητικός, φιλοκυβερνητικός γερμανικός Τύπος εξέφρασε τις αμφιβολίες του για την ορθότητα της απαίτησης της Μέρκελ για διορισμό γκαουλάιτερ στην Αθήνα. «Ξενοκρατία» ήταν η γεμάτη συμβολισμούς πρώτη λέξη στη λεζάντα της κεντρικής φωτογραφίας της «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» που έδειχνε πίνακα με την άφιξη του Οθωνα το 1833, τον οποίον χαρακτήριζε ειρωνικά «μονάρχη εισαγωγής».
ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ
Ο... ευρω-σερίφης ίσως δεν έρθει
Αντίθετο στον διορισμό κατοχικού διοικητή στην Ελλάδα το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ», όπως γίνεται σαφέστατο από την ηλεκτρονική έκδοσή του. «Ετσι δεν το είχε φανταστεί η καγκελάριος. Ο λόγος ήταν για προσβολές, για πληγωμένη αξιοπρέπεια. Μέχρι και άσχημο λεξιλόγιο από την εποχή των ναζί έκανε αμέσως τον γύρο του κόσμου πριν από την ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής» γράφει το περιοδικό. «Ενας ευρω-σερίφης» για την Ελλάδα; Η γερμανική πρόταση να σταλεί στην Αθήνα ένας κομισάριος λιτότητας προκαλεί εξέγερση στην Ευρώπη» τόνιζε στους υπότιτλους του σχετικού άρθρου. «Κομισάριος Οθων» τιτλοφορούσε πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», υπενθυμίζοντας ότι «μια εξέγερση υποχρέωσε τον Οθωνα και την Αμαλία να εγκαταλείψουν τη χώρα».

Προσεχώς η Ελλάδα μπορεί να μην έχει θέση στο ευρώ

2012-01-31T15:45:00.000+02:00

Μέλος του ΔΣ της ΕΚΤ θέτει ζήτημα συμμετοχής της χώρας στην ευρωζώνη
Αμφιβολίες για την ικανότητα της Ελλάδας να εφαρμόσει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις και τα δημοσιονομικά μέτρα που ζητούν οι δανειστές της εξέφρασε ο αυστριακός κεντρικός τραπεζίτης και μέλος της ΕΚΤ Εβαλντ Νοβότνι αφήνοντας ανοικτό και το ζήτημα της συμμετοχής της χώρας στην ευρωζώνη.
«Η πολιτική της ευρωζώνης στηρίζεται στο ότι
η Ελλάδα θα παραμείνει μέλος (της ευρωζώνης) όμως αυτό εξαρτάται αναμφίβολα από μια σειρά μέτρων τα οποία αφορούν την Ελλάδα αλλά και τις υπόλοιπες χώρες του ευρώ» δήλωσε σήμερα ο Νοβότνι στον αυστριακό ραδιοφωνικό σταθμό ORF.
«Ελπίζω ότι αυτά τα μέτρα θα εφαρμοστούν αλλά προς το παρόν κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για αυτό» πρόσθεσε ο πρόεδρος της Τράπεζας της Αυστρίας. Ανάλογες απόψεις διατυπώνουν κατά καιρούς πολλοί οικονομολόγοι και αναλυτές χρηματοπιστωτικών οργανισμών. Όμως είναι η πρώτη φορά που κάποιο μέλος της ΕΚΤ αφήνει να εννοηθεί ότι η Ελλάδα πιθανόν να μη αποτελεί στο άμεσο μέλλον μέλος της ευρωζώνης.
ΤΟ ΒΗΜΑ

Λιτότητα διαρκείας φέρνει η Νέα Ευρωπαϊκή Συνθήκη

2012-01-31T15:42:00.000+02:00

Γιώργος Παππούς

Μπορεί τα φώτα της δημοσιότητας να πέφτουν μοιραία και δικαίως στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις της ελληνικής αντιπροσωπείας για την αποφυγή των νέων επώδυνων μέτρων που θα σαρώσουν και τα τελευταία αναχώματα στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων, ωστόσο αυτό
που συζητείται επισήμως στις Βρυξέλλες απειλεί να μετατρέψει την Ελλάδα σε κρανίου τόπο για τα επόμενα τουλάχιστον 20 χρόνια, εάν βέβαια δεν έχουμε προλάβει εν τω μεταξύ να χρεοκοπήσουμε υπό το βάρος των μέτρων λιτότητας.
Σύμφωνα με το σχέδιο αναθεώρησης των Ευρωπαϊκών Συνθηκών, οι περιορισμοί στο ύψος του Ελλείμματος των κρατών- μελών θα φαντάζουν... ανέκδοτο ακόμα και μετά την αναθεώρηση τους, σε σύγκριση με το κριτήριο του Χρέους που πλέον αποκτά πρωτεύοντα ρόλο. Υπό το φόβο νέας κρίσης Χρέους -λες και έχει αντιμετωπιστεί η σημερινή- οι Ευρωπαίοι ετοιμάζονται να ανάψουν πράσινο φως σε διάταξη που θα προβλέπει ότι το όριο Χρέους τίθεται στο 60% του ΑΕΠ και στη περίπτωση που κάποιος το υπερβαίνει θα υποχρεούται να το μειώνει ετησίως κατά 1/20 μέχρι να φτάσει στα επίπεδα του 60%!
Τι σημαίνει αυτό όμως για την Ελλάδα που έχει γονατίσει υπό το βάρος του δυσθεώρητου Χρέους της; Αν καταφέρουμε να μειώσουμε το Χρέος στα επίπεδα του 120% του ΑΕΠ στο τέλος της δεκαετίας, θα μας απομένει ένα βάρος 60% του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου 120 δισ ευρώ, που σύμφωνα με τη νέα Συνθήκη θα πρέπει να το μειώνουμε κάθε χρόνο κατά περίπου 3 μονάδες του ΑΕΠ. Με λίγα λόγια μετά τη δεκαετία της σκληρής λιτότητας έως το 2020, θα ακολουθήσει τουλάχιστον μια ακόμα δεκαετία σκληρής λιτότητας κατά την οποία το Χρέος μας θα πρέπει να μειώνεται κατά 6,5- 7 δισ ευρώ ετησίως, κάτι το οποίο προϋποθέτει σταθερά υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, προκειμένου να χρηματοδοτείται η εξυπηρέτηση του Χρέους και μόνο!!!
http://www.iefimerida.gr/

Συναντήθηκε;;; δεν συναντήθηκε;;; Ιδού η απορία, αλλά και η απάντηση

2012-01-31T15:40:00.000+02:00

Ο κ. Παπαδήμος απέδειξε στις Βρυξέλλες ότι δεν μπορεί

2012-01-31T15:36:00.000+02:00

Όλες αυτές τις ημέρες, από τότε που τέθηκε θέμα επιτρόπου για τον προϋπολογισμό της Ελλάδας, ξεσηκώθηκαν μέχρι και οι πέτρες. Όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό ενώ ακόμη και στη Σύνοδο Κορυφής οι περισσότεροι ευρωπαίοι ηγέτες έκαναν λόγο για ατόπημα της γερμανικής πλευράς. Διαβάστε μόνο ορισμένες από τις δηλώσεις με πρώτη του Ν. Σαρκοζί, φίλου της Μέρκελ.
Είπε λοιπόν ο Γάλλος πρόεδρος ότι δεν υπάρχει
θέμα κηδεμονίας της Ελλάδας διότι αυτό θα ήταν παράλογο και μη δημοκρατικό.
«Μια μεγάλη χώρα σαν τη Γερμανία πρέπει να προσέχει τις δηλώσεις και ενέργειες, δεν είναι υγιές φαινόμενο Γερμανοί πολιτικοί να θέλουν να θέσουν την Ελλάδα υπό επιτροπεία», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου Ζακ Αλσεμπορν.
«Απαράδεκτη» θεωρεί την πρόταση του Βερολίνου ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ Ζαν- Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος δήλωσε κατηγορηματικά αντίθετος με την υιοθέτησή της.
Ακόμη πιο πέρα πήγε ο πρωθυπουργός της Αυστρίας Βέρνερ Φάιμαν, ο οποίος τη χαρακτήρισε «προσβλητική». Καμία διάταξη της Συνθήκης δεν επιτρέπει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναλάβει τον έλεγχο μιας χώρας», είπε ο κ. Μπαρόζο.
Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας, Μάριο Μόντι χαρακτήρισε τη γερμανική πρόταση περί επιτροπείας της Ελλάδας “ευφάνταστη” και “δυσάρεστη”.
Εντύπωση προκάλεσε η απόρριψη και από τον αυστριακό καγκελάριο Βέρνερ Φάινμαν της ολλανδο-γερμανικής ιδέας για τον διορισμό δημοσιονομικού επιτρόπου στην Ελλάδα. «Στην πολιτική δεν πρέπει να προσβάλεις κανέναν. Κάτι τέτοιο δεν ωφελεί σε τίποτα και οδηγεί μόνο σε λάθος κατεύθυνση», δήλωσε ο Φάινμαν λίγο πριν από την έναρξη της συνόδου κορυφής.
Κατηγορηματικά απέρριψε τέλος την πρόταση Μέρκελ για το διορισμό επιτρόπου και ο πρόεδρος του γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) Σίγκμαρ Γκάμπριελ .
Κριτική ασκήθηκε στη Σύνοδο των σοσιαλιστών ηγετών και στον Γερμανό πρόεδρο της Ευρωβουλής, Μάρτιν Σουλτς, ο οποίος έκανε απαράδεκτες για το αξίωμά του δηλώσεις σε εφημερίδα της χώρα τους, επικροτώντας στην ουσία τη θέση του Βερολίνου για εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας από την Ελλάδα.
Όλες αυτές οι αντιδράσεις ανάγκασαν την κ. Μέρκελ να αλλάξει φρασεολογία, φτάνοντας στη Σύνοδο. Επιχείρησε να κατεβάσει του τόνους, δηλώνοντας ότι η συζήτηση πρέπει να περιστραφεί στο πώς η Ευρώπη μπορεί να βοηθήσει, ώστε η Ελλάδα να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει.
Από την άλλη, το κλίμα στις Βρυξέλλες ήταν περισσότερο βαρύ για τη Γερμανίδα καγκελάριο παρά για την Ελλάδα. Ο λόγος δεν ήταν μόνο ότι προτάθηκε γκαουλάϊτερ για τη χώρα μας αλλά ότι όλες οι άλλες χώρες βλέπουν ότι σύντομα θα έρθει η σειρά τους και θα γίνουν υποχείρια της Μέρκελ.
Κι όμως, παρά το γεγονός ότι υπήρχαν οι προοπτικές για μια καλή διαπραγμάτευση από την ελληνική πλευρά μέσα σ’ αυτό το κακό για τη Γερμανία κλίμα, ο κ. Παπαδήμος αποφάσισε για ακόμη μια φορά τους δήθεν ήπιους τόνους. Ενώ δηλαδή θα μπορούσε να πάρει με το μέρος του κι άλλους Ευρωπαίους σε μια ανοικτή κόντρα με τη Γερμανία δεν έβγαλε μιλιά.
Ακούσατε τίποτε από την ελληνική πλευρά για την πρόταση περί επιτρόπου; Σιγή ιχθύος από τον κ. Παπαδήμο. Αντί να σηκώσει μπαϊράκι και να κάνει μείζον θέμα τη γερμανική αυθαιρεσία και την προσπάθεια επιβολής του 4ου Ράιχ, προτίμησε να βγει απλά μια οικογενειακή φωτογραφία με τους άλλους ώστε να θυμάται στα γεράματά του πως κάποτε ήταν πρωθυπουργός.
Και θα βγουν τώρα οι παπαγάλοι στην Αθήνα να μιλήσουν για σκληρή μάχη που έδωσε στις Βρυξέλλες και για το ότι άντεξε στις πιέσεις των ξένων; Μα πότε περίμενε να αρθρώσει μια λέξη. Χθες που είχε τη χρυσή ευκαιρία γιατί δεν το έκανε;
Καλύτερα να τελειώνει με το PSI και να πάει σπίτι του όσο πιο γρήγορα μπορεί πριν είναι αργά. Γιατί με γονυκλισίες και υποκύψεις στο ευρωπαϊκό τραπεζικό λόμπι και την Ελλάδα δεν εξυπηρετεί και τον εαυτό του εκθέτει.
http://www.antinews.gr/

Γιάννης Δημαράς: «Ίμια, δεκαέξι χρόνια μετά, οι ένοχοι κυκλοφορούν ατιμώρητοι και θρασείς».

2012-01-31T15:31:00.000+02:00

Συμπληρώνονται δεκάξι χρόνια από την τραγική νύχτα των Ιμίων! Τη νύχτα εκείνη κατά την οποία ο Ελληνισμός θρήνησε τρεις νεκρούς ήρωες τους Χριστόδουλο Καραθανάση, Παναγιώτη Βλαχάκο και Έκτορα Γιαλοψό, αλλά συνάμα η Ελλάδα βίωσε τη νύχτα της ταπείνωσης, από τη στάση
μιας ενδοτικής πολιτικής ηγεσίας. Και παρά τα χρόνια που πέρασαν κανείς δεν πλήρωσε ακόμη για την κρίση και το αίμα των ηρώων.
Οι ένοχοι της «ηθικής παράδοσης» και ηθικοί αυτουργοί της απώλειας των τριών αξιωματικών μας πρωταγωνιστούν και σήμερα στα πολιτικά πράγματα της χώρας περισσότερο θρασείς και εριστικοί από τότε.
Σήμερα η Ελλάδα, μας καλεί σε εγρήγορση για να την απαλλάξουμε, από την κηδεμονία της «δικτατορίας» των διεθνών τοκογλύφων.
Χρειάζεται να βρούμε την κοινωνική συνοχή που οι τότε και οι σημερινοί πολιτικοί υπεύθυνοι διέρρηξαν. Το οφείλουμε στην πατρίδα μας, στο μέλλον των παιδιών μας.

Η κρίση των Ιμίων: το πλήρες χρονικό της κρίσης

2012-01-31T15:14:00.000+02:00

Σήμερα, συμπληρώνονται 12 χρόνια από τη θυσία τριών Ελλήνων αξιωματικών στα Ίμια, η οποία χαρακτηρίστηκε ως η κορύφωση και, ίσως, η εκτόνωση, ενός παρ' ολίγον πολέμου ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Ο Αλέξανδρος Τάρκας χρονολογεί τις επιλογές, τις αποφάσεις και τις συνέπειες μίας διαχρονικής διαμάχης και μίας πρόσφατης, τότε, εξουσίας.
Η αλήθεια είναι σκληρή, αλλά η πολιτική ηγεσία
και η κοινή γνώμη της Ελλάδας πρέπει να την αντικρίζουν κατάματα: Ο χειρισμός της κρίσης των Ιμίων, πριν και μετά τη μοιραία νύχτα της 30ής Ιανουαρίου 1996, αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγήν. Όσα ακολούθησαν, ώς σήμερα, δεν παρέχουν την παραμικρή εγγύηση ότι τα λάθη δεν θα επαναληφθούν. Γιατί η απουσία στόχου, η ανεπάρκεια μέσων, η έλλειψη συντονισμού και οι σπασμωδικές αντιδράσεις αποτελούν μόνιμες παθογένειες της ελληνικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής.

Τα προεόρτια της κρίσης αρχίζουν την επομένη των Χριστουγέννων του 1995, όταν το τουρκικό motorship «Φίγκεν Ακάτ» προσαράζει στην Ανατολική Ίμια, τη μία εκ των δύο βραχονησίδων που βρίσκονται μεταξύ του συμπλέγματος Καλύμνου - Καλολίμνου και τουρκικών ακτών. Είτε η προσάραξη ήταν (όπως και το πιθανότερο) προσχεδιασμένη είτε όχι, η Άγκυρα αξιοποιεί το γεγονός για να ισχυριστεί ότι οι νησίδες (στα τουρκικά «Καρντάκ») δεν αποτελούν ελληνική επικράτεια. Μόλις τέσσερις ημέρες αργότερα, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών επιδίδει στην ελληνική πρεσβεία Άγκυρας ρηματική διακοίνωση, σύμφωνα με την οποία τα «Καρντάκ» αποτελούν τμήμα της επαρχίας Αλικαρνασσού.

Η ελληνική πλευρά απαντά στις 9 Ιανουαρίου 1996 με δική της ρηματική διακοίνωση, όπου υπογραμμίζεται ότι, με βάση τη Συνθήκη της Ρώμης του 1932, η Άγκυρα είχε αποδεχθεί την κυριαρχία της Ιταλίας σε όλα τα Δωδεκάνησα. Με τη σειρά της, η Ιταλία, με τη Συνθήκη Ειρήνης του Παρισιού (1947) μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είχε παραχωρήσει τα Δωδεκάνησα, επομένως και τα Ίμια, στην Ελλάδα. Επιπλέον, ορισμένα διαδικαστικά θέματα μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, σχετικά με την κύρωση διαφόρων νομικών εγγράφων, είχαν ολοκληρωθεί λίγα χρόνια αργότερα.

Σε κάθε περίπτωση, όπως υπογράμμιζε το συνδρομητικό δελτίο ενημέρωσης «Εμπιστευτικό Γράμμα», που αποκάλυψε πρώτο στις 20 Ιανουαρίου 1996 την επικείμενη κρίση των Ιμίων, «το τουρκικό ΓΕΕΘΑ θα πρέπει να έψαξε, πολύ βαθιά, στα αρχεία του για να εφεύρει ένα τέτοιο ζήτημα που ήταν ήδη κλειστό, πριν από τη δεκαετία του 1950»… Το «Εμπιστευτικό Γράμμα» τιτλοφορούσε το θέμα ως «Βαριά πρόκληση από την Τουρκία», προσθέτοντας ότι, πέραν των αεροπορικών και ναυτικών προκλήσεων στο Αιγαίο, ήταν η πρώτη διεκδίκηση ελληνικού εδάφους.

Η πρώτη φάση

Η πρώτη φάση της κρίσης των Ιμίων, από την Τρίτη 26 Δεκεμβρίου 1995 ώς και τη Δευτέρα 22 Ιανουαρίου 1996 (ημέρα της ορκωμοσίας της πρώτης κυβέρνησης του Κώστα Σημίτη), συμπίπτει με πολιτική κρίση στις δύο χώρες.

Στην Άγκυρα έχει μόλις ανατραπεί, με μια παρασκηνιακή παρέμβαση του στρατού, η κυβέρνηση του φιλοϊσλαμιστή Νεσμετίν Ερμπακάν (προδρόμου και ινδάλματος του σημερινού πρωθυπουργού Ρ. Ερντογάν) και τη διαδέχεται σχήμα συνεργασίας υπό τη, βουτηγμένη στα σκάνδαλα, Τανσού Τσιλέρ με τη στήριξη του, γνωστού «γερακιού», Μεσούτ Γιλμάζ.

Στην Αθήνα, ο Ανδρέας Παπανδρέου νοσηλεύεται, βαριά ασθενής, στο Ωνάσειο και παραιτείται από την πρωθυπουργία μόλις τη Δευτέρα 15 Ιανουαρίου. Όλο αυτό το διάστημα, με την εξαίρεση μιας σύσκεψης των τότε υπουργών Εξωτερικών Κ. Παπούλια και Εθνικής Άμυνας Γερ. Αρσένη, που είχαν διαβλέψει ήδη από τον προηγούμενο Νοέμβριο την πιθανότητα μιας τουρκικής προβοκάτσιας, η ελληνική πολιτική ηγεσία δεν αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο. Οι κ.κ. Παπούλιας και Αρσένης δίνουν εντολή για αυξημένη επιτήρηση της περιοχής των Ιμίων στις 16 Ιανουαρίου, αλλά ο νέος πρωθυπουργός και ο νέος υπουργός Εξωτερικών Θ. Πάγκαλος δεν δείχνουν να αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα της κατάστασης. Άλλωστε, είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού, στα μέσα Δεκεμβρίου 1995, ο κ. Σημίτης είχε κρίνει ώριμες τις συνθήκες για μείωση των αμυντικών δαπανών!

Η δεύτερη φάση

Το απόγευμα της Τρίτης 23 Ιανουαρίου 1996, το ζήτημα εξετάζεται σε κυβερνητική σύσκεψη, ενώ το επόμενο βράδυ η τηλεόραση του ΑΝΤ1 αναφέρεται στην ανταλλαγή εγγράφων μεταξύ των υπουργείων Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας. Την Πέμπτη 25 Ιανουαρίου, ο δήμαρχος, ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος και κάτοικοι της Καλύμνου μεταβαίνουν στην ανατολική Ίμια και προχωρούν σε έπαρση της ελληνικής σημαίας. Το επόμενο πρωί, ο κ. Πάγκαλος αναγνωρίζει ότι πρόκειται για την πρώτη φορά που εγείρονται εδαφικές διεκδικήσεις και προσθέτει πως «δεν γνωρίζω, αν το θέμα οφείλεται στον υπερβάλλοντα ζήλο κάποιου Τούρκου διπλωμάτη ή αποτελεί μέρος ευρύτερου σχεδίου».

Το Σάββατο 27 Ιανουαρίου, ελικόπτερο της εφημερίδας «Χουριέτ» με δύο δημοσιογράφους (που είχαν, παλαιοτέρως, υποκινήσει επεισόδια στη Θράκη και για τους οποίους είχε εκδοθεί «ερυθρό δελτίο» απαγόρευσης εισόδου στην Ελλάδα) προσγειώνεται στα Ίμια και αντικαθιστά την ελληνική σημαία με μία τουρκική.

Το πρωί της Κυριακής 28 Ιανουαρίου, το περιπολικό σκάφος του Πολεμικού Ναυτικού «Παναγόπουλος ΙΙ» εντοπίζει την τουρκική σημαία και, την ίδια περίπου ώρα, η «Χουριέτ» εκδίδεται με πρωτοσέλιδες φωτογραφίες από την αλλαγή των σημαιών. Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας διατάσσει την άμεση έπαρση της ελληνικής σημαίας και τη φύλαξη της μίας εκ των δύο νησίδων από μικρή ομάδα ανδρών ειδικών δυνάμεων, ενώ, στις 4 το απόγευμα της ίδιας ημέρας, το «Παναγόπουλος ΙΙ» ανακόπτει μικρή λέμβο με Τούρκους κομάντος, που προσπαθούσαν να προσεγγίσουν τα Ίμια. Μέχρι αργά το βράδυ, σημειώνονται αλλεπάλληλες παραβιάσεις των ελληνικών χωρικών υδάτων από τουρκικά σκάφη.

