ΒΕΛΗ ΚΑΙ... ΒΕΛΑΚΙΑ

>>> Άρχισαν πάλι να υποτονθορύζουν στα τηλεπαράθυρα >>> την λύση της οικουμενικής ή κυβερνήσεως σωτηρίας ή όπως αλλιώς θέλετε να την πείτε >>> προκειμένου να "βγεί η χώρα από την κρίση" >>> Μα καλά, πως γίνεται όλοι αυτοί που όταν ο καθένας ξεχωριστά όταν κυβερνούσε την χώρα >>> μας οδηγούσε στην οικονομική καταστροφή και στην διάλυση >>> τώρα ισχυρίζονται πως όλοι μαζί, ενωμένοι θα μας σώσουν;;;!!!! >>> Κλασσικό σχήμα λογικού αδιεξόδου που θα ζήλευαν ακόμη και οι Στωικοί ή οι μαθητές της Ελεατικής Σχολής...
__________________________________________________________________________________________________

Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014

Ελευθερία λόγου εν Ελλάδι

«Διαφωνώ με κάθε λέξη απ' όσα λες αλλά θα φάω τα λυσσακά μου για να βγάλεις τον σκασμό και να μην τα λες». Κώδικας Χαμούρα-Μπη, σελίδα 666, κεφάλαιο 0.
Είπαμε, δημοκρατία έχουμε, αλλά να μην το παραξηλώνουμε. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, εκείνες που επικρατούν στην Κολομβία της Ευρώπης και όχι της Αμερικής (εκείνης που μας έριξε την τριάρα), η λέξη «δημοκρατία» στα λεξικά θα έπρεπε να είναι κενή στο σημείο που ορίζεται η ετυμολογία,
η σημασία της κ.λπ. Κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να συμπληρώνει τα κενά όπως του καπνίσει. Τω όντι, «δημοκρατία» σημαίνει ό,τι γουστάρει η κυβέρνηση. Τα υπόλοιπα είναι
ντεκόρ - και οι θεσμοί και τα Συντάγματα και οι ιστορίες, οι πολιτισμοί και τα νομιστεράκια που πληρώνουν φόρους και πάνε στη φυλάκα άμα δεν τους πλερώνουνε.

Που λέτε, το πολίτευμά μας και η κυβέρνηση, που ο Θεός να κόβει χρόνια από τους σοσιαλδημοκράτες και να δίνει δευτερόλεπτα στον Λοβέρδο, σου δίνουν κάθε δικαίωμα να συμφωνείς μαζί τους. Ουδείς σου απαγορεύει να λιβανίζεις τον πρωθυπουργό, τους υπουργούς, τους βουλευτές της συγκυβέρνησης, τους συγγενείς τους, τα αμόρε τους, τους σοφέρ και τους υπηρέτες τους, τους καθαριστές των πισινών τους και τους Αμερικανούς καθηγητές των πανεπιστημίων όπου φοιτούν τα παιδιά τους.

Λουστρίνια

Κανείς δεν σε εμποδίζει να τους λιβανίζεις, να τους γλείφεις, να ξεσκονίζεις τα πέτα των σακακιών τους, να γυαλίζεις τα λουστρίνια τους, να γίνεσαι χαλί να σε πατήσουν και γελάδα-μίλκα να σε αρμέξουν. Κι αν έχουν κέφια, κι είναι στο τσακίρ το κέφι και στα ντουζένια, τα άλα τις και τα ώπα τους, δεν θα σε σφάξουν. Αλλά κι εσύ θα είσαι καλό παιδί. Αν θέλεις να πεις κάτι που η πεφιλημένη μας κυβέρνηση δεν θέλει να ακούσει και να ακουστεί, θα το πεις εκεί που δεν ακούει κανείς. Στη Βουλή.

Εκεί το κοινό είναι πεπαιδευμένο. Ο,τι και να τους πεις, δεν χαμπαριάζουν. Λέξεις όπως «προδότης, απατεώνας, λαμόγιο, ψεύτης, κλέφτης» κ.ά. ηχούν από αδιάφορες έως ευπρόσδεκτες σε πολλούς εθνοπατέρες. Ο μισθός να πέφτει, οι δουλειές να γίνονται, οι αστυνομικοί να χαιρετούν σε στάση προσοχής, τα κανάλια να τραβάνε πλάνα και να πληρώνει ο λαός τα αεροπλάνα.
Αν όμως ξεφουρνίσεις αλήθειες έξω από το κοινοβουλευτικό θερμοκήπιο, μπορεί και να έχεις ντράβαλα. Η φυλακή μπορεί να σε συνετίσει...

adiavroxoi

0 Σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχόλια και παρατηρήσεις