Η ίδια στρατιωτική κατάσταση επικρατεί και τη Δευτέρα 29 Ιανουαρίου, ενώ, στο διπλωματικό επίπεδο, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Ντ. Μπαϊκάλ καλεί τον Έλληνα πρεσβευτή Δημ. Νεζερίτη απαιτώντας διαπραγματεύσεις όχι μόνο για το νομικό καθεστώς των βραχονησίδων, αλλά γενικά για την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων. Ειδικώς για τα Ίμια, ζητά την αποχώρηση του στρατιωτικού προσωπικού και την ελληνικής σημαίας.

Η τρίτη φάση

Η κρίση κορυφώνεται από τις 4 το πρωί της Τρίτης, 30 Ιανουαρίου 1996 καθώς ο τουρκικός στόλος αυξάνει αιφνιδιαστικώς την παρουσία του στην περιοχή. Ακολουθούν αναχαιτίσεις τουρκικών αεροσκαφών και πλωτών μέσων, ενώ στις 10.30 π.μ. συγκαλείται στην Αθήνα έκτακτη κυβερνητική σύσκεψη (το πρώτο «άτυπο ΚΥΣΕΑ» εκείνης της ημέρας), που αποφασίζει, πρώτον, την έξοδο του μεγαλύτερου μέρους του στόλου από το Ναύσταθμο Σαλαμίνας προς τα Ίμια και την ευρύτερη περιοχή της Δωδεκανήσου και, δεύτερον, τη δημόσια παρουσίαση χάρτη του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών του 1953, όπου η επίμαχη περιοχή αναγνωρίζεται ως ελληνική. Περίπου την ίδια ώρα, ο κ. Νεζερίτης συναντάται με τον υφυπουργό Εξωτερικών Ονούρ Οϊμέν, ο οποίος αξιώνει επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς (status quo ante) υπογραμμίζοντας, για πρώτη φορά, το τρίπτυχο «αποχώρηση πλοίων - αποχώρηση προσωπικού - αποχώρηση σημαιών» (no ships - no troops - no flags).

Στις 4 μ.μ. (ώρα Ελλάδας), στην Ουάσιγκτον, ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ συγκαλεί τηλεδιάσκεψη μεταξύ του Στέητ Ντηπάρτμεντ του υπουργείου Άμυνας, του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας και των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ. Διαπιστώνεται μέγιστος κίνδυνος θερμού επεισοδίου Ελλάδας - Τουρκίας και συστήνεται στις δύο κυβερνήσεις (ιδιαίτερα στην ελληνική) «άμεση λύση» κι όχι «διαπραγμάτευση» ώστε οι ειδικότερες πτυχές να συζητηθούν αργότερα και αφού έχει υλοποιηθεί το «no ships - no troops - no flags». Ενώ οι ώρες περνούν και οι εκατέρωθεν δυνάμεις στα Δωδεκάνησα είναι πλέον τεράστιες, στις 10.30 μ.μ. ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Ο. Πέρι, συνομιλεί τηλεφωνικά με τον κ. Αρσένη και ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Κρίστοφερ με τον κ. Πάγκαλο. Η Αθήνα απαιτεί την άμεση αποχώρηση των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων, αλλά η Άγκυρα επιμένει στην αποχώρηση του στρατιωτικού προσωπικού και στην υποστολή της σημαίας.

Στη 1 π.μ. της Τετάρτης 31ης Ιανουαρίου, αρχίζει η (καταγεγραμμένη πλέον στη σύγχρονη ελληνική ιστορία) σύσκεψη στο Γραφείο Πρωθυπουργού με τη συμμετοχή των κ.κ. Σημίτη, Πάγκαλου (…που καθυστέρησε λόγω παρουσίας του σε τηλεοπτική εκπομπή!), Αρσένη, των υπουργών Εσωτερικών Α. Τσοχατζόπουλου, Εθνικής Οικονομίας Γ. Παπαντωνίου, και Τύπου Δ. Ρέππα καθώς και του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, ναυάρχου Χρ. Λυμπέρη. Πρόκειται για το δεύτερο «άτυπο ΚΥΣΕΑ», το οποίο, προς τα ξημερώματα, θα μετατραπεί σε επίσημη συνεδρίαση με τη συμμετοχή και των υπολοίπων, προβλεπόμενων από το νόμο, υπουργών.

Λίγο μετά τις 2 π.μ., φθάνει ξαφνικά η είδηση (από δημοσιογραφικές πηγές) για κατάληψη της Δυτικής Ίμιας από Τούρκους κομάντος καθώς οι ελληνικές ειδικές δυνάμεις, σύμφωνα με το σχέδιο του ΓΕΕΘΑ, φρουρούσαν μόνο την Ανατολική Ίμια και την Καλόλιμνο (ΒΔ των Ιμίων) σε περίπτωση που η Άγκυρα σκόπευε να μεταφέρει αλλού το θέατρο των επιχειρήσεων και να ζητήσει συνολική διαπραγμάτευση. Ακολουθεί ένα τρίωρο τηλεφωνικών συνδιαλέξεων Χόλμπρουκ - Πάγκαλου αφενός για την επιβεβαίωση της κατάληψης της Δυτικής Ίμιας (που δεν μπορούσε να πιστοποιήσει εγκαίρως το ΓΕΕΘΑ) και αφετέρου για τη διαδικασία απεμπλοκής. Πέρα από τα αμερικανικά στοιχεία, κρίνεται απαραίτητη η απονήωση και ελικοπτέρου από τη φρεγάτα Ναβαρίνο. Το πλήρωμα του ελικοπτέρου επιβεβαιώνει την παρουσία 10 Τούρκων κομάντος (και της σημαίας τους) στις 04.50 και θα καταπέσει περίπου 10 λεπτά αργότερα. Ταυτοχρόνως (και ενώ δεν είχε γίνει ακόμα γνωστή η πτώση του ελικοπτέρου που προκάλεσε υπόνοιες κατάρριψής του από τις τουρκικές δυνάμεις) οι κ.κ. Σημίτης και Πάγκαλος αποδέχονται την αμερικανική πρόταση για τη συμφωνία απεμπλοκής. Ο Ρ. Χόλμπρουκ, σε επίσημες δηλώσεις του, τονίζει ότι η υποστολή της σημαίας αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος του τριπτύχου «no ships - no troops - no flags», ενώ η κυβερνητική εκδοχή στην Αθήνα είναι ότι οι ελληνικές δυνάμεις «παίρνουν τη σημαία μαζί τους για να την προστατεύσουν από βεβήλωση»!

Η διπλωματική διολίσθηση

Αντί να απολογούνται, τα μέλη της τότε κυβέρνησης Σημίτη καυχώνται ότι το βράδυ των Ιμίων απέτρεψαν έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο, ενώ ο κ. Πάγκαλος έχει δηλώσει ότι στόχος του ήταν να αποτρέψει την τουρκική προσπάθεια συνολικής διαπραγμάτευσης για το Αιγαίο. Οι ισχυρισμοί τους ίσως φαίνονται καταρχήν αληθοφανείς και λογικοφανείς, αλλά στην πραγματικότητα είναι αναληθείς και αστήρικτοι για τους εξής λόγους:

- Πρώτον, αν και η τουρκική προβοκάτσια για κλιμάκωση ήταν πασιφανής, ο κ. Σημίτης ήταν ο μόνος που δεν την έβλεπε. Ο τότε πρωθυπουργός δεν ανέλαβε καμιά πρωτοβουλία συνεννόησης με την Άγκυρα ή παρέμβασης της Ουάσιγκτον και του ΝΑΤΟ για μια ολόκληρη εβδομάδα μέχρι την κορύφωση της κρίσης. Είχε τη δυνατότητα πολιτικών και διπλωματικών επαφών, αλλά δεν έπραξε τίποτα για να αποτρέψει τη σύγκρουση.

- Δεύτερον, το ενδεχόμενο «πολέμου» είχε προβληθεί, για πρώτη φορά, από την ίδια την κυβέρνηση Σημίτη! Ενώ τη Δευτέρα 29 Ιανουαρίου ο κ. Δ. Ρέππας είχε προετοιμάσει σχέδιο πρωθυπουργικής δήλωσης με την κρίσιμη φράση «η Ελλάδα είναι δύναμη σταθερότητας στην περιοχή», το τελικό κείμενο ανέφερε ότι «έχουμε όλα τα μέσα και θα τα χρησιμοποιήσουμε». Επομένως, ο ίδιος ο κ. Σημίτης, πιθανώς με σκοπό την ισχυροποίηση του πρωθυπουργικού προφίλ του, ήταν ο πρώτος που εισήγαγε την πιθανότητα χρήσης στρατιωτικών μέσων που ίσως οδηγούσε σε πόλεμο.

- Τρίτον, το επιχείρημα της αποφυγής μιας συνολικής διαπραγμάτευσης για το Αιγαίο αναιρείται από τις επόμενες κινήσεις των κ.κ. Σημίτη και Πάγκαλου. Μόλις τρεις μήνες μετά τη μοιραία νύχτα των Ιμίων, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών συναντάται με τον Τούρκο ομόλογό του Ε. Γκιονενσάι, στις 29 Απριλίου 1996, στο Βουκουρέστι. Σε εκείνη τη συνάντηση, η τουρκική πλευρά κάνει, για πρώτη φορά, λόγο για «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο και αποστέλλει -εντέχνως γραμμένο- υπόμνημα στην ΕΕ, από το οποίο δεν προκύπτει απορριπτική ελληνική απάντηση. Δυστυχώς, για μακρύ χρονικό διάστημα μετά το τουρκικό υπόμνημα, η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε απαντήσει στη «γκρίζα» ορολογία. Το έπραξε πολύ αργότερα και πολύ καθυστερημένα και μόνο όταν συνειδητοποίησε ότι η Τουρκία δεν απέδιδε τοπικό χαρακτήρα στις «γκρίζες ζώνες» (μόνο στα Ίμια), αλλά νομική διάσταση (με εφαρμογή σε δεκάδες νησιά, νησίδες και βραχονησίδες, που δεν αναφέρονται ρητώς στη Συνθήκη της Λοζάννης ή σε άλλες επίσημες συμφωνίες).

- Τέταρτον, τον Ιούλιο 1997, ο κ. Σημίτης συνυπογράφει με τον Τούρκο πρόεδρο Σ. Ντεμιρέλ την περίφημη Συμφωνία της Μαδρίτης. Μεταξύ άλλων, υπάρχουν αναφορές α) σε σεβασμό της κυριαρχίας των δύο χωρών, αλλά χωρίς η Τουρκία να αποδέχεται ρητώς τα υφιστάμενα σύνορα, β) σε σεβασμό των αρχών του διεθνούς δικαίου και διεθνών συμφωνιών, αλλά χωρίς η Άγκυρα να αποδέχεται επίλυση των όποιων διαφορών στο Αιγαίο με βάση το νέο Δίκαιο της Θάλασσας και γ) σε αναγνώριση των «νόμιμων, ζωτικών συμφερόντων» των δύο χωρών στο Αιγαίο, χωρίς η τότε κυβέρνηση να μεριμνήσει για την εξουδετέρωση της διασταλτικής ερμηνείας εκ μέρους της γειτονικής χώρας, η οποία έκτοτε επικαλείται ποικίλα πολιτικά και οικονομικά κριτήρια για τον ορισμό των «συμφερόντων» της.

- Πέμπτον, από το 2001 ώς το 2004 (κυβέρνηση Σημίτη) και από το 2009 ώς το 2011 (κυβέρνηση Παπανδρέου), η Ελλάδα και η Τουρκία, σε αλλεπάλληλους γύρους διερευνητικών επαφών, εξετάζουν μεθόδους λύσης του ζητήματος της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας. Αποτελεί, ωστόσο, κοινό μυστικό ότι εξετάζονται και η αυξομείωση του εύρους των ελληνικών χωρικών υδάτων, όπως και μια σειρά άλλων θεμάτων που παραπέμπουν σε συνολική διαπραγμάτευση.

Η κρίση των Ιμίων αποτελεί, από το 1996 ώς σήμερα, διαρκή εφιάλτη όλων των ελληνικών κυβερνήσεων. Κι αν τα τελευταία χρόνια είχε παρατηρηθεί σχετική ύφεση στο Αιγαίο λόγω της τουρκικής ανάγκης επίδειξης ενός φιλοευρωπαϊκού προσωπείου, σταδιακά χάνεται κι αυτή η ελληνική ψευδαίσθηση καθώς η Άγκυρα απομακρύνεται από το στόχο ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στρέφεται προς ανατολάς.

Αλέξανδρος Τάρκας - BBC History Magazine, περιοδικό που κυκλοφόρησε μαζί με την εφημερίδα Δημοκρατία, τεύχος 8, Ιανουάριος 2012

http://adiavroxoi.blogspot.com/

«Αν η Ελλάδα το θελήσει, θα μας τα πάρει όλα»

2012-01-31T15:08:00.000+02:00

Με νέες δηλώσεις υπέρ της Ελλάδας για το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων επανήλθε ο οικονομολόγος και καθηγητής του Πανεπιστημίου του LSE Albrecht Ritschl, σε συνέντευξή του στο Spiegel.Ο Γερμανός οικονομολόγος επισήμανε στους συμπατριώτες του τον κίνδυνο, να αποσπάσει η Ελλάδα τεράστιες πολεμικές αποζημιώσεις, στην περίπτωση που τις διεκδικήσει ακόμη και τώρα.«Θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες και να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς συνεχίζουμε το
παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, ίσως κάποιοι μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς», είπε χαρακτηριστικά. «Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια δείχνουν τη λύση: πρέπει τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους», πρόσθεσε, υπενθυμίζοντας πως η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας.Σύμφωνα με τον Ritschl στάση πληρωμών κήρυξε ουσιαστικά η Γερμανία όταν αρνήθηκε να εκπληρώσει συμβατικές υποχρεώσεις της με την επανένωση της Γερμανίας, όταν καγκελάριος ήταν ο Kohl, ο οποίος αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953, που έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των δύο Γερμανιών, θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση.«Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις. Οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά την εχθρική στάση των γερμανικών ΜΜΕ. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις! Αν αρχίσει η Ελλάδα και αν ποτέ αναγκαστεί η Γερμανία να πληρώσει, τότε θα μας τα πάρουν όλα», τόνισε.
http://www.marketbeast.gr/

Ελλάδα: ένα νέο πολιτειακό μόρφωμα

2012-01-31T15:03:00.000+02:00

Γράφει ο κ. Γιώργος Βοσκόπουλος*

Η χώρα εισέρχεται βιαίως σε μία ιστορική φάση. Είναι απόλυτα βέβαιο ότι ως ένα νέο πολιτειακό «παράδειγμα» θα αποτελεί μία περιπτωσιακή ανάλυση ενός μετα-κυριαρχικού, μετα-δημοκρατικού πολιτειακού καθεστώτος. Η πολιτική επιστήμη εμπλουτίζεται με ένα νέο είδους ημι-κρατικού δρώντα, αφού η Ελλάδα ως κρατική οντότητα, αυτόνομο πολιτικό σύστημα και εθνική συνταγματική τάξη δεν υφίσταται.
Ως ακαδημαϊκοί καλούμαστε να επανεξετάσουμε
θεμελιώδη δεδομένα και αντιλήψεις όσον αφορά, τη δημοκρατία, την αμφίδρομη σχέση ηγεσίας και συλλογικότητας, τη νομιμοποίηση, την εθνική ανεξαρτησία και την κρατική κυριαρχία. Αυτές οι αντιλήψεις αναθεωρούνται υπό το βάρος μίας κοσμογονικής μεταστροφής του ρόλου της εθνικής ηγεσίας.

Τα συστατικά των κρατών είναι η φυσική τους βάση και η θεσμική τους έκφραση. Το δεύτερο χαρακτηριστικό παραπέμπει στη θεσμική και πολιτική οργάνωση που ρυθμίζει την ενδοκρατική τάξη πραγμάτων λειτουργώντας ως εθνικός Λεβιάθαν, ως μία υπέρτατη αρχή που απονέμει δικαιοσύνη, προστατεύει και επιβάλλει κανόνες δικαίου. Η εσωτερική οργανωτική δομή σήμερα αποσυντίθεται με πρωτοβουλία μίας απονομιμοποιημένης ηγεσίας, καθώς η συλλογικότητα δεν αμφισβητεί απλά τον ορθολογισμό των επιλογών της αλλά κυρίως τα κίνητρα της. Η πεποίθηση αυτή αποτελεί ένα διττό δράμα για τον εντολέα και τον εντολοδόχο.

Σύμφωνα με τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ John Foster Dulles μία από τις θεμελιώδεις λειτουργίες των εθνικών κρατών είναι να παράσχουν «επαρκή μέσα επιβίωσης στους πολίτες, ώστε η απελπισία να μην τους οδηγήσει στη χρήση βίας». Η παρούσα ηγεσία αδυνατεί να παράσχει αυτή τη θεμελιώδη ασπίδα έναντι μίας ακέφαλης και απροστάτευτης συλλογικότητας. Αδυνατούν κάποιοι να κατανοήσουν τις συνέπειες αυτής της συστημικής αδυναμίας και οδηγούν τη χώρα σε ένα θεσμικό και συνταγματικό χάος.

Η απομονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος συνετελέσθη υπό το βάρος της οριστικής διάρρηξης των δεσμών ανάμεσα στον εντολέα και εντολοδόχο, όταν η πολιτική ελίτ παρέδωσε την εθνική εδαφική βάση σε εξω-εθνικά κέντρα λήψης αποφάσεων. Συνετελέσθη όταν η ηγεσία της χώρας υιοθέτησε το ρόλο του πολιτικού μαστροπού και αρνήθηκε να διαδραματίσει τον εξ ορισμού και εκ συντάγματος ρόλο της, παραδίδοντας συνειδητά τη συλλογικότητα στα χέρια διεθνών κερδοσκόπων. Η μετάλλαξη μίας εθνικής, με όρους εκπροσώπησης και νομιμοποίησης, ηγεσίας σε μία εκτελεστική εξουσία μη εθνικών κέντρων χάραξης πολιτικής αυτό-αναίρεσε το ρόλο ύπαρξης της και απέκοψε τον ομφάλιο λώρο ανάμεσα στους συντελεστές της εθνικής οργανωτικής δομής.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ οι πολίτες αναζητούμε εκφραστή του εθνικού συμφέροντος και δρούμε σε ένα κατακερματισμένο κοινωνικό περιβάλλον. Καλούμαστε να λειτουργήσουμε σε ένα περιβάλλον αυτοβοήθειας, αφού η εθνική ηγεσία μας κατέστησε έθνος ανάδελφο, έθνος παρία εντός της ΕΕ. Είναι σαφές ότι ως συλλογικότητα καλούμαστε οι ίδιοι, ατομικά και συλλογικά, να διαχειριστούμε το κενό ηγεσίας της χώρας και να προασπίσουμε το πολυτιμότερο αγαθό της μεταπολίτευσης, τους θεσμούς και τη δημοκρατίας μας.

*Επίκουρος Καθηγητής
Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών
Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
http://logia-starata.blogspot.com/

Ψηφίστηκε ο νέος νόμος για τα φυτοφάρμακα

2012-01-31T14:59:00.000+02:00

Νόμος του κράτους είναι πλέον το νομοσχέδιο με θέμα «Διάθεση γεωργικών φαρμάκων στην αγορά, ορθολογική χρήση αυτών και συναφείς διατάξεις», που ψηφίστηκε πρόσφατα από την Βουλή και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 27 Ιανουαρίου.
Με τον εν λόγω νόμο προωθείται η μεταφορά του νέου Ευρωπαϊκού Κανονιστικού Πλαισίου στο εθνικό δίκαιο, καθώς και η θέσπιση συμπληρωματικών εθνικών μέτρων πολιτικής που εξορθολογίζουν τη χρήση των φυτοφαρμάκων και
απαντούν στις σύγχρονες παραγωγικές απαιτήσεις αλλά και τις ανησυχίες της κοινωνίας για ασφαλή και ποιοτικά προϊόντα, καθώς και για προστασία του περιβάλλοντος.

Ειδικότερα το νομοσχέδιο :
Καταργεί και αντικαθιστά συνολικά το νομοθετικό πλαίσιο έγκρισης και κυκλοφορίας γεωργικών φαρμάκων στη χώρα, που ισχύει για διάστημα άνω των 30 ετών.
Θεσπίζει μέτρα που αφορούν την εφαρμογή:
• Του Κανονισμού (ΕΚ) 1107/2009, σχετικά με τη διάθεση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά.
• Του Κανονισμού (ΕΚ) 396/2005, για τα ανώτατα όρια υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων μέσα ή πάνω στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές φυτικής και ζωικής προέλευσης.
• Της Οδηγίας 2009/128 που αφορά τον καθορισμό πλαισίου κοινοτικής δράσης με σκοπό την επίτευξη ορθολογικής χρήσης των γεωργικών φαρμάκων.

Εναρμονίζει τις διαδικασίες αδειοδότησης διάθεσης φυτοπροστατευτικών προϊόντων στην αγορά.

Αξιοποιεί για πρώτη φορά τη σύγχρονη τεχνολογία για την καταγραφή των πωλήσεων φυτοφαρμάκων, τη διαμόρφωση εθνικής βάσης δεδομένων για την τεκμηρίωση των ακολουθούμενων πολιτικών, την παρακολούθηση της χορήγησής τους, τη διαφάνεια.

Διασφαλίζει τη συμμετοχή των οικονομικών και κοινωνικών εταίρων σε διαδικασίες λήψης κρίσιμων αποφάσεων.

Θεσπίζει ένα αξιόπιστο ελεγκτικό σύστημα όλης της αλυσίδας παραγωγής-διάθεσης-διακίνησης-ορθολογικής χρήσης φυτοφαρμάκων.

Εισάγει ένα αποτρεπτικό, αναλογικό και αποτελεσματικό σύστημα κυρώσεων

Λαμβάνει μέτρα για την παρακολούθηση των τιμών που καταβάλουν οι γεωργοί, συμβάλλοντας στην εξυγίανση της αγοράς αγροτικών εισροών.

Προσδιορίζει το ρόλο των επιμέρους δημοσίων αρχών, κεντρικών και περιφερειακών, στην υλοποίηση του Νόμου.

Λαμβάνει μέτρα ευαισθητοποίησης, ενημέρωσης, κατάρτισης.

Για περισσότερα δείτε το ΦΕΚ 8/Α/27-1-2012, σε pdf μορφή, εδώ:
Γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας ΠΕΠΤΕΓ
http://www.pepteg.gr/

Το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο θα οδηγήσει σε έκρηξη χρεών

2012-01-31T14:53:00.000+02:00

Δεν υπάρχει οικονομολόγος που να μην τονίζει ότι το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο της Ευρωζώνης που προωθεί η Γερμανία είναι καθαρή τρέλα. Ακόμα και ορισμένοι πολιτικοί που εγκρίνουν την εισαγωγή του δηλώνουν ότι επί της αρχής συμμερίζονται αυτή την άποψη, αλλά θεωρούν ότι ίσως αξίζει τον κόπο εφόσον το σύμφωνο βοηθά την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να επιδείξει μεγαλύτερη ευελιξία. Ένα άλλο επιχείρημα που έχει χρησιμοποιηθεί υπέρ του συμφώνου από την πλευρά κάποιων κεντρικών τραπεζιτών είναι ότι – αν και δεν επιτυγχάνει κάτι – είναι χρήσιμο γιατί θα δώσει ένα μήνυμα στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Και σε ό,τι αφορά τη γνώμη των
ανθρώπων των αγορών, όλοι τους το θεωρούν καθαρή τρέλα.
Το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσαμε να πούμε για το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο είναι ότι δεν χρειάζεται. Ό,τι περιλαμβάνει είτε εμπεριέχεται σε ήδη υπάρχουσες συνθήκες είτε στα νέα μέτρα εποπτείας των εθνικών προϋπολογισμών που ενέκρινε πέρσι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν χρειαζόταν κάτι άλλο. Κι ενώ κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει τι καλό φέρνει το νέο σύμφωνο, τη ζημιά που μπορεί να κάνει την επισημαίνουν οι πάντες. Το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο οδηγεί τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης στην υιοθέτηση κυκλικών πολιτικών που θα επιδεινώσουν την ύφεση.
Ας αφήσουμε την τραγική περίπτωση της Ελλάδας κι ας πιάσουμε την Ισπανία. Μέχρι την περασμένη βδομάδα η κυβέρνηση Ραχόι έλεγε ότι δεν θα εισάγει νέα μέτρα λιτότητας για να πετύχει τους στόχους του ελλείμματος. Και πολύ σωστά. Η ισπανική οικονομία συρρικνώνεται με ταχύτερους ρυθμούς από τις εκτιμήσεις για λόγους που βρίσκονται εκτός του ελέγχου της Μαδρίτης. Υπό αυτές τις συνθήκες το λογικό θα ήταν να αφήσει κανείς τους αυτόματους σταθεροποιητές να δουλέψουν. Αυτό έκαναν τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης το 2009. Και χάρη σ’ αυτό, η ύφεση είχε μεγάλο βάθος αλλά όχι μεγάλη διάρκεια.
Και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο συμφωνούσε με τη θέση της ισπανικής κυβέρνησης μέχρι την περασμένη βδομάδα. Η ισπανική εφημερίδα El Pais έγραψε ότι αξιωματούχος του ΔΝΤ δήλωσε ότι μια περαιτέρω δημοσιονομική προσαρμογή με στόχο τη μείωση του ελλείμματος δεν είναι επιθυμητή γιατί θα επιδεινώσει αντί να ανακουφίσει τις πιέσεις των αγορών. Η πρόβλεψη του ΔΝΤ κάνει λόγο για 2ετή ύφεση με το ισπανικό έλλειμμα να μειώνεται από 8% του ΑΕΠ το 2011 σε 6,8% φέτος και σε 6,3% το 2013. Επομένως ακόμη και με σοβαρή υπέρβαση των στόχων του ελλείμματος η Ισπανία θα έχει ύφεση – τόσο σοβαρή όσο και το 2009.
Αλλά όχι. Την περασμένη βδομάδα ο νέος Ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι επισκέφτηκε το Βερολίνο και αμέσως επανήλθε στη δέσμευση της κυβέρνησής του στους συμφωνημένους στόχους του ελλείμματος – που προβλέπουν μείωση του σε 4.4% του ΑΕΠ το 2012 και σε 3% το 2013. Έτσι φέτος η Μαδρίτη θα επιχειρήσει να μειώσει το δημόσιο έλλειμμά της κατά 2.2% ακόμα και κατά 3.3% το 2013 – και όλα αυτά ενώ η οικονομία της συρρικνώνεται.
Η Ισπανία ακολουθεί το δρόμο που χάραξε η Ελλάδα. Η Ισπανία έχει πολύ πιο υγιή οικονομία από την Ελλάδα. Αλλά έχει κι ένα πρόβλημα που δεν είχε η Ελλάδα: τη μεγάλη υπερχρέωση του ιδιωτικού τομέα. Γι’ αυτό η πολιτική της υπερβολικής μείωσης των ελλειμμάτων μπορεί να γίνει και στην Ισπανία άκρως τοξική.
Ο Ρίτσαρντ Κου, επικεφαλής οικονομολόγος του ερευνητικού ινστιτούτου της Νομούρα μελέτησε πρόσφατα την πορεία της απομόχλευσης στις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Ευρωζώνη. Η Ισπανία βιώνει μια ακραία εκδοχή αυτού που ο Κου αποκαλεί ‘μεγάλη συρρίκνωση των ισολογισμών’, μια συρρίκνωση δηλαδή πολύ μεγαλύτερη απ’ ό,τι των ΗΠΑ και της Βρετανίας. Από το τρίτο τρίμηνο του 2007 ο ισπανικός ιδιωτικός τομέας έχει περιορίσει το χρέος του ως αναλογία του ΑΕΠ κατά 17.2% ενώ ο δημόσιος τομέας έχει εν μέρει αντισταθμίσει την απομόχλευση του ιδιωτικού τομέα με μια αύξηση του δημόσιου χρέους κατά 11.8% του ΑΕΠ. Η διαφορά ανάμεσα στα δύο ποσοστά καλύπτεται με τη μορφή της θετικής συμβολής του εξωτερικού τομέα – με άλλα λόγια από μια μείωση του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών πληρωμών.
Ο Ρίτσαρντ Κου υποστηρίζει ότι – όπως και στην Ιαπωνία κατά τη δεκαετία του 1990 – είναι πολύ σημαντικό οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να στηρίξουν την οικονομία σε αυτό το στάδιο της απομόχλευσης του ιδιωτικού τομέα για να αποφύγουν αυτό που διαφορετικά θα οδηγήσει σε βαθύτατη ύφεση.
Αν επομένως η Ισπανία ακολουθήσει το παράδειγμα της Ελλάδας και αγνοήσει ό,τι έγινε κατά τη χαμένη δεκαετία της Ιαπωνίας, το πιο πιθανό αποτέλεσμα θα είναι μια σοβαρή και παρατεταμένη ύφεση. Κι αυτό αποτελεί πολύ μεγαλύτερη απειλή για την Ευρωζώνη από όλα τα προβλήματα της Ελλάδας που αντιμετωπίζει σήμερα. Στο μεγάλο σχήμα δεν θα μετρήσει αν οι ομολογιούχοι της Ελλάδας θα αποδεχτούν ή όχι την εθελοντική συμμετοχή τους στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Αν η Ισπανία πέσει στη μαύρη τρύπα της υπερχρέωσης, κανένα ταμείο διάσωσης δεν θα μπορέσει να την ανασύρει
Η τραγική ειρωνεία είναι ότι η Ευρωζώνη υιοθετεί ένα δημοσιονομικό σύμφωνο γερμανικής έμπνευσης για να μειώσει το χρέος της , αλλά αυτό το ίδιο μπορεί να προκαλέσει την έκρηξη του χρέους της, όπως συνέβη στην περίπτωση της Ελλάδας. Η υπερβολική σύσφιξη αυξάνει τους κινδύνους μιας μόνιμης ύφεσης που θα απλωθεί σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό Νότο. Αν συμβεί κάτι τέτοιο τίποτα δεν θα μπορεί να σώσει την Ευρωζώνη.
http://www.banksnews.gr/

Ο,ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΔΑΤΕ ΣΤΑ ΙΜΙΑ

2012-01-31T14:49:00.000+02:00

ΑΡΓΥΡΗΣ ΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ : Τα παιδιά των Ιμίων
Αυτό είναι ένα ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό από τα τελευταία ελληνόπουλα που ανέβηκαν τα Ίμια (με το τηλεοπτικό συνεργείο του ΑΝΤ-1) μετά το ξέσπασμα της κρίσης και μόλις δύο ημέρες πριν από την υποστολή της ελληνικής σημαίας.
Το παρουσιάζει σήμερα ο βουλευτής Αργύρης Ντινόπουλος που , τότε, κάλυψε ως ρεπόρτερ την κρίση των Ιμίων.
Κάνοντας κλικ εδώ μπορείτε να δείτε το ΑΜΟΝΤΑΡΙΣΤΟ τηλεοπτικό υλικό όπως καταγράφηκε, τότε, από το τηλεοπτικό
συνεργείο του ΑΝΤ-1 (με τεχνικούς τον αείμνηστο Γρηγόρη Φιλίππου και τον Δημήτρη Αλαγιάννη).
Για να δείτε τα τρία ΜΟΝΤΑΡΙΣΜΕΝΑ ρεπορτάζ που προβλήθηκαν τότε από την τηλεόραση του ΑΝΤ-1 κάντε κλικ εδώ.

H μεγάλη του κράτους σφραγίς......

2012-01-30T21:10:00.000+02:00

Το αλιεύσαμε και σας το προσφέρουμε. Προμήθεια ξύλινων σφραγίδων για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση.
Αν δεν πρόκειται για έμμεση προμήθεια καυσοξύλων ... το δοβλέτι ζει και βασιλεύει!

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ

1. Εγκρίνουμε την προμήθεια με απευθείας ανάθεση, επτά (7) ξύλινων σφραγίδων για τις ανάγκες της Διεύθυνσης Αστικής και Δημοτικής Κατάστασης του Υπουργείου Εσωτερικών στην εταιρεία «ΑdBEST- ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΑΧΙΛΛ. ΘΕΙΑΚΟΥ», αντί του ποσού των δώδεκα ευρώ (12,00€), πλέον ΦΠΑ 23% ανά τεμάχιο, ήτοι εκατό τριών ευρώ και τριάντα δύο λεπτών (103,32€), συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. 23%.

κλπ,κλπ,κλπ.
οπωπητήρ

Ο κ. Γιάννης Δημαράς "τα χώνει" στους Γερμανούς

2012-01-30T20:43:00.001+02:00

ΠΡΟΣ
Κύριο Siegfried Kauder (Villingen-Schwenningen), MDB CDU / CSU
Platz der Republik 1 - 11011 Berlin-Germany
Κοιν/ση
Deutscher Bundestag Berlin
Platz der Republik 1 – 11011 Berlin-Germany

Κύριο Dr. Roland Wegener/Πρέσβης
Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Αθήνα)
Av. Karaoli & Dimitriou 3 – 10675 Athens-Greece

Κύριε Kauder,
Άκουσα έκπληκτος και γεμάτος οργή τη δήλωσή σας περί «ανάγκης τοποθέτησης Επιτρόπου» στη
Χώρα μου.
Το χρέος μου, ως Έλληνα Βουλευτή και Πολίτη, Εκπροσώπου του Λαού στο Ελληνικό Κοινοβούλιο,
με οδηγεί και με υποχρεώνει να εκφράσω τον αποτροπιασμό μου για την αποικιοκρατικού χαρακτήρα απαράδεκτη δήλωσή σας, η οποία απάδει από κάθε έννοια Δημοκρατικής Νοοτροπίας, Σεβασμού της Εθνικής Ανεξαρτησίας, Ευρωπαϊκού κεκτημένου και Ευρωπαϊκής Αλληλεγγύης.
Αν είχατε διαβάσει λίγο Ιστορία, θα γνωρίζατε ότι ο Τόπος, που για δεύτερη φορά στη σύγχρονη ιστορία της Ανθρωπότητας επιδιώκετε να κατακτήσετε –τούτη τη φορά δια της φτωχοποίησης της Κοινωνίας και της οικονομικής ασφυξίας- είναι ο Τόπος, στον οποίο εσείς οι Γερμανοί, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι οφείλετε τη συνέχειά σας, στη διάρκεια των αιώνων.
Αν είχατε μελετήσει Γκαίτε, για παράδειγμα, θα το ξέρατε. Στη Χώρα μου, οφείλετε το γεγονός ότι από άγριοι και απολίτιστοι Γότθοι μετατραπήκατε σε συντεταγμένο έθνος, μόνο που όπως φαίνεται η πρώτη σας ιδιότητα είναι γονιδιακή και δεν σας εγκαταλείπει.
Αυτή η Χώρα, δεν Πωλείται, δεν Αγοράζεται, δεν Κατακτιέται. Και αυτό, επίσης, θα το γνωρίζατε, αν είχατε διαβάσει ιστορία.
Εμείς, προτάσσουμε τον Πλάτωνα απέναντι στο δικό σας Χιτλερισμό και τον Οικουμενικό Χαρακτήρα του Πολιτισμού μας και την Προκοπή απέναντι στη διαχρονικά αποικιοκρατική νοοτροπία και διάθεσή σας.
Η οικονομική κρίση που βιώνουμε έχει προκληθεί, κατά βάση, από την νοσηρή κατάσταση πάνω στην οποία χτίζετε τον δικό σας εθνικοσοσιαλιστικό καπιταλισμό.
Μην πλανάστε: Όπως ιστορικά συμβαίνει, πάντοτε, η προσπάθεια εξαθλίωσης της Ελλάδας και της Ελληνικής Κοινωνίας θα γίνει για εσάς και τους ομοϊδεάτες σας μπούμερανγκ, όπως και έγινε και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο τον οποίο, εσείς προκαλέσατε και αιματοκυλήσατε ολόκληρη την Ευρώπη.
Τότε, ψάχνατε Gastarbeitern να χτίσουν επάνω στα ερείπια που άφησε η Χιτλερική θηριωδία, τώρα ψάχνετε καταναλωτές να αγοράζουν τα αποθηκευμένα προϊόντα βαριάς βιομηχανίας.
Αφού, φτωχοποιήσατε την Ελλάδα (σας θυμίζουν κάτι, οι υποθέσεις SIEMENS και THYSSEN;) και με κατακτητική διάθεση απέναντι σε ολόκληρη την Ευρώπη, αρνείστε να αντιληφθείτε ότι η φτωχή Ελλάδα, σημαίνει και φτωχή Γερμανία. Αρνείστε την πραγματικότητα και οδηγείτε το Λαό σας στην Ιστορική ανυποληψία, από όλα τα άλλα Ευρωπαϊκά Έθνη.
Επειδή, η Ιστορία δεν ξαναγράφεται, δεν παραγράφεται και δεν διαγράφεται, οφείλετε σεβασμό στη Χώρα που σας έμαθε ποια είναι τα Ανθρώπινα Ιδεώδη και πόσο Πολύτιμος είναι ο Οικουμενικός Χαρακτήρας τους.
Εδώ, ηττήθηκε με πάταγο ο Αδόλφος Χίτλερ.
Εδώ, θα ηττηθούν και οι Πολιτικοί και οι γονιδιακοί του Επίγονοι.
Επειδή, η τακτική σας είναι δυνατό να οδηγήσει στα άκρα, σε κατάσταση την οποία δεν θα μπορείτε να διαχειριστείτε, προσεγγίστε έστω και την ύστατη στιγμή το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, το Διεθνές Δίκαιο και την Ιστορική Πραγματικότητα.
Η Ελλάδα, το Ιστορικό Έθνος της Ευρώπης, είναι η Γη της Ανεξάρτητης Σκέψης, της Ελεύθερης Βούλησης και της Γέννησης της Δημοκρατίας:
Δεν Υποτάσσεται, δεν Κατακτιέται, δεν Κυβερνάται.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΑΡΑΣ
Πρόεδρος του ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΑΡΜΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΩΝ
Βουλευτής Β’ Αθηνών

Ελύτης : «η γλώσσα είναι ένας φορέας ήθους που, αν δεν τον υπακούσεις, θα τιμωρηθείς»

2012-01-30T19:54:00.002+02:00

Mε αφορμή την ολοκλήρωση του εορτασμού των 100 χρόνων από τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη το 2011 στην Ελλάδα, το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων παρουσίασε ένα ανέκδοτο κείμενο του ποιητή, από ομιλία του στους Έλληνες μετανάστες στη Στοκχόλμη. Η ομιλία του ποιητή έγινε τον Νοέμβριο του 1979, μετά την τελετή

απονομής του βραβείου Νόμπελ της Σουηδικής Ακαδημίας για το έργο του.
Η ομιλία μεταφέρεται αυτούσια με την επισήμανση του Ελύτη «ότι η γλώσσα είναι ένας φορέας ήθους που, αν δεν τον υπακούσεις, θα τιμωρηθείς».

"Αγαπητοί φίλοι και συμπατριώτες,Περίμενα πρώτα να τελειώσουν οι επίσημες γιορτές που προβλέπει η "Εβδομάδα Νόμπελ" και ύστερα να ΄ρθω σ΄επαφή μαζί σας. Το έκανα γιατί ήθελα να νιώθω ξένοιαστος και ξεκούραστος.

Ξεκούραστος βέβαια δεν είμαι. Χρειάστηκε να βάλω τα δυνατά μου για να τα βγάλω πέρα με τις απαιτήσεις της δημοσιότητας, τις συνεντεύξεις και τις τηλεοράσεις. Αλλά ένιωθα κάθε στιγμή ότι δεν εκπροσωπούσα το ταπεινό μου άτομο αλλά ολόκληρη τη χώρα μου. Κι έπρεπε να την βγάλω ασπροπρόσωπη. Δεν ξέρω αν τα κατάφερα. Δεν είμαι καμωμένος για τέτοια. Για τιμές και για δόξες. Τη ζωή μου την πέρασα κλεισμένος μέσα σε 50 τετραγωνικά (μέτρα), παλεύοντας με τη γλώσσα. Επειδή αυτό είναι στο βάθος η ποίηση: μια πάλη συνεχής με τη γλώσσα. Τη γλώσσα την ελληνική που είναι η πιο παλιά και η πιο πλούσια γλώσσα του κόσμου.

Ό,τι και να πει ένας ποιητής, μικρό ή μεγάλο, σημαντικό ή ασήμαντο, δεν φέρνει αποτέλεσμα. θέλω να πω δεν γίνεται ποίηση αν δεν περάσει από την κρησάρα της γλώσσας, αν δεν φτάσει στην όσο γίνεται πιο τέλεια έκφραση. Ακόμα και οι πιο μεγάλες ιδέες, οι πιο ευγενικές, οι πιο επαναστατικές, παραμένουν σκέτα άρθρα εάν δεν καταφέρει ο τεχνίτης να ταιριάσει σωστά τα λόγια του. Μόνον τότε μπορεί ένας στίχος να φτάσει στα χείλια των πολλών, να γίνει κτήμα τους. Μόνον τότε μπορεί να ΄ρθει και ο συνθέτης να βάλει μουσική, να γίνουν οι στίχοι τραγούδι. Και για ένα τραγούδι ζούμε, στο βάθος, όλοι μας. Το τραγούδι που λέει τους καημούς και τους πόνους του καθενός μας. Τόσο είναι αλήθεια ότι το μεγαλείο και η ταπεινοσύνη πάνε μαζί, ταιριάζουν.

Ταπεινά εργάστηκα σ΄όλη μου τη ζωή. Και η μόνη ανταμοιβή που γνώρισα πριν από τη σημερινά, ήταν ν΄ ακούω τους συμπατριώτες μου να με τραγουδούν. Να τραγουδούν το Άξιον εστί που μου χρειάστηκε τεσσάρων χρόνων μοναξιά και αδιάπτωτη προσπάθεια, για να το τελειώσω. Δεν το λέω για να περηφανευτώ. Δεν έρχομαι σήμερα για να σας κάνω τον σπουδαίο. Κανείς δεν είναι σπουδαίος από μας. Από μας, άλλος κάνει τη δουλειά του σωστά κι άλλος δεν την κάνει. Αυτό είναι όλο. Όμως θέλω να μάθετε, όπως το έμαθα κι εγώ στα εξηνταοχτώ μου χρόνια : μόνον αν κάνεις σωστά τη δουλειά σου -ο κόπος σου δεν πάει χαμένος.

Αγαπητοί φίλοι,

Ξέρω, μαντεύω, ότι πολλοί από σας περίμεναν άλλα πράγματα από μένα.

Τους ζητώ συγγνώμη που δεν θα τους ικανοποιήσω. Αν είχα το ταλέντο του ομιλητή, του δάσκαλου, του ηγέτη, θα είχα ίσως αφιερωθεί στην πολιτική. Τώρα δεν είμαι παρά ένας γραφιάς που πιστεύει σε ορισμένα πράγματα, κι αυτά τα πράγματα θέλει να τα γνωρίσει και στους άλλους, να τα βγάλει από μέσα του, να το κάνει έργο.

Εμένα μου έλαχε ν΄ αγαπήσω τον τόπο μου όπως τον αγαπάτε κι εσείς. Να τι είναι που μας ενώνει απόψε όλους εδώ πέρα. Η αγάπη μας για την Ελλάδα. Βέβαια, υπάρχουν πολλοί τρόποι ν΄ αγαπά ένας λαός τη χώρα του. Αλλά για τον ποιητή, πιστεύω, υπάρχει μόνον ένας: ν΄ ανήκει σ΄ ολόκληρο το λαό του. Πάνω από τις διαιρέσεις και τις διχόνοιες, ο ποιητής να στέκει και ν΄ αγαπά όλον τον λαό του, ν΄ ανήκει το ξαναλέω, σ΄ όλο τον λαό του. Δε γίνεται αλλιώς. Η πατρίδα είναι μία. Ο καθένας στον τομέα του ας έρθει κι ας κάνει κάτι, όπως αυτό το νομίζει καλύτερα.

Όμως ο πνευματικός άνθρωπος βλέπει το σύνολο. Θέλω ή πιστεύω πως ίσως κι ο ξενιτεμένος, το ίδιο.

Για μας η Ελλάδα είναι αυτές οι στεριές οι καμένες στον ήλιο κι αυτά τα γαλάζια πέλαγα με τους αφρούς των κυμάτων. Είναι οι μελαχρινές ή καστανόξανθες κοπέλες, είναι τ΄ άσπρα σπιτάκια τ΄ ασβεστωμένα και τα ταβερνάκια και τα τραγούδια τις νύχτες με το φεγγάρι πλάι στην ακροθαλασσιά ή κάτω από κάποιο πλατάνι. Είναι οι πατεράδες μας κι οι παππούδες μας με το τουφέκι στο χέρι, αυτοί που λευτερώσανε την πατρίδα μας και πιο πίσω, πιο παλιά, όλοι μας οι πρόγονοι που κι αυτοί ένα μονάχα είχανε στο νου τους -όπως κι εμείς σήμερα : τον αγώνα για τη λευτεριά.

Είπε ένας Γάλλος ποιητής, ο Ρεμπώ, πως η πράξη για τον ποιητή είναι ο λόγος του. Κι είχε δίκιο. Αυτό έκανε ο Σολωμός, που για να γράψει το αθάνατο ποίημά του "Ελεύθεροι Πολιορκημένοι", έσωσε και παρέδωσε στη φυλετική μας μνήμη το Μεσολόγγι και τους αγώνες του. Αυτό έκαναν ο Παλαμάς, ο Σικελιανός, ο Σεφέρης.

Στα φτωχά μου μέτρα το ίδιο πάσχισα να κάνω κι εγώ. Πάσχισα να κλείσω μέσα στην ψυχή μου, την ψυχή όλου του ελληνικού λαού. Να δω πόσο μοιάζανε όλοι οι αγώνες του, από την αρχαία εποχή ίσαμε σήμερα, για το δίκιο και για τη λευτεριά. Κι αυτό θα κάνω όσα χρόνια μου δώσει ο Θεός να ζήσω. Αυτή είναι η πράξη μου. Και το γεγονός ότι έφτασαν να την αναγνωρίσουν οι ξένοι, είναι μια νίκη. Όχι δική μου νίκη. Δική σας. Γι΄αυτό σας ευχαριστώ. Κι αν μου το συγχωρείτε να σας δώσω μια γνώμη -ακούστε την: όσο καλά κι αν ζείτε σ΄ αυτή τη φιλόξενη, την ευγενική χώρα, όσο κι αν νιώθετε καλά και στεριώνετε, και κάνετε οικογένεια -μην ξεχνάτε την πατρίδα μας, και προ παντός, τη γλώσσα μας. Πρέπει να ΄σαστε περήφανοι, να ΄μαστε όλοι περήφανοι, εμείς και τα παιδιά μας για τη γλώσσα μας.

Είμαστε οι μόνοι σ΄ ολόκληρη την Ευρώπη που έχουμε το προνόμιο να λέμε τον ουρανό "ουρανό" και τη θάλασσα "θάλασσα" όπως την έλεγαν ο Όμηρος και ο Πλάτωνας πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια. Δεν είναι λίγο αυτό. Η γλώσσα δεν είναι μόνον ένα μέσο επικοινωνίας. Κουβαλάει την ψυχή του λαού μας κι όλη του την ιστορία και όλη του την ευγένεια. Χαίρομαι κι αυτή τη στιγμή που σας μιλάω σ΄ αυτή τη γλώσσα και σας χαιρετώ, σας αποχαιρετώ μάλλον αφού η στιγμή έφθασε να φύγω.

Όμως ένα κομμάτι της ψυχής μου σας το αφήνω μαζί μ΄ ένα μεγάλο ευχαριστώ που με ακούσατε. Μακάρι να μπορούσε να σας μείνει, να το κρατήσετε, σαν ένα μικρό φιλαχτό από την πατρίδα."

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Πηγή : http://elmme.blogspot.com/2010/04/blog-post_15.html

Σημείωση: Δεν ακολουθήθηκε ορθογραφία και ο τονισμός.

http://www.toxotis.se/

φωτο : Ο Οδυσσέας Ελύτης, ανάμεσα σε έλληνες μετανάστες στον Έλληνο-Σουηδικό σύλλογο Στοκχόλμης. Φωτο, Γ. Θεοδοσιάδης, από την "Περγαμηνή"

Ενός κακού, μύρια έπονται....

2012-01-30T19:44:00.000+02:00

Πρόεδρος Βουλγαρίας: Παράδειγμα η Βουλγαρία για την Ελλάδα
Την κατάργηση τουλάχιστον 100.000 θέσεων εργασίας προτείνει στην Ελλάδα ο νέος Πρόεδρος της Βουλγαρίας Ρόσεν Πλεβνέλιεφ, ο οποίος χαρακτηρίζει τη χώρα του παράδειγμα για την Ελλάδα.
Σε συνέντευξή του στην γερμανική έκδοση των Financial Times, ο Πλεβνέλιεφ υποστηρίζει ότι η Βουλγαρία δεν κατάργησε απλώς 100.000 θέσεις στον κλάδο των κατασκευών, αλλά και 15.000 θέσεις στον Δημόσιο Τομέα, ενώ προχώρησε σε γρήγορες και ευρείες ιδιωτικοποιήσεις, με
αποτέλεσμα το συνολικό χρέος από το 100% του ΑΕΠ την προηγούμενη δεκαετία να φθάσει σήμερα στο 16%.
Ο Βούλγαρος Πρόεδρος εκφράζει τον θαυμασμό του για την «κουλτούρα σταθερότητας» της Καγκελαρίου της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ, ζητεί αυτή η κουλτούρα να βρει εφαρμογή σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και δηλώνει πεπεισμένος ότι «η Γερμανία θα μας οδηγήσει σε μια πολύ πιο ισχυρή Ευρώπη».
Πηγή: www.athina984.gr
Πηγή:www.capital.gr

Η χρεοκοπία των ταμείων

2012-01-30T19:37:00.000+02:00

Του κ. Τάκη Μίχα

Μετά το PSI το επόμενο βήμα θα είναι η ολοκληρωτική χρεοκοπία των ασφαλιστικών ταμείων. Μια χρεοκοπία που αναδεικνύει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο τη δυσλειτουργία ενός ασφαλιστικού συστήματος του οποίου o ιδεολογικός εμπνευστής ήταν η Αριστερά και διαχειριστές η Δεξιά και το Κέντρο.
Όπως είναι γνωστό υπάρχουν δυο είδους ασφαλιστικά-συνταξιοδοτικά συστήματα: Το πρώτο είναι το λεγόμενο «αναδιανεμητικό», το
αγαπημένο παιδί της αριστεράς. Αυτό ήταν το σύστημα που εφαρμοζόταν στην Ελλάδα. Στο σύστημα αυτό το κράτος ιδιοποιείται την υπεραξία των εργαζομένων και τη μοιράζει με την μορφή συντάξεων στους παρασιτικούς κομματικούς στρατούς που λυμαίνονται τη δημόσια διοίκηση, τις ΔΕΚΟ, τα εκπαιδευτήρια, τα ΑΕΙ, τα νοσοκομεία, τα (κρατικά) ΜΜΕ κλπ. Έτσι στην Ελλάδα οι εισφορές των εργαζομένων «επενδύονταν» από τις διοικήσεις των ταμείων κυρίως στην αγορά κρατικών ομολόγων, είτε κατατίθεντο στην Τράπεζα της Ελλάδας, που με την σειρά της τις «επένδυε» σε κρατικά ομόλογα.

Στο «ανταποδοτικό» σύστημα ο κάθε εργαζόμενος μπορεί να αποταμιεύσει όσα χρήματα επιθυμεί από τον μισθό και να τα χρησιμοποιήσει για τα γηρατειά του. Εδώ το ύψος της σύνταξης εξαρτάται από τις εισφορές του ασφαλισμένου. Αντίθετα στο «αναδιανεμητικό» σύστημα το ύψος της σύνταξης εξαρτάται από την δύναμη που έχει η συντεχνία του. Ας σημειωθεί ότι η λεγόμενη «μεταρρύθμιση» Σπράου, επί κυβέρνησης Σημίτη, στην ουσία διαιώνιζε την κυριαρχία του φαύλου «αναδιανεμητικού» συστήματος προθέτοντας όμως ορισμένους εξωραϊσμούς.

Φυσικά και τα δυο συστήματα μπορούν να οδηγήσουν σε απώλειες. Όμως ενώ στην περίπτωση του «ανταποδοτικού» οι τυχόν απώλειες βαρύνουν κυρίως τις επιλογές του ασφαλισμένου, στην περίπτωση του «αναδιανεμητικού» ο ασφαλισμένος δεν έχει καμιά επιλογή: Οι ζημιές αντανακλούν εξ ολοκλήρου τις νομοτέλειες του πελατειακού συστήματος.

Είναι εδώ ιδιαίτερα ενδιαφέρον ότι ο ασφαλισμένος στο «αναδιανεμητικό σύστημα» δεν έχει επίσης απολύτως καμιά δυνατότητα να ζητήσει ποινικές ευθύνες για αποφάσεις στις οποίες δεν συμμετείχε και που πιθανώς να του στοίχισαν τις οικονομίες μιας ζωής. Κλασσική η περίπτωση της Τράπεζας της Ελλάδας. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας κ.Προβόπουλος δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει καμιά δίωξη παρά το γεγονός ότι κατάφερε να εξανεμίσει τις καταθέσεις των ταμείων (δηλαδή των εργαζομένων) μετατρέποντας τις σε κρατικά ομόλογα. Οποιαδήποτε ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία που θα είχε επενδύσει όλες τις εισφορές των ασφαλισμένων σε "σκουπίδια" - όπως έκανε η Τράπεζα της Ελλάδος - θα βρισκόταν στο μικροσκόπιο της δικαστικής έρευνας. Όμως ο κ.Προβόπουλος όχι απλά εξακολουθεί να κυκλοφορεί ελεύθερος αλλά έχει και άποψη για την κρίση, ενώ οι περισπούδαστες δηλώσεις του γίνονται πρωτοσέλιδα!
http://www.protagon.gr/
THG

Oχι στο τελεσίγραφο του γερμανικού Αξονα

2012-01-30T19:34:00.000+02:00

Γεώργιος Π. Μαλούχος

Εστω και αργά, η εμφάνιση του εγγράφου με το οποίο η Γερμανία απαιτεί την ουσιαστική κατάργηση της ύπαρξης της Ελληνικής Δημοκρατίας και τη μετατροπή της και επισήμως σε αποικία στην καρδιά της «Ενωμένης» Ευρώπης του 21ου αιώνα –το «Εγγραφο της ντροπής» όπως το χαρακτήρισε το πρωτοσέλιδο του «Βήματος της Κυριακής»-, αφύπνισε, την τελευταία στιγμή, πολλούς στην Ελλάδα. Πολλούς, που μέχρι χθες
δεν ήθελαν να δουν την πραγματικότητα της επίμονης προσπάθειας του Βερολίνου να αποκτήσει, με δούρειο ίππο την Ελλάδα, την πλήρη εν λευκώ ηγεμονία του ευρωπαικού οικοδομήματος. Και μάλιστα, παρά το γεγονός ότι, το χαρτί αυτό για τον διορισμό επιτρόπου δεν έλεγε τίποτα παραπάνω από όσα με ποικίλους τρόπους έχει πολλές φορές μέχρι σήμερα απαιτήσει και επιδιώξει με κάθε τρόπο η Γερμανία. Εκμεταλλευόμενη την ελληνική κρίση, η Γερμανία όχι μόνον στραγγαλίζει την Ελλάδα, αλλά και θέτει de facto πλέον τις προυποθέσεις για την πλήρη ουσιαστική επικυριαρχία της Ευρώπης, κάτι που με μεγάλη χαρά χθες «χαιρέτησε», κι αυτό έχει τη σημασία του, ο πρόεδρος της Βουλγαρίας.

Όμως, η αδιανόητη πρόταση του Βερολίνου προκάλεσε σάλο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη: μέχρι και ο Ζαν Κλοντ Γιουγκέρ τάχθηκε εναντίον της με μια πολύ σκληρή δήλωσή του, ενώ, ο πρόεδρος των Γερμανών σοσιαλιστών έκανε λόγο για κατοχή! Κι όμως η πρόταση όχι μόνον δεν ανακλήθηκε, αλλά, αντιθέτως, από το μεσημέρι της Δευτέρας, η Ελλάδα βρέθηκε μπροστά σε μια καλά και μυστικά συντονισμένη γερμανική διπλωματική επιχείρηση τύπου blitzkrieg, αιφνιδιαστικού πολέμου: Η Γερμανία, μαζί με τρεις άλλες χώρες, την Αυστρία, την Ολλανδία και το Βέλγιο φαίνεται ότι έθεσαν τελεσίγραφο προς την Ελλάδα υποχρεώνοντάς τη να απαντήσει ως αύριο για την πλήρη ή μη αποδοχή των γερμανικών όρων.

Κατόπιν αυτών των εξελίξεων, που ασφαλώς για όποιον παρακολουθεί με καθαρή ματιά τη γερμανική πολιτική δεν μπορεί παρά να ήταν προδιαγεγραμμένες, καθώς όλες οι ενέργειες του Βερολίνου τα δύο τελευταία χρόνια συστηματικά εκεί κατατείνουν, ο πρωθυπουργός και οι πολιτικοί αρχηγοί έχουν μία και μόνη επιλογή: να πουν «όχι».

Ο κ. Παπαδήμος δεν πρέπει να καθυστερήσει. Να απαντήσει αύριο, όπως απαιτήθηκε. Και να μιλήσει σε όλους τους Ευρωπαίους για τις τρομακτικές γερμανικές ευθύνες διάλυσης του ευγενέστερου οικοδομήματος που επιχειρήθηκε στο σύγχρονο κόσμο. Να πει στους ομολόγους του ότι το ελληνικό όχι δεν υπερασπίζεται μόνον την Ελλάδα, αλλά, κυρίως, την Ευρώπη.

Αυτό το «όχι» της Ελλάδας, ασφαλώς δεν είναι απλή υπόθεση, όπως ποτέ δεν είναι ένα τέτοιο «όχι». Αλλά, παρά τα όσα πολλοί πιστεύουν, αυτό θα δώσει ξανά ζωή κι ελπίδα στην καταρρέουσα χώρα. Η ηγεσία της χώρας πρέπει να απευθυνθεί στον ελληνικό λαό και να του εξηγήσει ότι κάτι τέτοιο θα σημάνει την έναρξη μιας πολύ δύσκολης εποχής. Αλλά, ταυτόχρονα, και ότι δεν είναι δυνατόν να αποδεχθεί την κατάλυση της Ελλάδας τόσο θεσμικά όσο και ουσιαστικά: έτσι κι αλλιώς, μια περίπου εξίσου δύσκολη εποχή επιφυλάσσεται για τη χώρα από τη στιγμή που δεχθεί αυτούς τους όρους, που επίσης φέρνουν μια καταστροφή κι αυτό το γνωρίζουν και το παραδέχονται ακόμα και πολλοί από τους εμπνευστές και υπερασπιστές του σχετικού προγράμματος.

Όμως, σε αυτό το ελληνικό «όχι», η Αθήνα δεν είναι «άμαχος πληθυσμός», όσο κι αν ως τέτοια συχνά παρουσιάζεται. Τόσο τα πραγματικά, όσο και τα θεσμικά της όπλα, είναι ισχυρά:

Πρώτον, μια ελληνική άρνηση, θα προκαλέσει τέτοιου μεγέθους αναστάτωση και τρόμο, στο σύστημα του εκβιασμού, που, πολύ γρήγορα, εκείνοι θα αναγκαστούν να συρθούν σε νέα διαπραγμάτευση. Βεβαίως, αυτό αποτελεί εκτίμηση και πολλοί μπορεί να αρνηθούν ότι θα επιβεβαιωθεί. Γι αυτό λοιπόν, υπάρχει και το δεύτερο, το θεσμικό πεδίο, στο οποίο η Ελλάδα είναι ισχυρή: η χώρα μπορεί και πρέπει να απειλήσει ευθέως και αποφασιστικά με το πάγωμα κάθε θεσμικής μεταβολής στην Ε.Ε., η οποία «καίει» τη Γερμανία.

Ουδείς μπορεί να στερήσει στην Ελλάδα την ιδιότητα του ισότιμου κράτους μέλους με αποφασιστική ψήφο στα θέματα των συνθηκών που απαιτούν ομοφωνία. Ουδείς μπορεί να βγάλει τη χώρα από την ευρωζώνη, ουδείς μπορεί να την εκδιώξει από την Ευρωπαική Ενωση, ουδείς μπορεί να μειώσει τη σημασία της ψήφου της με την οποία μπορεί να μπλοκάρει τα πάντα.

Είναι βέβαιο, ότι, αν η Ελλάδα αποφασίσει να δώσει τη μεγάλη της μάχη, θα βρει τεράστια αντίδραση και θα αντιμετωπίσει μέγιστες επιπτώσεις. Εξ ίσου βέβαιο όμως είναι ότι, αν δεν το πράξει, οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στο θάνατο: χάνει την ανεξαρτησία και την ελευθερία της, ενώ, ταυτόχρονα, τίποτα απολύτως δεν εγγυάται ότι αποφεύγει και την πτώχευση – το αντίθετο μάλιστα.

Ο Λουκάς Παπαδήμος και οι πολιτικοί αρχηγοί, βρίσκονται μπροστά σε μια τεράστια ευθύνη για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη. Ενωμένοι, οφείλουν να απορρίψουν το τελεσίγραφο και, ταυτόχρονα, να αναζητήσουν αμέσως συμμάχους εντός κι εκτός της ΕΕ. Εντός ΕΕ, να εξηγήσουν σε άλλες χώρες που κινδυνεύουν ότι το ίδιο θα συμβεί αύριο και με αυτές και να τις κινητοποιήσουν στον αγώνα να αποτραπεί η μετατροπή της Ευρώπης σε χώρο γερμανικής ηγεμονίας μέσα από την κρίση χρέους. Και εκτός ΕΕ, να διερευνήσουν αμέσως τις εναλλακτικές δυνατότητες που ήδη καταγράφονται στο διεθνές περιβάλλον για ενίσχυση της χώρας μέσα από άλλες συμμαχίες.

Υπό αυτούς του όρους, η Ελλάδα, δεν πρέπει να υπογράψει, γιατί θα υπογράψει την καταδίκη της, αλλά, επί της ουσίας, και τη διάλυση της κοινής Ευρώπης. Η Ελλάδα διαθέτει ισχυρότατα όπλα και ήρθε η ώρα να τα χρησιμοποιήσει.
Η κυβέρνηση οφείλει να προετοιμάσει τον ελληνικό λαό λέγοντας την αλήθεια για το τι μπορεί να επακολουθήσει και εξηγώντας, ταυτόχρονα, γιατί δεν μπορεί να παραδοθεί. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι, στη συντριπτική του πλειονότητα, ο ελληνικός λαός, θα στηρίξει μια τέτοια στάση, παρόλες τις συνέπιές της, που, έτσι κι αλλιώς, είναι πλέον προδιαγεγραμμένο ότι υπογράφοντας την παράδοση, δεν θα τις αποφύγει.

Τελεσίγραφο στην Ελλάδα από τη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες

2012-01-30T19:28:00.000+02:00

Τέσσερις χώρες ζητούν έκτακτη συζήτηση σήμερα για το ελληνικό ζήτημα και απάντηση αύριο από την ελληνική κυβέρνηση
Ιδιαιτέρως βαρύ κλίμα έχει διαμορφωθεί για την Ελλάδα στη σύνοδο κορυφής, μετά τη γερμανική πρόταση περί επιτροπείας, τη στιγμή που οι διαπραγματεύσεις για το PSI συνεχίζονται και η τρόικα επιμένει στη σκληρή γραμμή της. Το ελληνικό ζήτημα δεν βρισκόταν επίσημα στην ημερήσια
διάταξη της συνόδου που ξεκίνησε λίγο μετά τις 4 το απόγευμα, αλλά τέσσερις χώρες (Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία και Βέλγιο) πρότειναν να γίνει έκτακτη συζήτηση για την Ελλάδα, προκειμένου να απαντήσει αύριο η ελληνική κυβέρνηση.

Η κριτική της Ελλάδας εστιάζεται στην απουσία αποτελεσμάτων, στην αδυναμία δηλαδή της χώρας να βελτιώσει τη δημοσιονομική εικόνα της, έπειτα από την εφαρμογή δύο Μνημονίων διάσωσης της χώρας. Σύμφωνα με το Bloomberg ασκείται κριτική και για την άρνηση της ελληνικής αντιπροσωπείας να δεχθεί το διορισμό επιτρόπου από την ΕΕ, που θα ελέγχει την εφαρμογή του ελληνικού προϋπολογισμού.

«Εκείνο που πρέπει να κάνουν οι Ελληνες είναι να δείξουν ότι είναι έτοιμοι να εφαρμόσουν το πακέτο. Μπορούμε να βοηθήσουμε την Ελλάδα στη δύσκολη αυτή φάση, αλλά και η Ελλάδα πρέπει να εφαρμόσει όλες τις συμφωνίες που έχει συνομολογήσει με μας», φέρεται να δήλωσε ο ολλανδός πρωθυπουργός κ. Μαρκ Ρούτε.

Ο έλληνας πρωθυπουργός κ. Λουκάς Παπαδήμος βρίσκεται στη βελγική πρωτεύουσα για να διαπραγματευθεί με βάση τις «κόκκινες γραμμές» που συμφωνήθηκαν την Κυριακή στην Αθήνα κατά το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών. Αν οι εταίροι επιμείνουν σε σκληρά και ταπεινωτικά μέτρα, ο πρωθυπουργός θα πρέπει να διαβουλευθεί εκ νέου με τους τρεις πολιτικούς αρχηγούς πριν από την τελική απόφαση.

Στο μεταξύ συνάντηση με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο είχε ο κ. Παπαδήμος το βράδυ της Κυριακής στις Βρυξέλλες, ενώ το μεσημέρι της Δευτέρας γευμάτισε με τον επίτροπο Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων κ. Ολι Ρεν.

«Δεν θα έχουμε μια εκτενή συζήτηση για την Ελλάδα, επειδή η τρόικα βρίσκεται ακόμη στην Ελλάδα και δεν έχουμε μια συμφωνία στις διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες», δήλωσε η γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ.

Στην ημερήσια διάταξη της αποψινής συνάντησης κορυφής είναι, ως γνωστόν, η αύξηση των διαθεσίμων στο ευρωπαϊκό Ταμείο Διάσωσης προκειμένου να ισχυροποιηθεί το «φράγμα πυρός» της ευρωζώνης για την υπέρβαση της κρίσης - σύμφωνα με πληροφορίες δεν πρόκειται να συμφωνηθούν συγκεκριμένα ποσά.

Στην ημερήσια διάταξη βρίσκεται επίσης η συζήτηση και ολοκλήρωση των διατάξεων του Συμφώνου Δημοσιονομικής Πειθαρχίας. Εκτός από τις 17 χώρες της ευρωζώνης εννέα ακόμη χώρες-μέλη της ΕΕ φέρονται έτοιμες να υπογράψουν και να εφαρμόσουν το Σύμφωνο. Μόνο η Βρετανία το έχει απορρίψει εκ προοιμίου και δεν μετέχει στη διαδικασία.
ΤΟ ΒΗΜΑ

Προφυλακίστηκε ο κ. Λάκης Γαβαλάς

2012-01-30T19:26:00.000+02:00

Στην φυλακή θα οδηγηθεί τελικά ο επιχειρηματίας Λάκης Γαβαλάς, καθώς μετά την πολύωρη απολογία του στον ανακριτή για το αδίκημα της μη καταβολής ΦΠΑ ύψους 145.000 ευρώ, κρίθηκε προφυλακιστέος.
Ο σχεδιαστής, που διώκεται για οφειλές προς το Δημόσιο που αγγίζουν τα 7,5 εκατ. ευρώ, έπεσε
για τρίτη φορά στα χέρια των αρχών. Οι προηγούμενες δυο συλλήψεις του ήταν για χρέη προς το δημόσιο, αδίκημα που τιμωρείται σε βαθμό πλημμελήματος και έτσι ο γνωστός σχεδιαστής αφήνονταν ελεύθερος.
Η κατηγορία που κόστισε στον γνωστό επιχειρηματία την προσωπική του ελευθερία, αφορά ποσό περίπου 145.000 ευρώ επί συνόλου περίπου 500.000 ευρώ που χρωστά στα δημόσια ταμεία από μη απόδοση ΦΠΑ για το έτος 2011. Οι δικαστές αρχές έκριναν ότι πρέπει να προφυλακιστεί καθώς το αδίκημα το οποίο αντιμετώπιζε ήταν σε βαθμό κακουργήματος.
http://www.iefimerida.gr/

Τελευταία προσπάθεια για το deal Alpha - Eurobank

2012-01-30T19:25:00.000+02:00

Σοβαρό είναι το ενδεχόμενο ακύρωσης του deal Alpha - Eurobank, όπως καταδεικνύει η ανακοίνωση της πρώτης, η οποία κάνει λόγο για αδυναμία της να παράσχει «επί του παρόντος ακριβή ένδειξη για το χρονοδιάγραμμα και την εν γένει εξέλιξη της συγχώνευσης», λόγω των εξελίξεων για το PSI.
Άμεση ήταν η απάντηση της Eurobank, η οποία λίγη ώρα αργότερα με δική της γνωστοποίηση σημείωνε ότι «βρίσκεται σε διαβούλευση με την Αlpha Bank για να ολοκληρώσει τη διαδικασία της συνένωσής τους το συντομότερο δυνατόν και εκτιμά ότι δεν συντρέχουν λόγοι καθυστέρησής της».
Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακού υπήρξαν διαβουλεύσεις μεταξύ των επιτελείων των δύο τραπεζών
που έχουν αναλάβει το έργο των συνομιλιών για τη συγχώνευση.

Αν και δεν έχει διαρρεύσει ακόμη το περιεχόμενο αυτών των συζητήσεων, είναι προφανές ότι η επίδοση των στοιχείων για τα επισφαλή δάνεια που παρέδωσε στις τράπεζες η Blackrock, η διαφαινόμενη κατάληξη των διαπραγματεύσεων για το PSI, που οδηγούν σε ζημιές ύψους 70% σε όρους παρούσης αξίας, αλλά και η επιταγή της τρόικας για αλλαγή του τρόπου ενίσχυσης του κλάδου, ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο κρατικοποίησης των αδύναμων κεφαλαιακά τραπεζών, έχει αλλάξει τα δεδομένα, καθιστώντας απαραίτητη την αλλαγή των όρων της αρχικής συμφωνίας.

Τραπεζικές πηγές αναφέρουν ότι η ανακοίνωση της Alpha Bank το πρωί της Δευτέρας δείχνει ότι υπάρχει διάσταση απόψεων μεταξύ των επιτελείων των δύο τραπεζών, η οποία είτε θα γεφυρωθεί ή το deal θα ακυρωθεί.

Τα βασικά σημεία των διαφορών σχετίζονται με τη σχέση ανταλλαγής των μετοχών και τα κεφάλαια που θα εισφέρουν οι μέτοχοι των δύο τραπεζών στο νέο σχήμα.

Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται από νέα ανακοίνωση της Alpha Bank το απόγευμα της Δευτέρας, στην οποία γίνεται λόγος για δυσανάλογες επιπτώσεις επί των μεγεθών των δύο τραπεζών, υπονοώντας ότι οι απομειώσεις του PSI θα είναι υψηλότερες για την Eurobank.

Πλέον, υπάρχει εικόνα για το μέγεθος των ζημιών που θα καταγραφούν από το PSI και την Blackrock και με βάση αυτά τα δεδομένα γίνεται προσπάθεια για να επιτευχθεί νέα συμφωνία.

Μετά από αυτήν την εξέλιξη η διοίκηση του χρηματιστηρίου ανέστειλε τη διαπραγμάτευση των μετοχών των δύο τραπεζών, προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι προθέσεις τους.

Την Τρίτη αναμένεται η συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της Alpha Bank, ενώ όπως ανακοινώθηκε από την τράπεζα, μετά την ολοκλήρωση του PSI θα συγκληθεί έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της για να ληφθούν οι τελικές της αποφάσεις.

Τι άλλαξε τα δεδομένα

Το σχέδιο συνένωσης Alpha - Eurobank που είχε ανακοινωθεί το περασμένο καλοκαίρι με πανηγυρικό τρόπο, προέβλεπε την ενίσχυση του νέου σχήματος με νέα κεφάλαια ύψους 1,75 δισ. ευρώ, τα οποία θα εισέφεραν οι μέτοχοι των δύο τραπεζών, αλλά και το fund του Κατάρ.

Τα νούμερα αυτά σήμερα δεν βγαίνουν. Από τη μία πλευρά η απομείωση που θα υποστούν οι τράπεζες λόγω του «κουρέματος» είναι πολύ υψηλότερη σε σχέση με την αρχική απόφαση της Συνόδου Κορυφής της 21ης Ιουλίου, που προέβλεπε μέση ζημιά 21% και από την άλλη οι κεφαλαιοποιήσεις των δύο τραπεζών έχουν υποχωρήσει ραγδαία έκτοτε.

Χαρακτηριστικό της στρέβλωσης που έχει δημιουργήσει η πτώση της αγοράς, αποτελεί το γεγονός ότι η κεφαλαιοποίηση των δύο τραπεζών έφτασε το προηγούμενο διάστημα κοντά στα 500 εκατ. ευρώ, όσο δηλαδή προβλεπόταν να εισφέρει στο νέο σχήμα το Κατάρ για να αποκτήσει ένα ποσοστό της τάξης του 17%.

Πού πας, Καραμήτρο;

2012-01-30T13:05:00.000+02:00

Στέφανος Κασιμάτης

Την παροιμιώδη φράση του τίτλου (που προέρχεται από το γνωστό ανέκδοτο) ο Γιώργος ο Κοσταρίκας δεν την άκουσε, θέλω να πω ότι δεν του ελέχθη κατά πρόσωπο, εντούτοις συνοψίζει τα επιχειρήματα με τα οποία οι συνομιλητές του τον έκαναν να υποχωρήσει, όταν εξέφρασε την απαίτηση (τηλεφωνικώς από την Κοσταρίκα...) να διαγραφεί από το ΠΑΣΟΚ ο αδιάβαστος Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Καταγράφω το γεγονός ως
ενδεικτικό της χαλαρής σχέσης του προέδρου με την πραγματικότητα. Ο άνθρωπος που του πήρε έναν χρόνο να καταλάβει ότι η Ελλάδα είχε χρεοκοπήσει (τότε που έπαιζε με τον Στίγκλιτς και άλλους τουρίστες...) δεν έχει αντιληφθεί ακόμη ότι διατρέχει ο ίδιος τον κίνδυνο να βρεθεί εκτός ΠΑΣΟΚ. Βέβαια, ακόμη και αν συμβεί αυτό, το προσωπικό κόστος για τον Γιώργο δεν θα είναι άμεσο, ώστε να κινδυνεύσει η υγεία του, αφού θα του πάρει τουλάχιστον κανένα χρόνο ώσπου να καταλάβει (σιγά σιγά, φυσικά...) τι το φρικτό του έχει συμβεί. Ανήκει, ως γνωστόν, σε μία από τις κατηγορίες που μακαρίζει ο Ιησούς στην επί του όρους ομιλία...
Διερωτώμαι, ωστόσο, μήπως η διαγραφή του αδιάβαστου από τις τάξεις του ΠΑΣΟΚ απέβαινε εν τέλει προς όφελος του κοινού συμφέροντος. Υπό την έννοια ότι, απαλλαγμένος από το άγος της πασοκαρίας και του πολιτικού κόστους, ίσως ο Μ. Χρυσοχοΐδης συγκεντρωνόταν περισσότερο στη δουλειά του - με την προϋπόθεση, ασφαλώς, ότι θα μάθαινε πρώτα να διαβάζει...
Αδιάβαστος και ανεπηρέαστος
Αν όμως το έριχνε στο διάβασμα ίσως να έχανε την αντικειμενικότητά του έναντι του Μνημονίου! Το λέω κατά την έννοια του Οσκαρ Ουάιλντ, στον οποίο (όπως με πληροφορεί ο φίλος της στήλης Ι.Κ.Π.) αποδίδεται το αθάνατο: «Ποτέ δεν διαβάζω ένα βιβλίο όταν πρέπει να γράψω την κριτική του. Επηρεάζεται κανείς τόσο πολύ!»

Η Μέρκελ μάς γυρνάει προ... 1821!

2012-01-30T12:45:00.001+02:00

Γεώργιος ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Εφριξαν όλοι οι Ελληνες μόλις άκουσαν ή διάβασαν τις πρώτες ειδήσεις για το γερμανικό έγγραφο αναφερόμενο στις προτάσεις του Βερολίνου για τη χώρα μας που επιδόθηκε την Παρασκευή το βράδυ στις αντιπροσωπείες των υπόλοιπων κρατών της Ευρωζώνης. Ενα έγγραφο που αποκάλυψε πρώτη η βρετανική εφημερίδα «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου, υποχρεώνοντας έτσι όλες τις κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής, να
διοχετεύσουν στον Τύπο το πλήρες κείμενό του, με αποτέλεσμα να μάθουν όλο το περιεχόμενό του και οι Ελληνες από χθεσινές εφημερίδες.
Πρόκειται για επαίσχυντο κείμενο πρωτοφανούς ωμότητας, το οποίο διαπνέεται από απροκάλυπτα αποικιακή -για να μην πούμε ναζιστική- νοοτροπία κατά της Ελλάδας, τέτοια που σε γραπτή μορφή υπήρχε μόνο πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, προ εβδομηκονταετίας και πλέον. Σε καμία περίπτωση το έγγραφο αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί προερχόμενο από φιλική χώρα. Συνιστά υπαγόρευση όρων από κατακτητή προς υπόδουλο πληθυσμό και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί από τον ελληνικό λαό - ως εχθρική επίθεση από κράτος που θέλει να καταλύσει την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας κατά το πρότυπο της επίθεσης της ναζιστικής Γερμανίας του Χίτλερ τον Απρίλιο του 1941.
Εν πρώτοις το Βερολίνο απαιτεί να οριστεί κατοχικός διοικητής της Ελλάδας από την ΕΕ με το προκάλυμμα του «επιτρόπου επί του ελληνικού προϋπολογισμού». Αυτός ο κατοχικός διοικητής, όπως οι γκατουλάιτερ που διόριζαν οι ναζί σε όσες χώρες κατακτούσαν, τονίζεται ρητά στο γερμανικό έγγραφο ότι «πρέπει να έχει την εξουσία... να ασκεί βέτο (!) σε αποφάσεις που δεν ευθυγραμμίζονται με τους δημοσιονομικούς στόχους που θέτει η τρόικα»!
Καμία απόφαση δηλαδή της εκλεγμένης ελληνικής κυβέρνησης για να δοθούν χρήματα για την παιδεία ή την υγεία ή για συντάξεις δεν θα ισχύει, αν ο κατοχικός διοικητής κρίνει μόνος του και αποφασίσει ότι αυτή η απόφαση δεν συνάδει με τις εντολές της τρόικας για την Ελλάδα. Σε απλά ελληνικά ο Γερμανός γκαουλάιτερ θα αποφασίζει και θα κλείνει σχολεία και νοσοκομεία ή δεν θα πληρώνει μισθούς και συντάξεις στο Δημόσιο έναν ή πολλούς μήνες!
Στο κατάπτυστο έγγραφό τους οι Γερμανοί ετοιμάζουν το πλαίσιο για να οδηγήσουν κυριολεκτικά, όχι μεταφορικά, στην πείνα τον ελληνικό λαό! «Η Ελλάδα πρέπει να δεσμευτεί νομικά να δίνει απόλυτη προτεραιότητα στη μελλοντική εξυπηρέτηση του χρέους. Τα κρατικά έσοδα θα χρησιμοποιούνται πρώτα και πάνω απ' όλα για την εξυπηρέτηση του χρέους. Μόνο τα έσοδα που απομένουν μπορούν να χρησιμοποιούνται για να χρηματοδοτούν πρωτογενείς δαπάνες» αναφέρει ρητά το απίστευτα εξευτελιστικό για τη χώρα μας γερμανικό έγγραφο.
Κάθε μήνα δηλαδή ο κατοχικός διοικητής της ΕΕ θα πληρώνει τους δανειστές και ανάλογα με τα λεφτά που θα μένουν, θα παίρνουν ή δεν θα παίρνουν μισθό οι δημόσιοι υπάλληλοι και συντάξεις οι συνταξιούχοι! Λήγει π.χ. ομόλογο 14,5 δισ. ευρώ τον Μάρτη, δεν δίνει μισθούς εκείνον τον μήνα ο γκαουλάιτερ και βγαίνουν στη ζητιανιά οι δημόσιοι υπάλληλοι!
Η ναζιστική θηριωδία των Γερμανών αναπηδά και σε ένα άλλο σημείο του εγγράφου τους, όπου ουσιαστικά προαναγγέλλουν ότι μόλις ψηφιστεί αυτό το θεσμικό πλαίσιο υποδούλωσης της Ελλάδας, θα πάψουν να μας δίνουν και τις δόσεις του δανείου! Ο λόγος είναι απλούστατος. Με το νέο αποικιακό καθεστώς, η Ελλάδα θα είναι αδύνατον να χρεοκοπήσει γιατί ο κατοχικός διοικητής θα πληρώνει ανελλιπώς τα τοκοχρεωλύσια ακόμη και αν δεν του μένουν λεφτά να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Αν δηλαδή δεν δώσουν οι Ευρωπαίοι κάποια δόση του δανείου, ο γκαουλάιτερ θα δίνει οπωσδήποτε τα λεφτά στους ξένους δανειστές και θα κόβει ακόμη περισσότερο τους μισθούς και τις συντάξεις ή θα κλείνει νοσοκομεία και σχολεία!
«Αν μια μελλοντική δόση δανείου δεν εκταμιευθεί, η Ελλάδα δεν μπορεί να απειλήσει τους δανειστές της με χρεοκοπία, αλλά θα πρέπει αντιθέτως να δεχθεί περαιτέρω περικοπές σε πρωτογενείς δαπάνες ως τη μοναδική δυνατή συνέπεια οποιασδήποτε μη εκταμίευσης» αναφέρεται -με ομολογουμένως εντυπωσιακό κυνισμό που αφήνει άναυδο κάθε αναγνώστη- στο ανατριχιαστικό γερμανικό έγγραφο που αποκαλύπτει το αποκρουστικό πρόσωπο της Ευρωζώνης και της ΕΕ του 21ου αιώνα.
Συνταγματικά
Πολίτευμά μας η... αποικιοκρατία
ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ των Γερμανών επικυρίαρχων της Ευρώπης είναι απύθμενο. Δεν τους αρκεί η επαίσχυντη επιβολή αποικιοκρατικού - κατοχικού καθεστώτος στην Ελλάδα. Απαιτούν και τη... συνταγματική κατοχύρωσή του!!! Να ορίσουμε επισήμως δηλαδή ως πολίτευμα της χώρας την αποικιοκρατία! «Η Ελλάδα πρέπει να διασφαλίσει ότι ο νέος μηχανισμός επιτήρησης θα κατοχυρωθεί πλήρως στο εθνικό δίκαιο, κατά προτίμηση μέσω συνταγματικής αναθεώρησης» υπογραμμίζεται ρητά στην τελευταία φράση του εγγράφου τους, που ξεσήκωσε τους Ελληνες. Ελπίζουμε ότι δεν θα βρεθούν τόσοι δωσίλογοι Ελληνες βουλευτές ώστε να ικανοποιηθεί και αυτή η γερμανική απαίτηση - αν και καθόλου σίγουροι δεν είμαστε γι' αυτό, οφείλουμε να ομολογήσουμε.

Με τρία «όχι» πάει στις Βρυξέλλες ο κ. Παπαδήμος

2012-01-30T10:40:00.000+02:00

Στην πλέον κρίσιμη φάση τους μπαίνουν οι διαπραγματεύσεις με τους εταίρους και τους δανειστές της χώρας καθώς ο πρωθυπουργός, που θα συμμετάσχει σήμερα στην Σύνοδο Κορυφής, πήρε μαζί τους τρία «όχι» από τη χτεσινή σύσκεψη με τους πολιτικούς αρχηγούς.
Οι κ.κ. Παπανδρέου, Σαμαράς και Καρατζαφέρης έθεσαν στον Λουκά Παπαδήμο τις «κόκκινες γραμμές» των κομμάτων στις δύσκολες διαπραγματεύσεις με τους εταίρους για το PSI, το
Νέο Μνημόνιο και τη νέα δανειακή σύμβαση. Ειδικότερα, οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί ξεκαθάρισαν ότι δεν θα συμφωνήσουν:
· στην μείωση του κατώτατου μισθού,
· στην κατάργηση των «δώρων» δηλαδή του 13ου και του 14ου μισθού
· στην εκχώρηση της δημοσιονομικής πολιτικής σε ξένο επίτροπο.
Σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida.gr, οι πολιτικοί αρχηγοί δεν συζητούν μείωση του κατώτατου μισθού ενώ φέρονται έτοιμοι να θυσιάσουν τον 14ο μισθό προκειμένου να διασωθεί ο 13ος. Ωστόσο, αυτό θα συμβεί μόνο ως «ύστατη υποχώρηση», στην περίπτωση που οι πιέσεις της Τρόικα είναι ανεξέλεγκτες. Επισήμως, ο Αντώνης Σαμαράς όσο και ο Γιώργος Καρατζαφέρης υπογράμμισαν ότι δεν θα συναινέσουν στην περικοπή των δύο μισθών ούτε στην μείωση του κατώτατου μισθού και αυτή θα είναι η στάση της χώρας στο θέμα.
Για το θέμα που ανέκυψε την Παρασκευή με το γερμανικό έγγραφο περί διορισμού ευρωπαίου Επιτρόπου ο οποίος θα έχει τον δημοσιονομικό έλεγχο της Ελλάδας, και επανήλθε χτες με τις προκλητικές δηλώσεις του γερμανού υπουργού Οικονομίας Φίλιπ Ρέσλερ, οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί εμφανίστηκαν κάθετα αντίθετοι με ένα τέτοιο ενδεχόμενο και ξεκαθάρισαν ότι την ευθύνη για την δημοσιονομική πολιτική στη χώρα έχει η κυβέρνηση της. Μάλιστα, ο υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος, έκανε χτες μια σκληρή δήλωση-απάντηση στον Ρέσλερ τονίζοντας πως «όποιος θέτει σε ένα λαό δίλημμα μεταξύ οικονομικής βοήθειας και εθνικής αξιοπρέπειας αγνοεί βασικά ιστορικά διδάγματα».
Αξίζει να σημειωθεί ό,τι στη χτεσινή σύσκεψη ο Λουκάς Παπαδήμος φέρεται να ζήτησε λευκή εξουσιοδότηση για να διαπραγματευθεί στη σημερινή Σύνοδο Κορυφής. Όμως, ο πρόεδρος της ΝΔ και ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ το αρνήθηκαν (ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν θετικός) λέγοντας ότι ο πρωθυπουργός θα πρέπει να συμβουλευθεί τους πολιτικούς αρχηγούς για οποιοδήποτε θέμα προκύψει, που παρεκκλίνει από όσα αποφασίστηκαν. Στις δηλώσεις του, μετά το τέλος της σύσκεψης, ο πρωθυπουργός μίλησε για «σύγκλιση με τους πολιτικούς αρχηγούς» τονίζοντας ότι «δίνουμε τη μάχη όλοι μαζί».
http://www.iefimerida.gr

Η Βερολινέζα νοικοκυρά

2012-01-30T10:37:00.000+02:00

Είναι καιρός να σταματήσει να αποτελεί η Ελλάδα το πειραματόζωο των παιδιών του Σικάγου και της πρωσικής Γερμανίας - η οποία τη θεωρούσε ανέκαθεν σαν το ιδανικό υποψήφιο θύμα για τον παραδειγματισμό των υπολοίπων «εταίρων» της.
Το απίστευτο «γερμανικό τελεσίγραφο» είναι πλέον γεγονός – προεξοφλεί δε ότι, η αποπληρωμή των δανειακών υποχρεώσεων της Ελλάδας, η οποία σχεδιάζεται να κυβερνάται από διορισμένο, ξένο επίτροπο, ως το πρώτο ίσως επίσημο προτεκτοράτο του Βερολίνου, θα προηγείται όλων των άλλων δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού. Ο γρίφος τουPSI, καθώς επίσης το περίπλοκο παιχνίδι των
κερδοσκόπων, τοποθετούνται πια σε δεύτερη μοίρα – αφού προέχει η ολοκλήρωση της εισβολής στην Ελλάδα, με την εγκατάσταση των δυνάμεων κατοχής.
Με τον εκβιασμό αυτό επιχειρείται προφανώς να εμποδιστεί η Ελλάδα στο μέλλον από ενέργειες, όπως η στάση πληρωμών ή/και η επιστροφή της στο εθνικό νόμισμα – οπότε να μην έχει στη διάθεση της κανένα απολύτως διαπραγματευτικό πλεονέκτημα, απέναντι στους πιστωτές της. Στην αντίθετη περίπτωση, εάν δηλαδή η Ελλάδα δεν συμφωνήσει, τότε δεν θα λάβει άλλα δάνεια από την Τρόικα – τα οποία οι σύνδικοι του διαβόλου, το ΔΝΤ δηλαδή, τα έχει αναθεωρήσει στα 145 δις € (από τα 130 δις € που πρότεινε μέχρι σήμερα).
Εισερχόμαστε λοιπόν στο μεγάλο τελικό – με την Ελληνική, διορισμένη και μη εκλεγμένη κυβέρνηση να εκβιάζεται, είτε να υπογράψει την εξευτελιστική δήλωση υποτέλειας στη Γερμανία, είτε να οδηγήσει τη χώρα στη χρεοκοπία. Αν και κατά την άποψη μας η Γερμανία παίζει το τελευταίο της χαρτί, ενώ κάνει το λάθος να μην προσφέρει καμία αξιοπρεπή διέξοδο στην Ελλάδα (δεν επιτρέπεται ποτέ να κλείνεις και την τελευταία «δικλείδα ασφαλείας», εάν δεν θέλεις να πυροδοτήσεις μία καταστροφική έκρηξη), η κατάσταση είναι εξαιρετικά επικίνδυνη.
Η κατάρρευση της Ευρωζώνης φυσικά φαίνεται πιο πιθανή από ποτέ, όχι μόνο λόγω των συνεχιζόμενων, εβδομαδιαίωναμερικανικών επιθέσεων μέσω των εταιρειών αξιολόγησης, αλλά και επειδή δεν φανταζόμαστε ότι, η Ελλάδα θα υποταχθεί στους εκβιασμούς – ότι δεν θα πει «ΟΧΙ» δηλαδή στους άθλιους εισβολείς, οι οποίοι την απειλούν ευθέως με την «παράδοση» της εθνικής της κυριαρχίας.
Κατά την άποψη μας, παρά το ότι τα σύννεφα μοιάζουν να βαραίνουν απειλητικά πάνω από την Ελλάδα, ο μεγάλος χαμένος της παρτίδας (σκάκι με το διάβολο) θα είναι η Γερμανία – αφού, εάν τελικά διαλυθεί η Ευρωζώνη, αργά ή γρήγορα θα απομονωθεί. Έτσι, αφενός μεν θα χάσει τα 500 δις €, τα οποία έχει δανείσει η κεντρική της τράπεζα στην ΕΚΤ (άρθρο μας), αφετέρου θα υποχρεωθεί στην αποπληρωμή των πολεμικών επανορθώσεων – όχι μόνο αυτών που οφείλει στην Ελλάδα, αλλά και όλων των υπολοίπων.
Παράλληλα φυσικά θα διογκωθούν και οι ζημίες του ιδιωτικού της τομέα (τράπεζες, επιχειρήσεις), ο οποίος θα υποχρεωθεί στη διαγραφή πολλών επισφαλειών του «Νότου» – ενώ η ανατίμηση του μάρκου, σε ενδεχόμενη υιοθέτηση του, θα σημάνει το τέλος της ηγεμονίας της στις εξαγωγές.
Πιθανότατα λοιπόν η Γερμανία θα οδηγηθεί σε τεράστιες, εξαιρετικά επικίνδυνες για τους Πολίτες της «οικονομικές και άλλες περιπέτειες» - ενώ δεν έχει καμία δυνατότητα/ικανότητα να ανταπεξέλθει με έναν οικονομικό, παγκόσμιο πόλεμο, επικεντρωμένο στο χρηματοπιστωτικό τομέα (εκτός του ότι δεν της ανήκει η μεγαλύτερη τράπεζα, η Deutsche Bank, έχει απόλυτη σχεδόν άγνοια και πλήρη ανεπάρκεια ή/και ανικανότητα στο χρηματοπιστωτικό τομέα).
Τόσο η αδιαλλαξία, όσο και η υπεροψία κάποτε τιμωρούνται – ενώ είναι καιρός να σταματήσει να αποτελεί η Ελλάδα το πειραματόζωο των παιδιών του Σικάγου και της πρωσικής Γερμανίας (η οποία τη θεωρούσε ανέκαθεν σαν τον «αποδιοπομπαίο τράγο», σαν το ιδανικό υποψήφιο «θύμα» καλύτερα, για τον παραδειγματισμό των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης).
Καλώς ή κακώς λοιπόν πιστεύουμε ότι, η Γερμανία θα τιμωρηθεί τελικά για τα εγκλήματα των ναζί, για τα οποία ουσιαστικά δεν τιμωρήθηκε μετά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο – αφού της επιτράπηκε από τους εχθρούς της η διαγραφή του 50% των δημοσίων χρεών της, η επέκταση του χρόνου αποπληρωμής των υπολοίπων με χαμηλά επιτόκια, καθώς επίσης η μη πληρωμή των πολεμικών επανορθώσεων, μέχρι την ενδεχόμενη ένωση της (ενώ επιβραβεύθηκε με το σχέδιο Marshall, για την «επανεκκίνηση» της Οικονομίας της). Αν και η αγνωμοσύνη της είναι γνωστή σε όλους, υπάρχουν και κάποια όρια – τα οποία έχει μάλλον υπερβεί.
Ολοκληρώνοντας, ευτυχώς είπαμε για πρώτη φορά «όχι» στις νοτιοαμερικάνικες, απόλυτα αποτυχημένες μεθόδους του ΔΝΤ –μέσω των οποίων σχεδιάζει να οδηγήσει τους Έλληνες, λεηλατημένους και εξαθλιωμένους, στη χρεοκοπία (όπως συνέβη με την Αργεντινή, με την Ασία , με τη Βραζιλία κλπ.). Ιδιαίτερα η άρνηση των Ελλήνων επιχειρηματιών να αποδεχθούν την καταβαράθρωση των κατωτάτων αμοιβών, καθώς επίσης την κατάργηση των δύο μισθών (13ου και 14ου),αποτελεί αναμφίβολα ένα εξαιρετικά αισιόδοξο γεγονός – πόσο μάλλον αφού όλες οι αξίες (ακίνητα, ΑΕΠ κλπ.), διαμορφώνονται μεσοπρόθεσμα ανάλογα με τα μέσα εισοδήματα μίας χώρας.
Ας ελπίσουμε δε ότι θα πάψουν ορισμένα «ανεπαρκή» ή/και διατεταγμένα ΜΜΕ να μας «βομβαρδίζουν» με τις δήθεν επιτυχίες της Ιρλανδίας - το συνολικό χρέος της οποίας υπερβαίνει το 1.200% του ΑΕΠ της, έναντι μόλις 330% της Ελλάδας. Μίας «θυματοποιημένης» χώρας δηλαδή, στην οποία έχει ουσιαστικά εφαρμοσθεί η μέθοδος της μάλλον «δουλοπρεπούς» Τουρκίας (άρθρο μας) – μία μέθοδος που οδηγεί ξανά στη χρεοκοπία, μετά από χρόνια ελλειμματικά ισοζύγια εξωτερικών συναλλαγών, λόγω της δραστηριοποίησης των ξένων πολυεθνικών («ζώνες» χαμηλών εργατικών αμοιβών, φορολογικοί παράδεισοι του Καρτέλ).
Βέβαια στην υπερχρεωμένη Ιρλανδία δεν συμβαίνει ακριβώς το ίδιο, αφού έχει πλεονάσματα στο ισοζύγιο της – γεγονός όμως που οφείλεται στο ότι ανήκει στην Ευρωζώνη, οπότε «χρησιμοποιείται» ως βάση από τις αμερικανικές κυρίως πολυεθνικές, καθώς επίσης ως φορολογικός παράδεισος, έχοντας πολύ χαμηλούς συντελεστές επί των κερδών των επιχειρήσεων.
ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ
Σύμφωνα με την κυβέρνηση της ανατολικογερμανίδας κυρίας Merkel, η λύση της Ευρωζώνης δεν είναι άλλη από την πολιτική λιτότητας – παρά το ότι γνωρίζει ότι, τα μεγαλύτερα προβλήματα της Ευρώπης είναι η μη ισορροπημένη κατανομή ελλειμμάτων και πλεονασμάτων, η έλλειψη «λειτουργικής» κεντρικής τράπεζας, καθώς επίσης οι υπερχρεωμένες εμπορικές τράπεζες (άρθρο μας). Περαιτέρω, ο στασιμοπληθωρισμός, η ασύμμετρη παγκοσμιοποίηση και η εσφαλμένη αναδιανομή των εισοδημάτων – με την ανεργία να εξελίσσεται σε μία απίστευτα καταστροφική μάστιγα (με πρωταθλητή την Ισπανία, στην οποία ξεπερνάει επίσημα το 23%).
Στα πλαίσια αυτά, η πρόσφατη έκθεση της McKinsey, είναι αρκετά αποκαλυπτική. Οι ειδικοί ερευνητές της εταιρείας αυτής μελέτησαν μέχρι ποιο σημείο έχει φτάσει η μείωση των χρεών, σε διάφορες χώρες, μετά την κρίση του 2008

Σύμφωνα λοιπόν με τη μελέτη αυτή, οι Η.Π.Α. έχουν μειώσει το συνολικό χρέος τους (δημόσιο και ιδιωτικό) πολύ περισσότερο, σε σχέση με πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες – από 296% του ΑΕΠ το 2008, στα 279% το 2011. Αντίθετα, το συνολικό χρέος της Ισπανίας αυξήθηκε στο 363%, από 337% το 2008 – με τα νοικοκυριά να μην μπορούν να περιορίσουν τα χρέη τους (όπως επίσης συμβαίνει στην Ιταλία) και την ισπανική οικονομία να βυθίζεται στην ανεργία.
Γνωρίζοντας τώρα κανείς ότι, οι Η.Π.Α. εφαρμόζουν μία επεκτατική νομισματική πολιτική, αντίθετη ακριβώς από αυτήν που επιβάλλει η Γερμανία στην Ευρώπη, συμπεραίνει εύκολα πως το «γερμανικό σύνδρομο της λιτότητας» θα καταστρέψει τελικά την Ευρωζώνη. Δυστυχώς, η καγκελάριος αδυνατεί να κατανοήσει ότι, μία οικονομία συμπεριφέρεται εντελώς διαφορετικά από μία «νοικοκυρά» - η οποία, όταν αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, μειώνει αμέσως (πολύ σωστά) τα έξοδα του νοικοκυριού της.
Ειδικότερα, η δυνατότητα εξυπηρέτησης των χρεών ενός κράτους, η βιωσιμότητα τους δηλαδή, εξαρτάται αφενός μεν από το ύψος τους, αφετέρου από το ακαθάριστο εθνικό εισόδημα. Όταν σε μία οικονομία λοιπόν μειώνουν όλοι μαζί τις δαπάνες τους, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα και αλλού, το ακαθάριστο εθνικό εισόδημα περιορίζεται, ακολουθεί μία εκτεταμένη ύφεση και τα χρέη είναι αδύνατον πλέον να εξυπηρετηθούν. Επομένως, αυτό που φαίνεται απόλυτα λογικό για ένα νοικοκυριό, είναι εντελώς παράλογο για ένα κράτος – ότι είναι ορθολογικό δηλαδή για τα άτομα οδηγεί, σε συλλογικό επίπεδο, στην απόλυτη καταστροφή.
Το γεγονός αυτό φαίνεται να αδυνατεί να το συνειδητοποιήσει η κυρία Merkel, η οποία θεωρεί πως ότι είναι καλό για τα άτομα, είναι ανάλογα σωστό και για τις κοινωνίες τους. Παρά το ότι λοιπόν οι περισσότεροι επιστήμονες συστήνουν ανεπιφύλακτα τις επενδύσεις και την ανάπτυξη, μέσα από μία περισσότερο «ελαστική» νομισματική πολιτική (αύξηση της ποσότητας χρήματος, χαμηλά επιτόκια, αγορά ομολόγων από την κεντρική τράπεζα, ευρωομόλογα, ελεγχόμενος πληθωρισμός κλπ.), η βερολινέζα νοικοκυρά επιμένει στη δική της άποψη – ενδεχομένως βέβαια με εντελώς διαφορετικές σκοπιμότητες.
ΜΟΧΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΜΟΧΛΕΥΣΗ
Στην οικονομική θεωρία υπάρχει μία περιγραφή του φαινόμενου της μόχλευσης (leveraging), η οποία επεξηγεί το μηχανισμό που οδηγεί στη διαρκή αύξηση της ποσότητας των χρημάτων. Σύμφωνα με αυτήν έχουμε τα εξής:
(α) Κάποιος καταθέτει στην Τράπεζα Α ένα ποσόν 1.000 €. Η τράπεζα διατηρεί τα 200 € στους λογαριασμούς της (ρεζέρβες) και δανείζει τα 800 € στην Τράπεζα Β.
(β) Η Τράπεζα Β που δανείζεται τα 800 €, δημιουργεί διατηρεί αντίστοιχα τα 160 € στους λογαριασμούς της και δανείζει τα 640 € στην Τράπεζα Γ.
(γ) Η Τράπεζα Γ που δανείζεται τα 640 € διατηρεί τα 128 € και δανείζει τα 512 € που «περισσεύουν» κοκ.
Με αυτόν τον τρόπο, έχουμε στο τέλος «καινούργιες» καταθέσεις 5.000 € συνολικά, από την αρχική κατάθεση των πραγματικών 1.000 €, ρεζέρβες αυτά τα 1.000 € και νέες πιστώσεις 4.000 €. Δηλαδή, τα 1.000 € που κατέθεσε ένας και μοναδικός πελάτης έγιναν 4.000 € πιστώσεις και 1.000 € ρεζέρβες – επομένως, «ως δια μαγείας» πολλαπλασιάστηκαν.
Στο ίδιο παράδειγμα και από την αντίθετη φορά (απομόχλευση, deleveraging), εάν ο αρχικός πελάτης ζητήσει από την Τράπεζα Α να του επιστρέψει τα 1.000 €, τότε αυτή θα ζητήσει από την Τράπεζα Β τα 800 € που της είχε δανείσει, συμπληρώνοντας τα με τα 200 € που είχε διατηρήσει (ρεζέρβες) κοκ. Έτσι λοιπόν, τα 4.000 € πιστώσεις και τα 1.000 € ρεζέρβες, συνολικά 5.000 €, θα ξαναγίνονταν 1.000 €. Φυσικά, όταν η οικονομία λειτουργεί ομαλά, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει πρακτικά, αφού εμφανίζονται συνεχώς νέοι καταθέτες, οι τράπεζες δανείζονται επί πλέον χρήματα κλπ.
Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν είναι τόσο εύκολη η διαδικασία της επιστροφής χρημάτων (απομόχλευσης), όσο αυτή του δανεισμού τους (μόχλευση) - ενώ εμπεριέχει πολλούς διαφορετικούς κινδύνους. Είναι λοιπόν πιθανόν, στο παράδειγμα μας, η Τράπεζα Β, η οποία για να επιστρέψει με τη σειρά της τα 800 € θα πρέπει να ζητήσει την αποπληρωμή των 640 € από την Τράπεζα Γ, να μην μπορέσει να το επιτύχει, επειδή η Τράπεζα Γ αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα ρευστότητας και αδυνατεί να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της. Στην περίπτωση αυτή, η Τράπεζα Β είναι υποχρεωμένη (υπό κάποιες προϋποθέσεις φυσικά)
(α) να ζητήσει από κάποιον άλλο «πελάτη» της τα 640 € και
(β) να δημιουργήσει προβλέψεις ζημιών, επίσης 640 €.
Αφ’ ενός μεν λοιπόν η πιστωτική επέκταση στην αντίθετη της φορά, η πιστωτική συρρίκνωση δηλαδή, διπλασιάζει το πρόβλημα, αφ’ ετέρου, επειδή ο «πελάτης» που επιστρέφει τελικά το δάνειο είναι συνήθως ο υγιέστερος της πιστωτικής αλυσίδας, δημιουργούνται «στρεβλώσεις» στις αγορές (πραγματική οικονομία) και «διαφοροποιημένα» προβλήματα.
Για παράδειγμα, ο αρχικός πελάτης μπορεί να ζητήσει την επιστροφή των χρημάτων του όχι γιατί πανικοβλήθηκε σε σχέση με την ασφάλεια των καταθέσεων του (ο εφιάλτης των τραπεζών), αλλά επειδή έχει μειωθεί το εισόδημα του και θέλει να καλύψει τη διαφορά, για να διατηρήσει τις καταναλωτικές του συνήθειες. Στην περίπτωση αυτή έχουμε συρρίκνωση των αποταμιεύσεων, η οποία αναγκαστικά οδηγεί στη μείωση των επενδύσεων (αφού ο τράπεζες έχουν λιγότερα χρήματα για να δανείσουν σε επενδυτές), στην ανεργία κλπ.
Ένα δεύτερο παράδειγμα είναι να πανικοβληθεί η Τράπεζα Β και να σταματήσει να δανείζει τους πελάτες της (ιδιώτες, επιχειρήσεις, άλλες τράπεζες), προσπαθώντας επί πλέον να περιορίσει την έκθεση της στον πιστωτικό κίνδυνο – να ερευνήσει δηλαδή τα υφιστάμενα δάνεια της, να διαπιστώσει προβλήματα, να δημιουργήσει βιαστικά μεγαλύτερες του σύνηθες προβλέψεις και να προσπαθήσει να εισπράξει όσα περισσότερα χρήματα γίνεται, από όποιους πελάτες μπορεί (από τους υγιείς συνήθως). Ο πανικός της τράπεζας Β μεταφέρεται στην υπόλοιπη αγορά (αυτό έχει συμβεί στην πραγματικότητα), με αποτέλεσμα να ενταθεί το πρόβλημα. Και από εδώ λοιπόν προκαλείται μείωση των επενδύσεων, ανεργία κλπ.
Σύμφωνα όμως με τους ισχυρισμούς διαφόρων σήμερα, ο φόβος να λειτουργήσει περαιτέρω αντίστροφα η πίστωση έχει εξαλειφθεί, γεγονός που μεταξύ άλλων σημαίνει (στο παραπάνω θεωρητικό μοντέλο μας) ότι,
(α) ο αρχικός πελάτης δεν ζητάει πίσω τα χρήματα του – δεν έχει πανικοβληθεί δηλαδή (διαπιστώνοντας έντρομος ότι, οι καταθέσεις του δεν βρίσκονται στο θησαυροφυλάκιο της τράπεζας, αλλά έχουν δοθεί σαν δάνειο σε τρίτους, ενώ αυτός έχει αναλάβει εν αγνοία του το ρίσκο) ή/και δεν έχει ανάγκη να συμπληρώσει το εισόδημα του,
(β) τα προβλήματα ρευστότητας της Τράπεζας Β έχουν αποκατασταθεί και
(γ) ο πανικός των τραπεζών, τουλάχιστον στις μεταξύ τους συναλλαγές, έχει εκλείψει, οι επενδύσεις θα συνεχίσουν να αυξάνονται κλπ.
Εν τούτοις, με κριτήριο τη συμπεριφορά τόσο των τραπεζών, οι οποίες προτιμούν να διατηρούν τα κεφάλαια τους στην ΕΚΤ αντί να τα δανείζουν, όσο και των καταναλωτών (λιτότητα), καθώς επίσης των επιχειρήσεων και των επενδυτικών κεφαλαίων (αγορών), η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται – οπότε βιώνουμε μία συνεχιζόμενη περίοδο «απομόχλευσης» και αποπληθωρισμού (deflation), με αποτελέσματα μάλλον καταστροφικά για όλους μας.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Σύμφωνα με πολλές οικονομικές αναλύσεις, η διαδικασία της απομόχλευσης έχει μόλις ξεκινήσει στις περισσότερες χώρες. Με κριτήριο τα στατιστικά στοιχεία του 2ου τετραμήνου του 2011 (McKinsey), το συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) έχει αυξηθεί σε όλες σχεδόν τις δέκα μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη, μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση, αυξάνοντας παράλληλα το δημόσιο χρέος. Μόνο σε τρία κράτη έχει μειωθεί το συνολικό χρέος, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ τους: στις Η.Π.Α., στην Αυστραλία και στη Ν. Κορέα.
Περαιτέρω, η διαδικασία της απομόχλευσης στη Σουηδία και στη Φιλανδία τη δεκαετία του 90, μας προσφέρει ένα αξιόλογο μάθημα, σε σχέση με αυτά που συμβαίνουν σήμερα. Σύμφωνα με τις συγκεκριμένες εμπειρίες, επίσης με άλλα ιστορικά παραδείγματα, υπάρχουν οι εξής δύο διαφορετικές φάσεις απομόχλευσης:
(α) Κατά την πρώτη φάση, η οποία διαρκεί αρκετά έτη, τα νοικοκυριά, οι επιχειρήσεις και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, μειώνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τα χρέη τους. Ενώ συμβαίνει αυτό, η οικονομική ανάπτυξη (ΑΕΠ) είναι αρνητική ή ελάχιστα θετική, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το δημόσιο χρέος.
(β) Κατά τη δεύτερη φάση, το ΑΕΠ αυξάνεται (rebounds) με μεγάλο ρυθμό, οπότε το δημόσιο χρέος μειώνεται συνεχώς, για πολλά έτη. Η διαδικασία αυτή ξεκινάει με τη σταθεροποίηση των τραπεζών, η οποία οδηγεί σε αύξηση των παρεχομένων δανείων, συνεχίζεται με τις διαρθρωτικές αλλαγές, οι οποίες έχουν σαν αποτέλεσμα την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα και την τόνωση των εξαγωγών, ενώ ολοκληρώνεται με την αύξηση των επενδύσεων, σαν αποτέλεσμα των υψηλότερων αποταμιεύσεων και της επανόδου της ιδιωτικής κατανάλωσης.
Με στοιχεία του Ιανουαρίου του 2012, οι Η.Π.Α. είναι η πρώτη δυτική χώρα, στην οποία φαίνεται να πλησιάζει προς το τέλος της η διαδικασία απομόχλευσης. Το ύψος του χρέους του χρηματοπιστωτικού τομέα έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 2000, ενώ οι οφειλές των επιχειρήσεων σε σχέση με το ΑΕΠ, έχουν περιορισθεί. Τα αμερικανικά νοικοκυριά έχουν περιορίσει τις οφειλές τους περισσότερο από τις άλλες χώρες, ενώ θα χρειαστούν περί τα δύο χρόνια ακόμη, για να επανέλθουν στα προ της κρίσης επίπεδα (2000).
Αντίθετα, η διαδικασία της απομόχλευσης στη Μ. Βρετανία, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης, είναι πιο αργή - οπότε συμπεραίνει κανείς ότι, η μείωση του χρέους θα διαρκέσει περισσότερα χρόνια, ενώ θα οδηγήσει αρκετά κράτη στην αδυναμία εξυπηρέτησης των οφειλών τους (χρεοκοπία).
Τέλος, όσον αφορά την Ευρωζώνη, η πολιτική λιτότητας που επιβάλλεται από τη Γερμανία, σε συνδυασμό με την εσωτερική υποτίμηση που ακολουθείται, θα έχει σαν αποτέλεσμα να διαρκέσει πολύ περισσότερο η διαδικασία της απομόχλευσης – πόσο μάλλον αφού εξαρτάται από τις οικονομικές ιδιαιτερότητες της εκάστοτε χώρας. Στα πλαίσια αυτά είναι μάλλον σίγουρο ότι, εάν συνεχίσει να ακολουθείται η πολιτική λιτότητας, οι πλέον αδύναμες χώρες θα οδηγηθούν άδικα στη χρεοκοπία – με πρώτους υποψήφιους την Ελλάδα και την Πορτογαλία.
Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)
http://www.sofokleous10.gr/

Σωτήρης Σπαθάρης - O ζωγράφος της "ρεκλάμας"...

2012-01-29T18:54:00.000+02:00

Ο θρύλος για τον Καραγκιόζη ξεκινάει από την ιστορία ενός Έλληνα από την Ύδρα, του Γ. Μαυρομάτη, για τον οποίο λέγεται ότι κατά τον 18ο αιώνα ήλθε με το θέατρο σκιών του για να εγκατασταθεί μόνιμα στην Πόλη. Προσαρμόζοντας το θέατρό του στα ήθη των Τούρκων, ονόμασε τον πρωταγωνιστή του Καραγκιόζ, που στα τούρκικα σημαίνει μαυρομάτης. Βοηθός του ήταν ο Γιάννης Μπράχαλης, ο πρώτος καλλιτέχνης του είδους που έφερε τον Καραγκιόζη στην Ελλάδα με τη μορφή περιοδεύοντος θεάτρου.
Μετά την απελευθέρωση, ο Καραγκιόζης εγκαθίσταται στην Ελλάδα και από τις αρχές του 1900 μπορούμε να μιλάμε για ελληνικό Καραγκιόζη. Κορυφαίος δημιουργός του ήταν ο Πατρινός Δημήτριος Σαρδούνης, γνωστός με το
ψευδώνυμο Μίμαρος. Το έργο του συνέχισαν οι τρεις βοηθοί και μαθητές του, Γιάννης Ρούλιας, Μέμος Χριστοδούλου και Θόδωρος Θεοδωρέλλος. «Μαθητής» αυτών υπήρξε ο Σωτήρης Σπαθάρης. Γεννήθηκε το 1892 στη Σαντορίνη και μεγάλωσε στο Μεταξουργείο, με έμφυτη την αγάπη για το θέατρο. Από το 1909 περιόδευε συστηματικά σε όλη την Ελλάδα παρουσιάζοντας ένα πλούσιο ρεπερτόριο έργων, από τα οποία τα περισσότερα ήταν δικά του, με θέματα παρμένα από τη σύγχρονη ζωή και την ιστορία του Έθνους. Για να διαφημίσει τις παραστάσεις του, ζωγράφιζε αφίσες και πανώ, τις περίφημες "ρεκλάμες", πρωτοτυπώντας σ’ ένα είδος λαϊκής ζωγραφικής, που μιμήθηκαν κι άλλοι. Επίσης, θεωρείται και ο δημιουργός της "αποθέωσης", του έμψυχου, δηλαδή θεατρικού επιλόγου των ηρωικών συνήθως έργων, που ερμηνευόταν με κατεβασμένο τον μπερντέ από τον καραγκιοζοπαίκτη και τους βοηθούς του.
Το 1924 πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Σωματείου Ελλήνων Καραγκιοζοπαικτών. Άλλωστε, μέχρι το 1940 η τέχνη του Καραγκιόζη άκμαζε σε όλο τον ελληνικό χώρο. Η γερμανική κατοχή προκάλεσε κάποια κρίση, η οποία όμως ξεπεράστηκε.
Από το 1950, ο Σωτήρης Σπαθάρης ξεκίνησε να γράφει τα Απομνημονεύματά του, που εξεδόθησαν για πρώτη φορά το 1960 με τίτλο «Απομνημονεύματα και η τέχνη του Καραγκιόζη». Σ’ αυτό, πέρα από τις αναμνήσεις του ο Σπαθάρης δίνει πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με την ιστορία της τέχνης του Καραγκιόζη, την κατασκευή της φιγούρας και της σκηνής, τους βασικούς χαρακτήρες και τους εμπνευστές τους. Ως επίλογο παραθέτει ανέκδοτα και καλαμπούρια των σύγχρονών του Καραγκιοζοπαικτών.
Η αυτοβιογραφία του Σωτήρη Σπαθάρη αναγνωρίστηκε σαν ένα "αληθινό μνημείο λόγου", όπως την αποκαλούσε ο Σικελιανός. Κι άλλοι άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων όπως ο Τσαρούχης, ο Πικιώνης, ο Κουν, ο Χατζηκυριάκος - Γκίκας ασχολήθηκαν με το Σπαθάρη, ο οποίος ανέδειξε τον Καραγκιόζης σε θέαμα με ευρύτατη αποδοχή. Ο ξυπόλυτος, ρακένδυτος και φυγάς - όπως συχνά και ο δημιουργός του - Καραγκιόζης, παραμένει γλεντοκόπος και αγέρωχος, με αστείρευτη λαϊκή σοφία και καυστικό χιούμορ. Σε πολλές περιπτώσεις κυνηγημένος από το κατεστημένο της εποχής, τα λέει έξω από τα δόντια σε καιρούς χαλεπούς για τους Έλληνες.
Ο Σωτήρης Σπαθάρης πέθανε το Πάσχα του 1973 αφήνοντας στο γιο του Ευγένιο, το έργο της συνέχισης και ανάπτυξης αυτής της πολύτιμης κληρονομιάς. Πρόκειται για μια κληρονομιά που δεν πρέπει να χαθεί, καθώς οι ήρωές της καθρεφτίζουν τη γνήσια ελληνική ψυχή.
[Βικτωρία Κουτσουπιά, για το Ι.Μ.Ε.Τ. artem.gr]
http://artemnotes.blogspot.com/2012_01_01_archive.html#8305902157455424097

Άι στον αγύριστο κι εσείς και τα δανεικά σας...

2012-01-29T18:15:00.000+02:00

Σωτήρης Ξενάκης

Έχουμε καταπιεί αμάσητα αυτά τα δύο τελευταία χρόνια όλα όσα μας υπέδειξαν οι δανειστές μας. Μισθοί πετσοκόπηκαν, συντάξεις μειώθηκαν φτάνοντας στα όρια της ανυπαρξίας, εργασιακά δικαιώματα θάφτηκαν, νέα χαράτσια επιβλήθηκαν ακόμα και στο τελευταίο Ελληνικό σπίτι. Οι άνεργοι ξεπέρασαν εδώ και πολύ καιρό το ένα εκατομμύριο. Οι νέοι άνθρωποι αδυνατούν να βρουν δουλειά ούτε καν με εξευτελιστικούς μισθούς. Δεκάδες χιλιάδες μικρομάγαζα αλλά και πιο μεγάλες επιχειρήσεις έκλεισαν. Βιτρίνες-φαντάσματα χάσκουν σε κάθε -πάλαι ποτέ- εμπορικό δρόμο αλλά και στην τελευταία γειτονιά. Στα δυο αυτά χρόνια ακολουθώντας τις υποδείξεις αυτών που μας δανείζουν για να μην χρεοκοπήσουμε, οδηγηθήκαμε στην
εξαθλίωση ενός τεράστιου τμήματος του Ελληνικού πληθυσμού.

«Δεν είναι έτσι. Δεν κάνατε όλα αυτά πού έπρεπε να κάνετε γι΄ αυτό δεν βλέπετε αποτελέσματα» επιμένουν οι δανειστές μας. Μάλιστα κάποιοι Γερμανοί «φίλοι» μας είναι τόσο βέβαιοι ότι εμείς και μόνο φταίμε για τα χάλια στα οποία έχουμε φτάσει, που μας προτείνουν πλέον να τους παραδώσουμε και τυπικώς όσο έλεγχο της εθνικής κυριαρχίας μας έχει απομείνει.
Νομίζω, πώς όση υπομονή και καλή διάθεση να έχει κανείς, δεν μπορεί να καταπιεί αμάσητη κι αυτή την ξεφτίλα. Επιτροπεία και επισήμως δηλαδή προκειμένου να είναι βέβαιοι ότι θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε
τα χρέη . Το πώς θα επιβιώσουμε ως λαός...στα παλιά παπούτσια όσων έκαναν αυτή την πρόταση.
Αν λοιπόν επιμείνουν σε αυτή την ντροπιαστική για μια χώρα και ένα λαό ιδέα, η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι μόνο μία: Άι στον αγύριστο κι εσείς και τα δανεικά σας. Μπορούμε να εξαθλιωθούμε και μόνοι μας, χωρίς αυτά...
http://www.iefimerida.gr/

Οι προβληματι(κοί)σμένοι pasokάνθρωποι.!

2012-01-29T17:55:00.000+02:00

Τελικά δεν την άντεξαν την ταλαιπώρια αυτά τα δύο ..."Μεγαλοστελέχη" του pasok.!

Μετά την ..."ανάγνωση" των κάποιων χιλιάδων σελίδων του μνημονίου, σταύρωσαν τα χέρια τους και κατάκοποι έγειραν ως ..παχνιασμένα (ζ)όντα ο ένας στο πλάι του άλλου και αφέθηκαν στην αγκαλιά του Μορφέα.
Η Κυρία ...Λουκά, συμβία του τέως οικονομικού τσάρου και πασοκάνθρωπου (μισός πασόκος & μισός άνθρωπος) Γεράσιμου Αρσένη, ένα πρωινό κάποιου Σαββάτου εκεί που ετοίμαζε το μεσημεριανό οικογενειακό φτωχο-τσιμπούσι,
έβαλε το μνημόνιο δίπλα στον...
τσελεμεντέ και κάποια στιγμή μπερδεύτηκε και το ...άνοιξε.!
Ήταν αγγλιστί γραμμένο - το γαμημένο - και άντε να το καταλάβεις.! Προτίμησε να συνεχίσει την ανάγνωση του τσελεμεντέ μη τυχόν και της ..."αρπάξει" το ψαρονέφρι. Αυτό ήταν.! Το "ογκώδες" μνημόνιο θεωρήθηκε ωσεί αναγνωσθέν και ήσυχη με την συνείδησή της πλέον, ανέκραξε εντός της κυνοβουλευτικής αρένας: "ΝΑΙ σε όλα".
Η Εθνική της αποστολή εξετελέσθη εις το ακέραιον.

Ο παρακοιμώμενος ..."σύντροφος" Χρυσοχοΐδης (κατά κόσμον (Κοεμτζόγλου) έριξε ένα ...μάτι στην κούτα που περιείχε τις κάποιες χιλιάδες σελίδες του μνημονίου και από τον όγκο του κιβωτίου υπέθεσε ότι ήταν βαρύ και σκέφθηκε: "Δε γαμιέται που θα σηκώσω εγώ αυτή την κούτα. Θα ξεμεσιαστώ εγώ για να διαβάσω τις μαλακίες των τροϊκανών; Αφού αυτοί έτσι κι' αλλιώς, αυτά που γράφουν, τα γράφουν για το καλό μας. Ως προς τι η μελέτη λοιπόν; Άλλωστε εγώ έχω εμπιστοσύνη στους δικούς μου...(που)τσάρους".
Προσπέρασε λοιπόν την κούτα, άρπαξε ένα άρλεκιν από το πρώτο περίπτερο (για να ξεχαστεί) και ντογρού προς συνάντηση των ομόσταυλών του στο κυνοβούλιο όπου με ήσυχη επίσης την συνείδησή του κι' αυτός, ανέκραξε με τη σειρά του: "ΝΑΙ σε όλα".
Και άντε τώρα να τους πεις ότι στα καταστήματα (μάνδρες) οικοδομικών υλικών, πωλείται ...τσίπα.!
gianniotis
http://gianniotis.blogspot.com/2012/01/pasok-gianniotis.html

Νέες σεισμικές δονήσεις μεταξύ Κρήτης και Σαντορίνης

2012-01-29T17:52:00.002+02:00

Νέες σεισμικές δονήσεις σημειώθηκαν και την Κυριακή μεταξύ Κρήτης και Σαντορίνης, από το ίδιο επίκεντρο των προηγούμενων σεισμών και έγιναν αισθητές στο Ηράκλειο. Η μεγαλύτερη δόνηση σημειώθηκε στις 11.55 και ήταν μεγέθους 4,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ.
Σύμφωνα με το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και το Εργαστήριο Γεωφυσικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, η δόνηση
προερχόταν από απόσταση 243 χιλιομέτρων νότια-νοτιανατολικά της Αθήνας, ενώ το επίκεντρο της δόνησης εντοπίζεται στον υποθαλάσσιο χώρο 50 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Σαντορίνης.
Σημειώνεται ότι νωρίτερα, στις 08:32 το πρωί, είχε σημειωθεί σεισμική δόνηση μεγέθους 4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, και στις 7.05 δόνηση 3,7 Ρίχτερ στον υποθαλάσσιο χώρο μεταξύ Κρήτης και Σαντορίνης.

ΕΘΝΟΣ

Η Ελλάδα της ντροπής

2012-01-29T17:50:00.000+02:00

Γεώργιος ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Σκληρός, ανελέητος απέναντι στη χώρα μας, ο αξιότιμος Γερμανός βουλευτής Φόλκερ Κάουντερ, αρχηγός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των δεξιών Χριστιανοδημοκρατών της καγκελαρίου Μέρκελ και των ακόμη δεξιότερων Βαυαρών ομοϊδεατών τους. «Η πίεση πάνω στην Ελλάδα πρέπει να μεγαλώσει!», δήλωσε χωρίς περιστροφές σε συνέντευξή του στην ηλεκτρονική έκδοση του γερμανικού περιοδικού «Ντερ
Σπίγκελ», και συνέχισε ρίχνοντας την πολιτική βόμβα: «Πρέπει να γίνει σαφές στους Ελληνες ότι λεφτά υπάρχουν μόνο αν η χώρα διοικείται αυστηρά - εν ανάγκη μέχρι του σημείου της επιβολής από την ΕΕ ή από τα κράτη της Ευρωζώνης ενός κρατικού κομισάριου!». Ενός αποικιακού διοικητή της Ελλάδας κατά το πρότυπο των «γκαουλάιτερ» που εγκαθιστούσαν οι ναζί στις ευρωπαϊκές χώρες που κατακτούσαν επί Χίτλερ!
Δουλόφρονες θεωρεί τους Ελληνες ο χερ Κάουντερ. «Θα ήταν φυσικά σκληρό κάτι τέτοιο, αλλά ίσως και οι ίδιοι οι Ελληνες τελικά να συμφιλιώνονταν με αυτό. Αν έπρεπε να αποφασίσουν σε δημοψήφισμα να δεχτούν έναν μεταβατικό αποικιακό διοικητή ή να φύγουν από την Ευρωζώνη, μπορώ άνετα να φανταστώ ότι θα υπήρχε πλειοψηφία υπέρ του αποικιακού διοικητή», ισχυρίστηκε!
Αυτοί είναι οι φίλοι και εταίροι της ελληνικής κυβέρνησης. Δούλους θεωρούν τους Ελληνες. Ανίκανους ακόμη και να αυτοδιοικηθούν. «Ο αρχηγός των Ελεύθερων Δημοκρατών, Φίλιπ Ρέσλερ, έχει προτείνει να στείλουμε Γερμανούς δημοσίους υπαλλήλους στην Ελλάδα», υπενθυμίζει προβοκατόρικα ο δημοσιογράφος που παίρνει τη συνέντευξη. «Αυτή είναι επίσης μια δυνατότητα. Οι Γερμανοί δημόσιοι υπάλληλοι θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην οικοδόμηση μιας λειτουργίας δημοσιονομικής διοίκησης», απαντά γεμάτος αυταρέσκεια, χωρίς να καταλαβαίνει τίποτα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της γερμανικής Δεξιάς.
Οι ουρές στο Σύνταγμα, όπου χιλιάδες φτωχοί κάτοικοι της Αθήνας προσήλθαν για να πάρουν πατάτες, κρεμμύδια και καρότα που μοίραζαν δωρεάν οι αγρότες της Βοιωτίας για να αποδείξουν ότι τα προϊόντα τους δεν είναι μολυσμένα από βιομηχανικά απόβλητα, πρέπει να γέμισαν υπερηφάνεια τον Φόλκερ Κάουντερ. Η σκηνή θύμιζε έντονα τα συσσίτια επί γερμανικής Κατοχής της Αθήνας. Μπορεί εμάς να μας σφίχτηκε η καρδιά, αλλά για τους Γερμανούς αυτές οι σκηνές, απόρροια της πολιτικής Μέρκελ προς την Ελλάδα, θυμίζουν περασμένα μεγαλεία. «Λεφτά υπάρχουν μόνο αν η χώρα διοικείται αυστηρά», όπως λέει ο Κάουντερ.
Το νέο Μνημόνιο -για την ακρίβεια, τους επαχθείς και επονείδιστους όρους του σε δεκασέλιδο υπόμνημα- επέδωσαν οι ξένοι επικυρίαρχοι στους αρχηγούς του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, που συγκυβερνούν. Συγκλονίστηκαν, φαίνεται, μόλις έμαθαν ότι το προηγούμενο Μνημόνιο δεν το διάβασε ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και τώρα επέδωσαν συντετμημένη, εκλαϊκευμένη βερσιόν. Θέλουν αίμα, πολύ αίμα. Αίμα δεκάδων και εκατοντάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Διψούν για απολύσεις.
Μισεί τις συντάξεις η τρόικα - ιδίως τις επικουρικές. Δεν τις αντέχει. Απαιτεί να ενοποιηθούν όλα τα επικουρικά ασφαλιστικά ταμεία σε ένα, ώστε με το που θα οδηγήσουν αυτό το ένα Ταμείο σε χρεοκοπία, με τη μία θα χάσουν τις επικουρικές συντάξεις τους ταυτόχρονα 3,5 εκατομμύρια Ελληνες και έτσι θα ξεμπερδέψουν μια και καλή με αυτή την υπόθεση! Τελικές λύσεις, όχι ημίμετρα.
Λατρεύουν τις τράπεζες οι τροϊκανοί. Απαιτούν να πληρώσει, λοιπόν, το ελληνικό κράτος -δηλαδή όλοι οι Ελληνες φορολογούμενοι- πάνω από 30 δισεκατομμύρια ευρώ για τη σωτηρία των τραπεζών και ειδικά για την ανακεφαλοποίησή τους. Να αγοράσει δηλαδή μετοχές τους. Μόνο που αυτές οι μετοχές θα είναι... «πέτσινες»! Χωρίς δικαίωμα ψήφου! Θα χρεωθούμε όλοι μας δηλαδή 30 δισ. ευρώ και θα τα πάρουν οι τραπεζίτες να τα κάνουν ό,τι θέλουν, γιατί θα παραμείνουν ιδιοκτήτες και διοικητές οι ίδιοι που τις χρεοκόπησαν, αφού οι μετοχές του κράτους δεν θα του επιτρέπουν ούτε καν να αλλάξει τις διοικήσεις!
Υπογραφές των αρχηγών των κομμάτων της συγκυβέρνησης απαιτεί κάτω από τους όρους αυτούς και πολλούς άλλους η ΕΕ. Οχι ότι τις έχει ανάγκη. Θέλει όμως να εξευτελίσει εντελώς τους Ελληνες πολιτικούς, για να εκλείψει κάθε ελπίδα αντίστασης, ώστε οι εκλογές να μην έχουν πια καμία σημασία για τους πολίτες.

Εκ προμελέτης....

2012-01-29T17:38:00.001+02:00

Γιώργος Χαρβαλιάς

Το πιο χαριτωμένο πολιτικό ανέκδοτο που κυκλοφορεί τα τελευταία χρόνια στους διαδρόμους του Κρεμλίνου, έχει να κάνει με την περίφημη επίσκεψη Γιώργου τον Φεβρουάριο του 2010. Τότε που κυριολεκτικά η Ελλάδα καιγόταν και βρισκόταν με το ένα πόδι στην χρεοκοπία και με το άλλο στη θανάσιμη αγκαλιά του ΔΝΤ.
Δεν χρειάζονται οι μαρτυρίες ομογενών βουλευτών ή άλλων παρατρεχάμενων για να μπεί κανείς στο πνεύμα του αστείου. Στο στενό
περιβάλλον του Σεργκέι Λαβρώφ η ιστορία έχει πλέον «βρωμίσει». Και λέει ότι ο Γιώργος κλείστηκε σε ένα δωμάτιο, τετ-α-τετ με τον Πούτιν για την απλή επικύρωση μιας προαποφασισμένης(από την πλευρά της Μόσχας τουλάχιστον) συμφωνίας. Η Ελλάδα, θα έπαιρνε με συνοπτικές διαδικασίες ένα χαμηλότοκο δάνειο 25 δις ευρώ, μακράς αποπληρωμής και χαμηλού επιτοκίου. Είχε διευκρινιστεί αρμοδίως μάλιστα, ότι οι Ρώσοι θα μπορούσαν να συζητήσουν, αντι για την καταβολή ρευστού, την κάλυψη ενός(μικρού) μέρους του δανείου με την εξαγωγή ελληνικών αγροτικών προιόντων!

Επί της ουσίας απέμενε μία τυπική κατοχύρωση της συμφωνίας με μια «οικογενειακή φωτογραφία» των δύο ηγετών σε στιγμές εγκαρδιότητας. Η φωτογραφία έγινε, αλλά μετά από μία συνάντηση ενός τετάρτου, την λήξη της οποίας κήρυξε ο Πούτιν, φανερά εκνευρισμένος όταν διαπίστωσε ότι ο συνομιλητής του, αντί να του μιλήσει για το φλέγον πρόβλημα της Ελλάδος, θέλησε να του αναπτύξει τα πλεονεκτήματα της…πράσινης ανάπτυξης, των ανεμογεννητριών, ενδεχομένως δε και της…μεσογειακής διατροφής.

Προφανώς, ο Ρώσος ηγέτης κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα με τον Γάλλο πρόεδρο για την προσωπικότητα του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά το αποτέλεσμα είναι ότι η Ελλάδα έχασε μία μοναδική ευκαιρία ευνοϊκής δανειοδότησης και οι ελληνορωσικές σχέσεις μπήκαν σε θάλαμο βαθιάς κατάψυξης, έπειτα από μια περίοδο αμοιβαίας κατανόησης που στήθηκε με πρωτοβουλία του Κώστα Καραμανλή.

Στη συνέχεια τα γεγονότα είναι γνωστά. Φτάσαμε μέχρι και σε επίσημη απόρριψη αιτήματος επίσκεψης στη Μόσχα, Έλληνα υπουργού εξωτερικών με το ανεπίσημο πρόσχημα ότι δεν υπάρχει «αντικείμενο συζήτησης»!!!

Χρειάστηκε μεγάλη αποφασιστικότητα και πολιτική τόλμη για να σπάσουν οι πάγοι. Ο Αντώνης Σαμαράς με το που πάτησε το πόδι του στη Μόσχα, ξέφυγε από την συμβατική διπλωματική γλώσσα. Και από τη μία εξέπεμψε το μήνυμα ότι “we mean business”, από την άλλη όμως, διευκρίνισε ότι οι διμερείς σχέσεις τραυματίστηκαν και ότι ο ίδιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για να τις θεραπεύσει.

Ξέφυγε από τα διπλωματικά ειωθότα ο αρχηγός της ΝΔ και η θερμότητα της επίσκεψης αποτυπώθηκε στην συνάντηση του με τον ισχυρό άνδρα της ρωσικής πολιτικής σκηνής. Ασφαλώς και δεν περιμένει κανείς από τους Ρώσους να μας σώσουν μονομιάς, χάριν των πατροπαράδοτων δεσμών. Αλλά η αποκατάσταση της ισορροπίας που είχε διαταράξει η προβληματική συμπεριφορά του Γιώργου Παπανδρέου, με μια παγκόσμια δύναμη ήταν εθνική επιταγή. Και όλα δείχνουν ότι η δέσμευση του εν αναμονή πρωθυπουργού για ζωηρή αναθέρμανση των σχέσεων Αθήνας-Μόσχας ελήφθη πολύ σοβαρά υπόψιν. Στην Ρωσία και αλλού…

Σύγκλιση αρχηγών - Βαρύ το κλίμα μετά την συνάντηση

2012-01-29T17:33:00.000+02:00

Έπειτα από δύο ώρες και τρία τέταρτα, ολοκληρώθηκε λίγο πριν τις 4 το απόγευμα η σύσκεψη του Πρωθυπουργού κ. Λ. Παπαδήμου με τους πολιτικούς αρχηγούς που στηρίζουν την κυβέρνηση, κκ. Γ. Παπανδρέου, Α. Σαμαρά και Γ. Καρατζαφέρη.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, κατά τη διάρκεια της συζήτησης επιτεύχθηκε σύγκλιση των πολιτικών αρχηγών για τη συνέχιση των
διαπραγματεύσεων, όμως τα ανοιχτά μέτωπα και οι δυσκολίες παραμένουν.
Ο προβληματισμός όλων και εν πολλοίς η κοινή αντίδραση εστιάζεται στις πιέσεις της τρόικας για μειώσεις μισθών και κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων στον ιδιωτικό τομέα, στο θέμα των μειώσεων των επικουρικών συντάξεων, αλλά κατά τα φαινόμενα κυρίως ενδογερμανικό σχέδιο για ορισμό της ελληνικής κυβέρνησης υπό επιτροπεία, προκειμένου να παρακολουθείται η επίτευξη δημοσιονομικών και άλλων στόχων, εφόσον αποδεσμευτεί η νέα δανειακή βοήθεια.

Εν αναμονή της συνόδου κορυφής της ΕΕ για την οποία ο κ. Παπαδήμος αναχωρεί σε λίγη ώρα και υπό την πίεση των πιστωτών της χώρας για λήψη σκληρών μέτρων στο επίπεδο των μισθών και συντάξεων, προκειμένου να προχωρήσει η χρηματοδότηση της χώρας, ζητούμενο της συνάντησης ήταν η χάραξη μίας κοινής διαπραγματευτικής γραμμής, βάσει της οποίας ο Πρωθυπουργός θα προσέλθει στη σύνοδο των Βρυξελλών.

Σε δήλωσή του, αμέσως μετά τη λήξη της συνάντησης ο κ. Παπαδήμος μίλησε για πλήρη σύγκλιση των πολιτικών δυνάμεων, όμως επισήμανε τις υπαρκτές δυσκολίες και την ανάγκη συνέχισης των διαπραγματεύσεων, προκειμένου να αποφευχθεί η χρεοκοπία.

Αναλυτικά, ο κ. Παπαδήμος τόνισε τα εξής:

«Είχα την ευκαιρία σήμερα το μεσημέρι να ενημερώσω αναλυτικά τους πολιτικούς αρχηγούς για την πορεία των διαβουλεύσεων με τους εκπροσώπους των ιδιωτών πιστωτών για την εθελούσια αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους (το γνωστό PSI) και τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα για το οικονομικό πρόγραμμα που θα συνοδεύει τη νέα δανειακή σύμβαση.

Η επιτυχής ολοκλήρωση της διπλής αυτής διαδικασίας αποτελεί προϋπόθεση για να διασφαλίσουμε τη χρηματοδότηση της οικονομίας για τα επόμενα χρόνια.

Εάν η διαδικασία αυτή δεν ολοκληρωθεί επιτυχώς, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με το φάσμα της χρεοκοπίας η οποία θα έχει βαρύτατες συνέπειες για την κοινωνία και ιδιαίτερα για τους οικονομικά ασθενέστερους.

Οι διαπραγματεύσεις δεν είναι εύκολες. Παρά την πρόοδο που έχει συντελεστεί για τη σταθεροποίηση της οικονομίας, παρά τις σημαντικές αλλαγές και τις μεγάλες θυσίες των πολιτών, αποκλίσεις από τους στόχους και σωρευτικές καθυστερήσεις στην υλοποίηση ορισμένων πολιτικών έχουν ως αποτέλεσμα οι εταίροι να θέτουν πρόσθετες δεσμεύσεις και όρους.

Επιπλέον, το νέο πρόγραμμα περιλαμβάνει ρυθμίσεις για την εξυγίανση του κράτους και την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.

Με τους πολιτικούς αρχηγούς βρισκόμαστε σε απόλυτη σύγκλιση για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων και τις θέσεις που θα υποστηρίξουμε. Επιδιώκουμε μια συμφωνία με τους εταίρους μας για να πατήσουμε ξανά σε στέρεο έδαφος, για να εξαλειφθεί η αβεβαιότητα, να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη και να επανέλθει η οικονομία σε πορεία ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων εργασίας.

Η ενότητα των πολιτικών δυνάμεων και η δέσμευσή τους να στηρίξουν τις αναγκαίες αλλαγές αποτελεί ουσιαστικό παράγοντα αξιοπιστίας, ενισχύουν την αποτελεσματικότητα της οικονομικής πολιτικής και μας επιτρέπουν να διαπραγματευθούμε με καλύτερους όρους.

Όλοι μαζί δίνουμε μια σκληρή μάχη ώστε να διασφαλίσουμε τη θέση της χώρας στην Ευρώπη, στο ευρώ και στην κοινότητα των αναπτυγμένων χωρών. Ενωμένοι μπορούμε να πετύχουμε».

http://www.tovima.gr/

Δηλαδή πήγαμε αδιάβαστοι;;

2012-01-28T22:13:00.002+02:00

Δόξα τω Θεώ, μπορεί η χώρα μας να διαλύεται αλλά οι υπεύθυνοι για τα χάλια της, μας χαρίζουν και στιγμές γέλιου.
Κάθε μέρα που περνάει, εβδομάδα με την εβδομάδα, οι ευκαιρίες για γέλιο είναι άφθονες και ποικίλες.
Πρίν λίγο καιρό, οι δύο οικονομικοί εισαγγελείς κατήγγειλαν ότι δέχονται πιέσεις και «συστάσεις» για την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Η υπόθεση «πνίγηκε» και
είχε αρχίσει να ξεχνιέται όταν οι κ.κ. Πεπόνης και Μουζακίτης αποφάσισαν, πριν λίγες ημέρες, να στείλουν στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τον φάκελο με την έρευνά τους σχετικά με τα διογκωμένα στοιχεία από την ΕΛΣΤΑΤ, του ελλείμματος του έτους 2009. Και το έπραξαν αυτό, διότι κατά την έρευνά τους προέκυψαν ενδεχόμενες ευθύνες τόσο του πρώην πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου, όσο και του τότε υπουργού οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου.
Και το πανηγύρι άρχισε.
Η πολιτική ηγεσία που ανέθεσε στους δύο εισαγγελείς την αποστολή να ερευνήσουν οικονομικά σκάνδαλα και να ελέγξουν οικονομικά στοιχεία, μόλις αντελήφθη ότι οι δύο δικαστικοί εκτελούσαν με ευσυνειδησία τα καθήκοντά τους, επεχείρησε σε πρώτη φάση να τους «καπελώσει», ανεπιτυχώς. Στην συνέχεια προσπάθησε να τους «συνετίσει», αλλά απέτυχε και πάλι και μόλις ο κόμπος έφθασε στο χτένι, με την πιθανή ανάμειξη του κ. Παπανδρέου στην διόγκωση του ελλείμματος, τότε οι μάσκες έπεσαν, τα πρόσωπα απεκαλύφθησαν και οι πρακτικές που ακολουθήθηκαν θύμισαν στους Έλληνες πολίτες, άλλα ήθη, άλλες πρακτικές, παρωχημένων εποχών.
Οι απειλές για μακελειό από τον υπουργό υγείας, οι απαξιωτικές αναφορές για τους εισαγγελείς από τον υπουργό δικαιοσύνης, αλλά και η σύσταση του τελευταίου προς το δικαστικό συμβούλιο για αντικατάστασή τους, κατέστησαν σαφές, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς, ότι η χώρα μας δεν πάσχει τόσο από τα οικονομικά, όσο από προσωπικά και κομματικά προβλήματα.

Καί σα να μην έφθανε η γελοιοποίηση των δύο υπουργών του ΠΑΣΟΚ, όλως αιφνιδίως, ο «αντάρτης» κ. Χρυσοχοΐδης, που κάποτε ανάγκασε τους τρομοκράτες να κελαηδήσουν και να ομολογήσουν τις παράνομες πράξεις τους, τώρα αυτός ο ίδιος, χωρίς να τον αναγκάσει κανείς, εκτός από την επιθυμία του να ομολογήσει τις κουτουράδες του, για να διεκδικήσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, άρχισε να κελαηδάει.
Πριν λίγο καιρό ομολόγησε σε τηλεοπτική συνέντευξη στο MEGA, ότι τα δύο τελευταία χρόνια που κυβέρνησε το ΠΑΣΟΚ και αυτός ήταν υπουργός, απεδείχθησαν καταστροφικά για την Ελλάδα. Μόλις πριν πέντε ημέρες ομολόγησε ότι δεν είχε χρόνο να διαβάσει το μνημόνιο και ότι δεν συμφωνεί με το περιεχόμενό του, συμπλέοντας έτσι με τον πρώην πρωθυπουργό κ. Σημίτη που και αυτός εδήλωσε αντιμνημονιακός, σε συνέδριο στην Γερμανία.
Τελευταίες παραστάσεις
Αυτά και άλλα πολλά που έχουν συμβεί, αλλά και όσα θα επακολουθήσουν, αποτελούν ένα πρωτόγνωρο σκηνικό στο θέατρο «Η ΕΛΛΑΣ», όπου ο θίασος του ΠΑΣΟΚ προσφέρει στις τελευταίες παραστάσεις του και με δωρεάν είσοδο στους θεατές-πολίτες, στιγμές χαλάρωσης και γέλιου.
Θα ήταν ευχής έργο το γέλιο αυτό για τους πολίτες να ήταν πηγαίο και όχι νευρικό. Θα χειροκροτούσαν όλοι οι θεατές αν ο θίασος έπαιζε κωμωδία. Δυστυχώς όμως το έργο είναι τραγωδία και οι θεατές μουντζώνουν τους συντελεστές της παράστασης...
Ευτυχώς όμως που παίζονται οι τελευταίες παραστάσεις. Και όπως σε κάθε τραγωδία υπάρχει ο από μηχανής Θεός που σώζει την κατάσταση και ελπίζω ότι, σε αντίθεση με τον κ. Χρυσοχοΐδη, εμείς όλοι οι Έλληνες πολίτες, δεν θα πάμε αδιάβαστοι.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΡΑΒΙΓΚΑΣ

Ψυχιατρικό θέμα

2012-01-28T22:08:00.000+02:00

Tου κ. Στεφάνου Κασιμάτη

Στην τελευταία δημοσκόπηση, που δημοσιεύεται σε εβδομαδιαίο περιοδικό, καταγράφεται ποσοστό 2,6% υπέρ του ΠΑΣΟΚ στην παράσταση νίκης (ποιός πιστεύετε ότι θα κερδίσει τις εκλογές). Επί του παρόντος, σχόλιον ουδέν. Επιφυλάσσομαι να ρωτήσω έναν φίλο μου ψυχίατρο για το ποσοστό των νοσούντων από ψυχικές παθήσεις που προκαλούν σοβαρή παρανόηση της πραγματικότητας, και θα επανέλθω...

Κοίτα μακάκα Έλληνα, σε ποιον ανέθεσες να διαπραγματευθεί με τη τρόϊκα!

2012-01-28T21:50:00.000+02:00

Κοίτα μακάκα Έλληνα σε ποιον ανέθεσες να διαπραγματευθεί με τη τρόϊκα.
Σε ποιον ανέθεσες να υπερασπισθεί το μισθό και τη σύνταξή σου.
Σε ποιον ανέθεσες να αποφασίσει για το αν αύριο θα βρεθείς άστεγο σκουπίδι στους δρόμους παρέα με Πακιστανούς, Αφγανούς, Γεωργιανούς και πάσης φύσεως μετανάστες που προσγειώνονται σαν ακρίδες στη χώρα σου.
Με ποιο κριτήριο μακάκα Έλληνα εξέλεξες
βουλευτή τον Κουτρουμάνη, η επιτροπή του οποίου επιχείρησε να βολέψει τους παιδεραστές;
Θα σου πω εγώ μακάκα. Τον έκανες βουλευτή επειδή κελαηδούσε σαν κανάρα στα παράθυρα του Αυτιά.
Τον εξέλεξες βουλευτή επειδή τον έβλεπες στα παράθυρα του Κουρή. Ότι ακριβώς έκανε και με τον κάτοικο των βορείων προαστίων πλέον, Χρήστο Πρωτόπαππα.

Ότι ακριβώς έκανες και με τον Πολυζωγόπουλο, τον Σπυρόπουλο και πάει λέγοντας.
Τους παραθυράτους του Αυτιά και του Πολυζωγόπουλου τους εξέλεξες βουλευτές με την ίδια ευκολία που στέλνεις το αγόρι σου να το «εκπαιδεύσει» ο Ψινάκης και τη κόρη σου να βγει στο πάνελ της Βάσιας Λόη, για να λάβει κι εκείνη με τη σειρά της την αντίστοιχη εκπαίδευση.

Κάτσε λοιπόν μακάκα Έλληνα στον καναπέ του σπιτιού απέναντι από τη τηλεόραση. Κάθησε βουβός και άπραγος.
Ως τη στιγμή που θα διαπιστώσεις ότι εξακολουθείς να κάθεσαι στον καναπέ μόνο που ο καναπές σου θα είναι στην ύπαιθρο, κάπου στο Σχιστό και διαμέρισμά σου θα είναι ο ουρανός.
Μόνος, εσύ και ο καναπές σου, δίπλα στο τούνελ που σκοτώθηκε ο Αγγελόπουλος να μετράς τα άστρα και τα τσακάλια.
Κοίτα μακάκα Έλληνα κατάματα τις συνέπειες των προσωπικών σου επιλογών…
Παύλος Τομσίδης-αναγνώστης
www.kourdistoportocali.com

Ένας ολόκληρος λαός απλά περιμένει....

2012-01-28T21:46:00.000+02:00

(Αυστηρώς ακατάλληλο για όποιον αποφεύγει να ακούει αλήθειες)

Έχουν περάσει σχεδόν 40 χρόνια από την τελευταία ''επανάσταση'' των Ελλήνων, επανάσταση που έγινε για να πέσει το καθεστώς της Χούντας και των κακών δικτατόρων που έδωσαν πνοή στη χώρα και αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο στο λαό της, που του στέρησαν όμως την ελευθερία του λόγου-κατά τους υποκινητές της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Δεν χρειάζεται
νομίζω να επεκταθώ, γνωρίζουμε όλοι πλέον τόσο τη διαφορά της επταετίας Παπαδόπουλου με τη δημοκρατική εποχή που επήλθε όσο και το φιάσκο της 17ης Νοεμβρίου και τους λόγους για τους οποίους έπρεπε να έρθει η... πολυπόθητη δημοκρατία.
Σύμφωνα λοιπόν με το δημοκρατικό πολίτευμα που ''κάποιοι αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν'' για να απολαμβάνουμε εμείς σήμερα, οι κυβερνήσεις πρέπει να απαρτίζονται από δωσίλογους και γόνους αυτών, η κάθε τους κίνηση οφείλει να εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα, να παραδώσουν πλήρως την εθνική κυριαρχία (ανά διαστήματα να παραχωρούν ''λίγη γη για ασφάλεια'', πάνω απ' όλα ειρήνη και ευημερία μεταξύ ημών και των γειτονικών λαών κι αν χρειαστεί ας θρηνήσουν πάλι Ελληνίδες μάνες) και να καταργήσουν σταδιακά οποιονδήποτε δεσμό με το παρελθόν. Τέσσερις δεκαετίες χρειάστηκαν όσοι πέρασαν από τα κοινοβουλευτικά έδρανα για να φέρουν εις πέρας τον αρχικό σκοπό της δημοκρατίας που μας έταζαν και φτάσαμε στο 2012 με έναν λαό να έχει ξεπεράσει τα όρια της απόγνωσης, τα εδάφη μας να παραχωρούνται κομμάτι κομμάτι και σε όση γη μας απέμεινε να θάβουμε κάθε τόσο τα δικά μας παιδιά που πέφτουν άδικα εν ώρα καθήκοντος.. Και το τελειωτικό χτύπημα: να βλέπουμε την εθνική μας ταυτότητα να χάνεται. Παρ' όλα αυτά δεν απορώ με τα ανδρείκελα που κρατούσαν και κρατούν τη μοίρα μας στα χέρια τους, δεν αναρωτιέμαι αν έχουν συνείδηση, αν αισθάνονται ντροπή για κάθε προδοτική τους ενέργεια, ή αν κοιμούνται ήσυχοι όσοι δεν συμμετέχουν ενεργά αλλά στηρίζουν την προσπάθεια των σύγχρονων Εφιαλτών με την ένοχη σιωπή τους. Απορώ με εμάς, με όλους μας που κάποτε ξεσηκωθήκαμε γιατί το είπε η Δαμανάκη ενώ σήμερα που μας έχουν γονατίσει, απλά περιμένουμε!

Αυτό γίνεται από τις πρώτες μέρες της μεταπολίτευσης, ένας ολόκληρος λαός βρίσκεται στην αναμονή. Στην αρχή για μια θέση στο δημόσιο, ύστερα στην ουρά στο ΙΚΑ και μονίμως σε κάθε δυσκολία περιμέναμε το Θεό να βάλει το χέρι του. Και τώρα περιμένουμε...Κάποιοι πιστεύουν σε κόμματα, κομματάκια και πάσης φύσεως εθνοσωτήρα που μας χαϊδεύει τα αυτιά με παραμύθια, τόσα χρόνια εκλογικών διαδικασιών κι ακόμα προσμένουμε τον ηγέτη που θα αναδείξει η κάλπη, άλλοι περιμένουν το στρατό να πάρει τα Λέοπαρντ από τον Έβρο και να μπει στη Βουλή, να σβήσει το λάθος που εμείς οι ίδιοι κάναμε και υποστηρίξαμε με πάθος -με την εξαγορασμένη ψήφο μας. Μερικοί περιμένουν τα αδέρφια μας τους ΕΛ, οι έχοντες ασθενή μνήμη τα αδέρφια μας τους Ρώσους, οι προσηλυτισμένοι στις προφητείες την Δευτέρα Παρουσία, ο Χρυσοχοΐδης περιμένει το θαύμα και οι υπόλοιποι να ξεσηκωθεί ο διπλανός τους. Στον εαυτό του στηρίζεται κανείς;; Πώς επιτρέψαμε να χάσει τη δύναμή της η ψυχή του Έλληνα; Βέβαια ξεσηκωνόμαστε χωρίς σκέψη αν μας πάρουν τη θέση παρκαρίσματος, αν μας κοιτάξουν τη γκόμενα, αν μας βρίσουν την ομάδα, εκεί δεν περιμένουμε τη βοήθεια κανενός.. Χάνουμε την πατρίδα και την ελάχιστη αξιοπρέπεια που μας έχει απομείνει, οι οικογένειές μας είναι απροστάτευτες όμως περιμένουμε καρτερικά αυτά που η φαντασία μας θεωρεί ανώτερα.

Ποιόν περιμένεις Έλληνα και για πόσο ακόμα θα τον περιμένεις; Αν δεν στο είπαν μάθε το.. ΕΣΥ είσαι ο Σπαρτιάτης, εκείνος που δεν λογαριάζει ούτε το πλήθος του εχθρού, ούτε την ισχύ του. Εκείνος που θαρραλέα ρίχνεται στη μάχη για ότι θεωρεί ιδανικό και δεν βλέπει μπροστά του το θάνατο παρά μόνο το μεγαλείο της δύναμης του ατρόμητου πολεμιστή που έχει μέσα του. Εκείνος που είναι αποφασισμένος απλά...Να νικήσει ή να πεθάνει.. Σήκω λοιπόν, βγες απ' τη μιζέρια που σε πνίγει και αυτοοργανώσου, αντιστάσου και να θυμάσαι πάντα πως δεν είσαι μόνος... Έχεις τον εαυτό σου και είναι αρκετό...
Ηλιογέννητη
http://olikiantistasi.blogspot.com/2012/01/blog-post_27.html